The Academic Profile of Academics in Social Work Department in Türkiye: A Bibliometric Analysis

Öz

This study aims to reveal the current status and academic profiles of academics working in social work undergraduate programmes in Türkiye. The study examined academics working in social work departments in terms of gender, title, undergraduate, master's and doctoral fields of study, and citation counts. The study was conducted using bibliometric analysis, and data were obtained from the Higher Education Council Academic Information System (YÖK Akademik), Google Scholar, and the websites of relevant universities. The collected data were analysed in line with the purpose of the study. According to the research findings, there are 503 academic staff members in social work departments in Türkiye, the majority of whom are women (55.07%), and female academics hold lower academic titles (32.49% are Research Assistants). Furthermore, a significant proportion (40%) of social work department academics come from non-related fields, with the main non-related fields being sociology (15.90%), labour economics and industrial relations (3.98%), theology (3.38%), political science and public administration (2.98%), and psychology (2.78%). The average h-index and i10-index of the academics were determined to be 6.

Anahtar Kelimeler

• Social Work
• Academic Profile
• Bibliometrics
• Higher Education
• Türkiye.

Türkiye’deki Sosyal Hizmet Bölümü Akademisyenlerinin Akademik Profili: Bibliyometrik Bir İnceleme

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki sosyal hizmet lisans programlarında görev yapan akademisyenlerin mevcut durumunu ve akademik profillerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada, sosyal hizmet bölümlerinde görev yapan akademisyenler; cinsiyet, ünvan, mezun olunan lisans, yüksek lisans ve doktora alanları ile atıf sayıları açısından incelenmiştir. Çalışma, bibliyometrik analiz yöntemi ile gerçekleştirilmiş olup, veriler Yükseköğretim Kurulu Akademik Bilgi Sistemi (YÖK Akademik), Google Akademik ve ilgili üniversitelerin web sitelerinden elde edilmiştir. Toplanan veriler, araştırmanın amacı doğrultusunda analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre Türkiye’de sosyal hizmet bölümlerinde 503 akademik personelin bulunduğu, akademisyenlerin çoğunluğunu kadınların oluşturduğu (% 55,07) ve kadın akademisyenlerin daha düşük statülü akademik ünvana sahip oldukları (% 32,49’u Araştırma Görevlisi) görülmektedir. Ayrıca sosyal hizmet bölümü akademisyenlerinin önemli bir kısmının (%40) alan dışı bölümlerden geldiği, başlıca alan dışı bölümlerin sosyoloji (%15,90), çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri (%3,98), ilahiyat (%3,38), siyaset bilimi ve kamu yönetimi (2,98) ile psikoloji (%2,78) olduğu anlaşılmaktadır. Akademisyenlerin h-endeksi ve i10-endeksi ortalamaları ise 6 olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Hizmet
• Akademisyen Profili
• Bibliyometri
• Yükseköğretim
• Türkiye

Kaynakça

1. Akgün, M. (2016). Bilimsel değerlendirme ölçütü olarak “h-endeks”. Toraks Bülteni, 49.
2. Alptekin, K. (2016). Başlangıçtan bugüne ve yarına Türkiye’de sosyal hizmet eğitimi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
3. Alptekin, K. (2024). Sosyal hizmet eğitiminin niteliğini geliştirme çalışmaları (2016–2021 yılları arası). Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Yayınları.
4. Alptekin, K. ve Türkeri, S. S. (2023). Ulusal sosyal hizmet eğitimi standartları ve yeterliliklerini belirleme üzerine yapılan çalışmalara genel bir bakış. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 7(1), 18–29.
5. Alptekin, K., Topuz, S. ve Zengin, O. (2017). Türkiye’de sosyal hizmet eğitiminde neler oluyor? Toplum ve Sosyal Hizmet, 28(2), 50–69.
6. Aydın, D. (2020). Dünyada sosyal hizmetin ortaya çıkışı, gelişimi ve uluslararası sosyal hizmet. R. Çelik (Ed.), Sosyal hizmet tarihi (1. Baskı, ss. 9–27) içinde. Ankara: Grafiker Yayınları.
7. Bingöl, O. (2015). Genel bağlarıyla sosyal hizmet ve toplum. Mavi Atlas, (5), 69–77.
8. Çakmaklı, K. (1991). Aileler için sosyal hizmet. İstanbul: T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları.

9. Çay, M. (2022). İdeal sosyal hizmet. 22.11.2024 tarihinde https://idealsosyalhizmet.com/turkiyede-sosyal-hizmet-egitiminin-kisa-tarihi/ adresinden alınmıştır.
10. Dominelli, L. (2020). A green social work: Sustainability and social justice. Routledge.
11. Harzing, A. W. ve Alakangas, S. (2016). Google Scholar, Scopus and the Web of Science: A longitudinal and cross-disciplinary comparison. Scientometrics, 106(2), 787–804. https://doi.org/10.1007/s11192-015-1798-9 International Federation of Social Workers (IFSW). (2014). Global definition of social work. 22 Aralık 2024 tarihinde https://www.ifsw.org/what-is-social-work/global-definition-of-social-work/ adresinden alınmıştır.
12. Işıkhan, V., Erbay, E., Akçay, S. ve Ege, A. (2016). Sosyal hizmet bölümü öğrencilerinin mezuniyet sonrası gelecek planları: Ankara, Başkent ve Hacettepe Üniversitesi örneği. Toplum ve Sosyal Hizmet, 27(1), 7–24.
13. Karataş, K. (2002). Türkiye’de sosyal hizmet eğitiminin dünü, bugünü ve geleceği. K. Karataş (Ed.), 5. Ulusal Sosyal Hizmetler Konferansı 1999: Değişen Türkiye’de İnsan Hakları Açısından Sosyal Hizmetler (ss. 297–302) içinde. Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel Merkezi, Yayın No: 006.
14. Karataş, K. ve Erkan, G. (2002). Türkiye’de sosyal hizmet eğitiminin tarihçesi. Sosyal Hizmet Sempozyumu, 18–19.
15. Koca, S. (2024). Entelektüel sermaye ile kızıl ve mavi okyanus stratejilerinin Türk akademik performans ölçütleri üzerindeki etkisi. LAÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 130–156.
16. Kut, S. (1983). Sosyal hizmet eğitiminde 22 yıl. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Dergisi, 1(1), 1–2.
17. Lennon, T. ve Healy, L. M. (2018). Internationalizing social work education: Insights from a global perspective. Oxford University Press.