ADLAŞMIŞ SIFAT ÜZERİNE

Türkçede kelimelerin geçtikleri cümlelerde isim, sıfat ya da zarf olarak görev yaptıkları bağlamdan anlaşılmaktadır. Türkçe gramerlerde bir vasıf isminin bir ismin önüne getirildiğinde sıfat görevinde kullanıldığı, kendinden sonraki isim düşürüldüğünde ya da söz konusu vasıf ismine bir çekim eki getirildiğinde ise adlaştığı ifade edilmektedir. Bu durumun en önemli nedeni, Türkçedeki isim soylu kelimeleri (isim, sıfat, zarf vb.) ayrı ayrı bir tür olarak değerlendirme anlayışıdır. Ancak Türkçede kelimelerin isim, sıfat ve zarf olarak kullanımları şeklî olarak ayırt edilemez. Güzel, yeşil, zengin, fakir, sıcak, soğuk ya da iyi, kötü gibi kelimelerin isim, sıfat ya da zarf olarak kullanımlarını bu hâllerinden anlamak mümkün değildir. Bunların hangi görevde kullanıldıklarını tespit etmek için bağlama bakılması gerekmektedir.

Eldeki yazıda bu tür kelimelere adlaşmış sıfat denilemeyeceği, böyle bir terimi kullanmanın daha başka sorunlara yol açacağı örnekler ile izah edilmiş ve ulaşılan sonuçlar dikkatlere sunulmuştur.