TÜRKÇE İLK KUR’AN ÇEVİRİLERİNİN TANIKLIĞINDA TOPONİMİ
Öz
Bu çalışmada Türkçe İlk Kur’an Çevirilerinden hareketle, Kur’anda geçen mekân adlarına karşılık gelen adlandırmalar tespit edilip değerlendirilmeye çalışılacaktır. Yer adları dünden güne taşınan kültür kodları, tapu senetleri, milletlerin hafızası hükmündedir. Milletler tarihten gelen kültür kodlarını geleceğe Yer adları bilimi (toponimi) aracılığıyla taşırlar. Dünden güne gelen her ad bize tarihten bir bilgi sunar. X. yüzyıldan itibaren kitlesel olarak İslâm kültür çevresine giren Türkler, Türkçe İlk Kur’an Çevirilerinde, yeni girdikleri İslâm kültür çevresine ait adlandırmaları dillerine nasıl çevirmişlerdir? Her Arapça sözcüğe karşılık Türkçe adlar vermişler midir? Toplumların yerleşme ve kültür tarihinin aydınlatılmasında yer ve coğrafya alanlarına ait özel adlar başvurulan önemli kaynak malzemelerdir. Toplumların içinde bulundukları dinî ve kültürel çevreler ad verme geleneklerini yakından etkilemiştir. Bununla birlikte İslâm dini ile yeni bir çevreye giren Türklerin, Arapça sözcüklere verdiği karşıtlıklar tarihî metinler tanıklığında sunulmaya çalışılıp Türkçenin ifade gücü örneklerle tanıklanmaya çalışılacaktır. Anahtar Sözcükler: Türkçe İlk Kur’an Çevirileri, Ad verme, Yer adları, Tarihî karşıtlık, Toponimi.
Bu çalışmada Türkçe İlk Kur’an Çevirilerinden
hareketle, Kur’anda geçen mekân adlarına karşılık gelen adlandırmalar tespit
edilip değerlendirilmeye çalışılacaktır. Yer adları dünden güne taşınan kültür
kodları, tapu senetleri, milletlerin hafızası hükmündedir. Milletler tarihten
gelen kültür kodlarını geleceğe Yer
adları bilimi
(toponimi) aracılığıyla taşırlar. Dünden güne gelen
her ad bize tarihten bir bilgi sunar.
X. yüzyıldan itibaren kitlesel olarak İslâm kültür çevresine giren Türkler, Türkçe İlk Kur’an Çevirilerinde, yeni girdikleri İslâm kültür çevresine ait adlandırmaları dillerine nasıl çevirmişlerdir? Her Arapça sözcüğe karşılık Türkçe adlar vermişler midir? Toplumların yerleşme ve kültür tarihinin aydınlatılmasında yer ve coğrafya alanlarına ait özel adlar başvurulan önemli kaynak malzemelerdir. Toplumların içinde bulundukları dinî ve kültürel çevreler ad verme geleneklerini yakından etkilemiştir. Bununla birlikte İslâm dini ile yeni bir çevreye giren Türklerin, Arapça sözcüklere verdiği karşıtlıklar tarihî metinler tanıklığında sunulmaya çalışılıp Türkçenin ifade gücü örneklerle tanıklanmaya çalışılacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKSAN, Doğan, Her Yönüyle Dil I, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 1982.
- AKSAN, Doğan, “Anadolu Yer Adaları üzerine En Yeni Araştırmalar”, Türk Dili Yıllığı Belleten, 1973-1974, Ankara, 1974.
- AKPINAR, Ali, Kur’an Çoğrafyası (Kur’an’da Yer adları) Ankara, 2002.
- ARAT, Reşit Rahmeti, Edip Ahmed b. Mahmud Yükneki, Atebetüǿl Haķayıķ, İstanbul, 1951
- ARAT, Reşit Rahmeti, Ķutadġu Bilig, III İndeks, (Neşre Hazırlayanlar: Kemal ERASLAN Osman Fikri SERTKAYA, Nuri YÜCE), İstanbul, TKAE, 1979.
- ATA, Aysu, Türkçe İlk Kur’an Tercümesi, Rylands Nüshası, Karahanlı Türkçesi, Giriş-Metin-Notlar-Dizin, Ankara, TDK, 2004.
- ATALAY, Besim, Divanü Lūgat-it-Türk Tercümesi I-II-III, 2. Baskı, Ankara, IV, 2.Baskı, (Dizin “İndeks”), Ankara, 1986.
- ATEŞ, Süleyman, Kur’ân-ı Kerîm ve Cümle Meali, İstanbul, Yeni Ufuklar Neşriyat 1975.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
27 Haziran 2016
Gönderilme Tarihi
23 Mayıs 2016
Kabul Tarihi
20 Haziran 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 1 Sayı: 7