Sınıf Öğretmenlerinin Çocuk İstismarı ve İhmaline Yönelik Bilgi ve Risk Tanıma Düzeylerinin İncelenmesi
Öz
Çocukların ailelerinden sonra en çok zaman geçirdikleri yerin okullar olduğu düşünüldüğünde çocuğun korunmasına dair en büyük sorumluluğun eğitim kurumlarında çalışan öğretmenler ve idarecilerde olduğunu söylemek mümkündür. Öğretmenler bu konunun açığa çıkmasında ve destek verilmesinde anahtar konumdadır. İstismarın tanınması ve yetkili makamlara bildirilmesinde çoğunlukla ve ilk olarak sağlık çalışanları ile öğretmenler görev alır, ayrıca bu kişiler aile dışında çocuğun iletişim kurduğu ilk yetişkinlerdir. Bu araştırmanın amacı, Gümüşhane ilinde çalışan sınıf öğretmenlerin çocuk istismar ve ihmali konusunda bilgi ve risk tanıma düzeylerinin belirlenmesidir. Çalışma nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeline uygun olarak yapılmıştır. 2018-2019 eğitim öğretim güz döneminde Gümüşhane il merkezinde görev yapan tüm sınıf öğretmenleri çalışmaya dahil edilmiş olup araştırmaya katılmayı kabul eden gönüllü 52’si kadın (%54.2), 44’ü erkek (%45.8) olmak üzere 96 öğretmene ulaşılmıştır. Veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu ve Uysal (1998) tarafından geliştirilen Çocuk istismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanımlanmasına Yönelik Ölçek Formu (ÇİİBRTO) kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre sınıf öğretmenlerinin çocuk istismar ve ihmali konusunda bilgi ve risk tanıma düzeylerinde yetersizlikler olduğu yönünde olup bulgular literatür ışığında ele tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altıparmak, S. (2008). Çocuk istismarı ve ihmalinin çocuk bedeni üzerine etkileri. Çocuk Dergisi, 8(1), 9-13.
- Bruce, L. C., Heimberg, R. G., Goldin, P. R., & Gross, J. J. (2013). Childhood maltreatment and response to cognitive behavioral therapy among individuals with social anxiety disorder. Depression and Anxiety, 30, 662–669.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi: Ankara.
- Clark, D. B., Thatcher, D. L., & Martin, C. S. (2010). Child abuse and other traumatic experiences, alcohol use disorders and health problems in adolescence and young adulthood. Journal of Pediatric Psychology, 35(5), 499-510.
- Cowen, P. S. (1999). Child neglect: Injuries of omission. Pediatric Nursing, 25(4), 401-405.
- Dilsiz, H., & Mağden, D. (2015). Öğretmenlerin çocuk istismar ve ihmali konusunda bilgi ve risk tanıma düzeylerinin tespit edilmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1(2), 678-694.
- Dinç, M. (2011). Çocuk Hakları Açısından Çocuk İhmali ve İstismarı El Kitabı. 1. Türkiye Çocuk Hakları Kongresi içinde (s.56-71). Çocuklarda Fiziksel İstismar. İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları.
- Dube, S. R., Felitti, V. J., Dong, M., Chapman, D. P., Giles, W. H., & Anda, R.F. (2003). Childhood abuse, neglect, and household dysfunction and the risk of illicit drug use: The adverse childhood experience sstudy. Pediatrics, 111(3), 564-72.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
25 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
20 Ekim 2019
Kabul Tarihi
16 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 4 Sayı: 2