DİL-KÜLTÜR ETKİLEŞİMİ AÇISINDAN TÜRK-GÜRCÜ İLİŞKİLERİ

Bu araştırmanın amacı Kafkasların kadim topluluklarından olan Türk ve Gürcü toplumları arasındaki güçlü dil – kültür ilişkilerini mevcut somut verilerlerle açıklamaya çalışmaktır. Tarihi süreçte yoğun olarak Kıpçaklarla başlayan Türk Gürcü işlişkileri, Büyük Selçuklu, Anadolu Selçuklu ve Osmanlı’dan günümüze dek devam etmiştir. Nitel araştırma kapsamında döküman analizi yöntemi ile Gürcü–Türk, dil–kültür etkileşimini konu alan kaynaklar toplanmış ve sınıflandırılmıştır. Sınıflandırılan veriler analiz edilerek yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre dil-kültür açısından Türkçe ve Gürcücede yüksek oranda ortak ödünçlemeler bulunmaktadır. Kültürel yaşamın neredeyse her alanı ile ilgili ortak dil unsurları her iki dilde de vardır. Özellikle her iki dilde de dil-kültür ilişkilerinin kanıtı olan ortak alıntıların Farsça ve Arapça kökenli olduğu anlaşılmaktadır. Örneğin, Türkçede, hapşırmak eylemi karşılığında söylenen çok yaşa sözü Gürcücede cantelüba şeklinde ifade edilir ki burada geçen Farsça kökenli can sözcüğü Türkçede de aynı anlamda kullanılmaktadır. Daha açık bir ifade ile Türk ve Gürcü toplumları arasında büyük bir dil – kültür ilişkisi olduğu anlaşılmaktadır.