Yerel Yönetimlerde Kamu Özel Ortaklığı Uygulaması: Büyükkabaca Belediyesi Örneği

Öz

The aim of this work is to analyze the legal basic facility and implement of model of PPP which is used for producing services by local governments. Within the scope of these work are the features of PPP model and the case of Büyükkabaca Municipality which is an example on local governments’ implementation of PPP Model.This work includes both theoretical knowledge and a Fruit Garden Sample Project which is implemented at Büyükkabaca Municipality. What is found in this work is that local governments prefer PPP model for their local requirements and service presentations. The usage of the model increases day by day in Turkey and changes traditional public service presentation with private sector principles. 1.

Anahtar Kelimeler

• -

Yerel Yönetimlerde Kamu Özel Ortaklığı Uygulaması: Büyükkabaca Belediyesi Örneği

Öz

Çalışmanın amacı, yerel yönetimler tarafından hizmet sunumunda kullanılan kamu özel ortaklığı modelini, yasal altyapısını ve uygulamasını incelemektir. Çalışma kapsamında kamu özel ortaklığı modelinin özellikleri ve bu modelin yerel yönetimlerdeki uygulama örneklerinden birisi olan Büyükkabaca Belediyesi incelemesi yer almaktadır. Çalışma, hem teorik hem de Büyükkabaca Belediyesi tarafından hayata geçirilen meyve bahçesi örnek projesiyle uygulama içeren bir yöntemi içermektedir. Çalışmanın bulguları içerisinde; yerel yönetim kuruluşlarının, yerel ihtiyaçların karşılanması ve hizmet sunumu noktasında kamu özel ortaklığı modelini tercih ettikleri, bu modelin Türkiye’deki kullanım alanının her geçen gün arttığı ve klasik kamu hizmet sunumu anlayışının özel sektör ilkeleri çerçevesinde yeniden düzenlendiği gibi önemli çıktılar yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yerel Yönetimler
• Kamu Özel Ortaklığı
• Büyükkabaca Belediyesi
• Kamu Yönetimi

Kaynakça

1. BÜYÜKKABACA BELED İYESİ-Gülbudak Gıda Soğutma Tekstil İnşaat ve Ticaret Limited Şirketi. (2011). Eğirdir-Isparta: Meyvecilik Ortak Yatırım Projesi Sözleşmesi. 3 Mart 2011.
2. CITIES DEVELOPMENT INITIATIVE FOR ASIA (CDIA) (2010). CDIA PPP Guide for Municipalities. Metro Manila Philippines: http://cdia.asia/wp-content/uploads/PPP-Guide-for-Municipalities-FINAL-100609.pdf (01.03.2013)
3. DARDOT P., & LAVAL C. (2012). , Dünyanın Yeni Aklı Neoliberal Toplum Üzerine Deneme. (Çev.Işık Ergüden), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. ISBN:978-605-399-244-8.
4. DEPARTMENT OF THE ENVIRONMENT, HERITAGE AND LOCAL GOVERNMENT. (2004). Local Authorities And Renewable Energy: A Framework For Public Private Partnerships,Ireland: http://www.environ.ie/en/Publications/DevelopmentandHousing/PPP/FileDownLoad,1750,en.pdf (06.03.2013)
5. DESRIEUX, C., (2009). “KamuÖzel Sektör Ortaklıklarının Yerel Kalkınmadaki Rolü: Fransa Deneyimi”, Bölgesel Gelişme ve Bölge Planlamada Yeni Yaklaşımlar, İstanbul: İstanbul Politika Merkezi.
6. ERYILMAZ, B., (2009). Kamu Yönetimi, Ankara: Okutman Yayıncılık. 2009, ISBN:978-605-5884-07-9.
7. FARQUHARSON E., (2009). “UK PPP Program–Policy Background and Implementation”, http://www.ncsl.org/documents/transportation/EFarquharson1209.pdf (10.03.2013)
8. GRIMSEY, D. & LEWİS, K. M., (2004). “Public Private Partnerships-The Worldwide Revolution in Infrastructure Provision and Project Finance”. UK: Edward Elgar Publishing.

9. GÜLER B. A., (2005). Devlette Reform Yazıları, Ankara: Paragraf Yayınevi, 2005, ISBN:975-6134-05-4.
10. GÜNGÖR H., (2012). Sağlık Sektöründe Kamu-Özel İşbirliği Uygulamaları ve Türkiye İçin Değerlendirme (Uzmanlık Tezi). T.C.Ka lkınma Bakanlığı, Yayın No:2831, Ankara.
11. HOOD C. (1991). “A Public Management for All Seasons”. Public Administration, 69 (1), 3-19.
12. HOOD J. & NEİL M., (2002). “Managing The Risks Of Public–Private Partnerships In Scottish Local Government”. Policy Studies, Vol. 23, No 1, 21-35.
13. JUTTING J., (1999). “Public-Private-Partnership and Social Protection in Developing Countries: The Case of The Health Sector”. Paper Presented at the ILO Workshop on “The extension of social protection”, Geneva: 13.-14.12.1999.
14. KALKINMA BAKANLIĞI. (2012). “Dünyada ve Türkiye’de Kamu-Özel İşbirliği Uygulamalarına İlişkin Gelişmeler”. Ankara: Yatırım Programlama İzleme Ve Değerlendirme Genel Müdürlüğü.
15. KARAHANOĞULLARI O. (2011). “Kamu Hizmetleri Piyasa İlişkisinde Dördüncü Tip: Eksik İmtiyaz (Kamu-Özel Ortaklığı)”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt 66, No. 3, 177-215.
16. KARASU K. (2009). “ Yeni 'Kamusal' Örgütler: Kamu Yararı Şirketleri”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, S.64 C.3, 117-147.
17. KERMAN U. & ALTAN Y. & AKTEL M. & EKE E., (2012). “ Sağlık Hizmetlerinde Kamu Özel Ortaklığı Uygulaması”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Y.2012, C.17, S.3, 1-23.
18. LEVRAT N. (1995). “ Avrupa’da Yerel Kamu Hizmetlerinin Sağlanmasında Kamu-Özel Sektör Ortaklığı Deneyimleri”. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt:4 Sayı:2, 31-45.
19. LIU Z. & YAMAMOTO H. (2009). “Public-Private Partnerships (PPPs) in China: Present Conditions, Trends, and Future Challenges”. Interdisciplinary Information Sciences Vol. 15, No. 2, 223–230.
20. MERRY W. & VASUKİ N.C. (2011). “Public Private Partnerships (PPP) Local Government Role In Public Services Experiences Of PPP In Usa”. CSD Intersessional Conference On Building Partnerships For Moving Towards Zero Waste, Tokyo Japan: February 16-18, 2011.
21. MOSZORO M. & KRZYZANOWSKA M. (2011). “Implementing Public-Private Partnerships In Municipalities”, IESE Business School-University of Navarra.
22. OECD. (2008). “Public-Private Partnerships: In Pursuit of Risk Sharing and Value for Money”. France: OECD Publishing, ISBN: 9789264042797.
23. ÖZER M. A., (2005). Yeni Kamu Yönetimi Teoriden Uygulamaya. Ankara: Platin Yayınları, 1.Baskı, 2005, ISBN:975-8163-63-9.
24. PARLAK B. ve SOBACI Z. (2010). Kuram ve Uygulamada Kamu Yönetimi Ulusal ve Küresel Perspektifler, Bursa: Alfa Aktüel Yayınları, 3.Baskı, 2010, ISBN: 978-975-253-050-8.
25. PİRLER O., (1995). “Yerel Yönetimler ve Yap-İşlet-Devret Modeli”, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt 4 Sayı 1, 47-60.
26. SAĞLIK BAKANLIĞINCA KAMU ÖZEL İŞ BİRLİĞİ MODELİ İLE TESİS YAPTIRILMASI, YENİLENMESİ VE HİZMET ALINMASI İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN, Kanun No:6428, Resmi Gazete Tarih:09.03.201 3 Sayı: 28582.
27. SAĞLIK BAKANLIĞININ TEŞKİLAT VE GÖREVLERİ HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN, Kanun No: 5683, Resmi Gazete Tarih: 9.6.2007 Sayı: 26547.
28. SAVAS E.S. (1999). Privatization and Public-Private Partnerships. CQ Press, 2nd edition, 1999, ISBN-13: 978-1566430739.
29. STEPHENSON, M. (1991). “Whither The Public-Private Partnership - A Critical Overview”. Urban Affairs Review, 27(1), 109-127.
30. TEKİN A. G. (2008). KamuÖzel İşbirlikleri/Ortaklıkları [PPP] & Türkiye Deneyimi, http://www.angelfire.com/ok4/aligunertekin/PPPveTurkiyeDeneyimi1.pdf (03.03.2013)
31. TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Veri Tabanı Kayıtları 2012, http://rapor.tuik.gov.tr/reports/rwservlet?adnksdb2&ENVID=adnksdb2Env&report=wa_idari_yapi_10sonrasi.RDF&p_il1=3 2&p_yil=2012&p_dil=1&desformat=html (01.03.2013)
32. UNİTED NATİONS ECONOMİC COMMİSSİON FOR EUROPE. (2008). Guidebook On Promoting Good Governance In PublicPrivate Partnerships. New York and Geneva: United Nations Publications, Sales No. 08.II.E.1.
33. UZ A. (2007). “KamuÖzel Ortaklığı/Public-Private Partnership (PPP) (Kavram ve Hukuksal Çerçeve)”. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi C. XI S.1-2, 1165-1182.
34. WORLD BANK. (2012). “Public-Private Partnerships Referance Guide”, Version 1.0, Washington DC: International Bank for Reconstruction and Development.
35. YESCOMBE, E.R. (2007). Public-Private Partnerships: Principles of Policy and Finance. UK: Elsevier, 2007, ISBN: 978-0750680547. http://gabacam.tr.gg/B.ue.y.ue.kkabaca.htm (10.02.2013) http://www.pppcouncil.ca/resources/about-ppp/models.html (05.03.2013) http://www.senirkent.gov.tr/default_b0.aspx?content=1028 (10.02.2013)