Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Programı Öğrencilerinde Fiziksel Uygunluğun Mesleki Performansa Etkisi
Öz
Bu araştırma, itfaiyecilik öğrencilerinin fiziksel uygunluk özellikleri ile simüle edilmiş mesleki görevleri tamamlama süresi arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Çalışmaya, yaş ortalaması 19,81 ± 1,65 yıl, boy ortalaması 1,78 ± 0,06 m ve vücut ağırlığı ortalaması 77,87 ± 12,09 kg olan toplam 53 sağlıklı erkek itfaiyecilik öğrencisi gönüllü olarak katılmıştır. Fiziksel uygunluk değerlendirmeleri; vücut kütle indeksi, el kavrama kuvveti, sırt–bacak kuvveti ve VO₂max ölçümlerini içermiştir. Mesleki performans, denge tahtası üzerinde yürüme, zorla giriş, hortum çekme ve kazazede kurtarma olmak üzere dört simülasyon temelli görev aracılığıyla değerlendirilmiştir. Verilerin dağılımı, normallik açısından Shapiro–Wilk testi ile değerlendirilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkiler, Pearson korelasyon analizi ile incelenmiştir. Sonuçlar, VO₂max ile görev tamamlama süresi arasında orta düzeyde, negatif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir (r = –0,397; p = 0,003). Daha yüksek aerobik kapasiteye sahip öğrenciler görevleri daha kısa sürede tamamlamıştır. Görev tamamlama süresi ile diğer fiziksel uygunluk parametreleri arasında anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir. Bu bulgular, aerobik kapasitenin itfaiyecilik performansında kritik bir rol oynadığını vurgulamaktadır. Buna göre, kardiyorespiratuvar dayanıklılığın geliştirilmesi, itfaiyecilik öğrencilerine yönelik eğitim programlarında öncelikli bir hedef olmalıdır. Gelecekteki araştırmaların, kas kuvveti ve diğer fizyolojik değişkenlerin mesleki performansa katkısını daha ayrıntılı biçimde incelemesi, referans standartlarının oluşturulmasına katkı sağlayacaktır.
Anahtar Kelimeler
Aerobik Kapasite, Kardiyorespiratuar Dayanıklılık, İtfaiyecilik, Mesleki Performans, Fiziksel Uygunluk
Destekleyen Kurum
TUBİTAK
Proje Numarası
TÜBİTAK 2209-A Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı Proje No: 1919B012333680
Etik Beyan
Bu çalışma Helsinki Bildirgesi ile uyumludur. Bu çalışma Kastamonu Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (Toplantı No. 6, Karar No. 72, Tarih: 21 Mayıs 2025).
Teşekkür
Bu çalışma, TÜBİTAK 2209-A Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı kapsamında (Proje No: 1919B012333680) desteklenmiştir. Sağladığı değerli bilimsel destek ve teşvik için Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu’na (TÜBİTAK) teşekkür ederiz.
Ayrıca, Kastamonu Üniversitesi Bozkurt Meslek Yüksekokulu Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Programı öğrencisi Hasan MERT SARI’ ya proje fikrinin geliştirilmesi ve veri toplama sürecine sunduğu katkılardan dolayı teşekkür ederiz.
The Effect of Physical Fitness on Occupational Performance in Civil Defense and Firefighting Program Students
Öz
This research investigated the association between firefighting students’ physical fitness characteristics and the duration required to complete simulated occupational tasks. A total of 53 healthy male firefighting trainees voluntarily participated in the study (mean age: 19.81 ± 1.65 years; height: 1.78 ± 0.06 cm; body weight: 77.87 ± 12.09 kg). Fitness assessments included body mass index, handgrip strength, back–leg strength, and VO₂max evaluations. Occupational performance was evaluated through four simulation-based tasks: balance beam walking, forcible entry, hose pulling, and victim rescue. The distribution of the data was assessed for normality using the Shapiro–Wilk test. The relationship between variables was examined using Pearson correlation analysis.Results revealed a moderate, negative, and statistically significant correlation between VO₂max and task completion time (r = -0.397, p = 0.003). Students with higher aerobic capacity were able to complete tasks more quickly. No significant associations were observed between completion time and other fitness parameters. These findings emphasize that aerobic capacity plays a critical role in firefighting performance. Accordingly, the development of cardiorespiratory endurance should be a priority in training programs for firefighting students. Future research is needed to explore the contribution of muscle strength and other physiological factors to occupational performance in greater depth to establish reference standards.
Anahtar Kelimeler
Aerobic Capacity, Cardiorespiratory Endurance, Firefighting, Occupational performance, Physical fitness
Destekleyen Kurum
TUBİTAK
Proje Numarası
TÜBİTAK 2209-A Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı Proje No: 1919B012333680
Etik Beyan
This study is in line with the Declaration of Helsinki. This study was approved by the Kastamonu University Social and Human Sciences Scientific Research and Publication Ethics Committee (Meeting No. 6, Decision No. 72, Date: May 21, 2025).