The Effect of Dance Education in Higher Education on Student Attitudes: The Case of Faculty of Sport Sciences

Öz

Yükseköğretimde Dans Eğitiminin Öğrenci Tutumları Üzerindeki Etkisi: Spor Bilimleri Fakültesi Örneği

Öz

Çalışmanın amacı spor bilimleri fakültelerinde yürütülen dans derslerinin, öğrencilerin dansa yönelik tutumları üzerinde etkisini incelemektir. Çalışmada, tek gruplu ön test ve son test tasarımını kullanan yarı deneysel bir tasarımdan yararlanılmıştır. Çalışma grubunun belirlenmesinde olasılık temelli olmayan örnekleme yaklaşımlarından amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmaya Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören ve 2023 Bahar -2025 Güz eğitim-öğretim yılları arasında çeşitli dans dersleri (Temel Dans Eğitimi, Ritim Eğitimi ve Hareket Bilgisi, Ritim Eğitimi ve Dans, Modern Dans) alan 43 erkek 34 kadın toplam 77 öğrenci (x= 20.77±2.29) gönüllü olarak katılmıştır. Veriler demografik bilgi formu ve Durhan (2019) tarafından geliştirilen “Dans Tutum Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Araştırma verileri IBM SPSS 26 programı ile analiz edilmiş ve analizlerde tanımlayıcı istatistik, bağımlı ve bağımsız gruplar t testleri kullanılmıştır. Bulgular incelendiğinde, katılımcıların dansa yönelik tutum ölçeğinin “farkındalık” ve “motivasyon” alt boyutlarında ön test ile son test arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur. Ayrıca “kaçınma” alt boyutunda kadın ve erkek öğrenciler arasında ön test puan ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilirken (p<0.05), son test puan ortalamalarında bu farklılığın olmadığı dikkat çekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dans
• Öğrenci
• Spor
• Tutum
• Üniversite

Etik Beyan

MUĞLA SITKI KOÇMAN ÜNİVERSİTESİ SOSYAL VE BEŞERİ BİLİMLER ARAŞTIRMALARI ETİK KURULU-1 KARARI (PROTOKOL NO: 220192/KARAR NO: 169)

Kaynakça

1. Alpay, N. (2021). Sporun yaygınlaşmasının gelişmeye etkileri: Bir inceleme. Bilge Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(1), 33-44. https://doi.org/10.47257/busad.958955
2. Amado, D., Del Villar, F., Leo, F. M., Sánchez-Oliva, D., Sánchez-Miguel, P. A., & García-Calvo, T. (2014). Effect of a multi-dimensional ıntervention programme on the motivation of physical education students. Plos One, 9(1), e85275. https://doi.org/10.1371/JOURNAL.PONE.0085275
3. Atamturk, H., & Dincdolek, B. (2021). Effects of dance educatı˙on on emotı˙onal ı˙ntellı˙gence related outcomes. Revista Gênero e Interdisciplinaridade, 2(01), 422-434. https://doi.org/10.51249/gei.v2i01.146
4. Aujla, I. J., & Farrer, R. (2019). The role of dance in reducing gendered prejudice. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 13(3), 299–308. https://doi.org/10.1037/aca0000176
5. Avcu, E. Ç., & Hazar, S. (2022). Ritim eğitimi ve dans dersinin beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin müzik algısı üzerine etkisinin incelenmesi. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(3), 84-90.
6. Aybek, A., & Aybek, S. (2023). Ritim eğitimi ve dans dersinin farklı cinsiyetler açısından öğrenci tutumlarının belirlenmesi. Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 13-23.
7. Bilge, A., & Öğce, F. (2008). Dansın beden ve ruh sağlığı açısından önemi. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 1(2), 123-134.
8. Blasing, B., & Schack, T. (2012). Mental representation of spatial movement parameters in dance. Spatial Cognition & Computation, 12, 111-132. https://doi.org/10.1080/13875868.2011.626095

9. Chappell, K., Redding, E., Crickmay, U., Stancliffe, R., Jobbins, V., & Smith, S. (2021). The aesthetic, artistic and creative contributions of dance for health and wellbeing across the lifecourse: A systematic review. International Journal of Qualitative Studies on Health and Well-Being, 16(1), 1950891.
10. Çam, M. O., & Baysan-arabacı, L. (2010). Tutum ölçeği hazırlamada nitel ve nicel adımlar. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 12(2), 64-71. https://doi.org/10.69487/hemarge.695121
11. Durhan, T. (2019). Dansa yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 676-692.
12. Durhan, T., & Gökyürek, B. (2020). Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 59-76. https://doi.org/10.33689/spormetre.584586
13. Doria, N., & Numer, M. (2022). Dancing in a culture of disordered eating: A feminist poststructural analysis of body and body image among young girls in the world of dance. Plos One, 17(1), e0247651: https://doi.org/10.1371/journal.pone.0247651
14. Hatem, G., Zeidan, J., S., Mathijs, G., & Carla, M. (2022). Normality testing methods and the importance of skewness and kurtosis in statistical analysis. BAU Journal- Science and Technology, 3(2), Article 7.
15. Jha, A. K., & Mishra, V. (2024). Youth and technology: Leveraging emotional ıntelligence to resist from falling into digital dystopia. In Emotions in Cultural Context. Springer International Publishing.
16. Keinänen, M., Hetland, L., & Winner, E. (2000). Teaching cognitive skill through dance: Evidence for near but not far transfer. The Journal of Aesthetic Education, 34, 295. https://doi.org/10.2307/3333646
17. Lee, S.-H., & Kong, H.-J. (2020). The effect of participation in dance classes on social skill development and peer relationship. Journal of Digital Convergence, 18(9), 423–431. https://doi.org/10.14400/JDC.2020.18.9.423
18. Liu, M. (2024). Dance Education in promoting children‟s sociality and study on the role and mechanism of emotion development. International Journal of Global Perspectives in Academic Research. 1(2). https://doi.org/10.70339/sgh1aw60
19. Maraz, A., Király, O., Urbán, R., Griffiths, M. D., & Demetrovics, Z. (2015). Why do you dance? Development of the dance motivation inventory (DMI). Plos One, 10(3): e0122866. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0122866
20. Mattsson, T., & Lundvall, S. (2015). The position of dance in physical education. Sport, Education and Society, 20(7), 855-871.
21. Ödemiş, M. (2020). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin dans özyeterlik seviyesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(3), 19-25.
22. Özbal, A. F., Ektirici, A., & Yılmaz, B. H. (2022). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğrencilerinin ritim eğitimi ve dans dersine ilişkin tutumlarının incelenmesi. Aksaray University Journal of Sport and Health Researches, 3(2), 156-167. https://doi.org/10.54152/asujshr.1195306
23. Özen, İ., & Yenel, F. (2022). Akademisyenlerin; sporun yumuşak gücünün toplumları etkileme ve dönüştürmedeki etkileri üzerine görüşleri. Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 1-15.
24. Panadero-Pérez, N., Ruiz-San Román, B. M., Joya-Barroso, M., & San Román-Mata, S. (2019). Digital sedentarism as a precursor to the deterioration of health adolescents and young people. ESHPA - Education, Sport, Health and Physical Activity. 3(3), 368–383. https://digibug.ugr.es/handle/10481/58334
25. Salepaki, A., Zerva, A., Kourkouridis, D., & Angelou, I. (2025). Unplugging youth: Mobile phone addiction, social ımpact, and the call for digital detox. Psychiatry International, 6(1), 4. https://doi.org/10.3390/psychiatryint6010004
26. Silva, A., Sá, E., Silva, J., & Pinho, J. C. (2021). Dance is for all: A social marketing ıntervention with children and adolescents to reduce prejudice towards boys who dance. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(13), 6861. https://doi.org/10.3390/IJERPH18136861
27. Söğüt, M., Kirazci, S., Korkusuz, F. (2012). The effects of rhythm training on tennis performance. Journal of Human Kinetics, 33, 123.
28. Su, K. (2024). The impact of dance on mental health: Exploring cognitive, emotional, self-esteem, and social interaction aspects. International Journal of Education and Humanities, 15(1), 91–94. https://doi.org/10.54097/03gc7e93
29. Sutardi, E., Rahmani, R., & Wijaya, A. (2024). Peran mata pelajaran seni tari dalam pembentukan kecerdasan emosional siswa di sekolah menengah atas. Gesture: Jurnal Seni Tari, 13(2), 209. https://doi.org/10.24114/gjst.v13i2.63294
30. Tao, D., Gao, Y., Cole, A., Baker, J. S., Gu, Y., Supriya, R., Tong, T. K., Hu, Q., & Awan-Scully, R. (2022). The physiological and psychological benefits of dance and its effects on children and adolescents: A Systematic Review. Frontiers in Physiology, 13, 925958. https://doi.org/10.3389/fphys.2022.925958
31. Tokinan, B. Ö., & Bilen, S. (2011). Yaratıcı dans etkinliklerinin motivasyon, özgüven, özyeterlik ve dans performansı üzerindeki etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(40), 363-374.
32. Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu [TÜBİTAK]. (2021). COVID-19 ve Toplum: Salgının sosyal, beşerî ve ekonomik etkileri, bulgular, sonuçlar ve öneriler. https://www.tubitak.gov.tr/sites/default/files/2021/covid19_ve_toplum_raporu.pdf
33. Yoncalık, O. (2007). Kültür ve spor bağlamında cinsiyetin "dans" a yönelik tutuma etkisi (beden eğitim ve spor alanında öğrenim gören öğrenciler üzerinde yapılan bir analiz). Milli Eğitim, 36(176), 109-118.
34. https://gpdp.gsb.gov.tr/1.https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/06/20210617-2.htm 2021 sayı: 31514.