Rakımın Öğrencilerin Fiziksel Uygunluk Karnelerine Etkisi: Bursa ve Ağrı İllerinin Karşılaştırılması

Öz

Bu çalışmanın amacı, rakımın öğrencilerin fiziksel uygunluk karnelerine etkisinin incelenmesi ve bu bağlamda Bursa (düşük rakım) ile Ağrı (yüksek rakım) illerinde yaşayan öğrencilerin fiziksel uygunluk parametrelerinin karşılaştırılmasıdır. Araştırmaya 10-14 yaş aralığında toplam 400 öğrenci (Bursa: n=200, Ağrı: n=200) gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara boy, vücut ağırlığı, esneklik (otur-uzan testi), şınav ve mekik testleri uygulanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.0 programı kullanılmış, gruplar arası karşılaştırmalarda bağımsız ttesti, ön test ve son test farklılıklarında bağımlı t-testi, etki büyüklüğünün hesaplanmasında ise Cohen’s d testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre her iki grupta da boy ve vücut ağırlığı değerlerinde artış gözlenmiştir. Bursa grupları esneklik testinde daha yüksek performans sergilerken, Ağrı gruplarının şınav ve mekik testlerinde daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Gruplar arası farkların bir kısmı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Bu sonuçlar, rakım farklılığının çocukların fiziksel uygunluk parametreleri üzerinde etkili olabileceğini göstermektedir. Tüm gruplarda boy ve vücut ağırlığı değerlerinde zamanla anlamlı artış saptanmıştır. Ancak Bursa grubunda vücut ağırlıkları daha yüksek çıkmıştır. Esneklik testlerinde Bursa grupları (kız ve erkek) Ağrı gruplarına göre daha yüksek performans göstermiştir. Şınav ve mekik testlerinde Ağrı grupları Bursa gruplarına kıyasla daha başarılı olmuştur. Rakım, çocukların fiziksel uygunluk parametreleri üzerinde farklı yönlerde etkiler yaratmıştır. Gelecek çalışmalarda farklı yaş grupları ve cinsiyetler üzerinde rakımın etkilerinin incelenmesi, ayrıca beslenme ve sosyoekonomik faktörlerin de analize dahil edilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuklarda Performmans
• Esneklik
• Fiziksel Uygunluk
• Kuvvet
• Rakım

The Effect of Altitude on Stundents’ Physical Fitness Report: A Comparison of Bursa and Ağrı Provinces

Öz

The Effect of Altitude on Stundents’ Physical Fitness Report: A Comparison of Bursa and Ağrı Provinces Abstract Purpose: The purpose of this study is to examine the effect of altitude on students’ physical fitness reports and, in this context, to compare the physical fitness parameters of students living in Bursa (low altitude) and Ağrı (high altitude). Methods: A total of 400 students aged between 10 and 14 years (Bursa: n=200, Ağrı: n=200) voluntarily participated in the study. The participants were subjected to measurements of height, body weight, flexibility (sit-and-reach test), push-up, and sit-up tests. Data were analyzed using SPSS 23.0 software. Independent t-test was used for comparisons between groups, paired t-test was employed for pre- and post-test differences, and Cohen’s d test was applied to calculate the effect size. Findings: According to the research findings, both groups showed an increase in height and weight values over time. Bursa groups performed better in the flexibility test, while Ağrı groups showed superior performance in the push-up and sit-up tests. Some of the differences between groups were found to be statistically significant (p<0.05). These results indicate that altitude may have an influence on the physical fitness parameters of children. Conclusion: A significant increase in height and weight was observed in all groups over time; however, body weight values were higher in the Bursa group. In flexibility tests, Bursa groups (both boys and girls) outperformed the Ağrı groups, whereas Ağrı groups showed better performance than Bursa groups in push-up and sit-up tests. Altitude created differential effects on the physical fitness parameters of children. Suggestion: Future studies should examine the effects of altitude on different age groups and genders, and should also consider nutritional and socioeconomic factors in the analysis. Keywords: Children’s Performance, Flexibility, Physical Fitness , Strength, Altitude

Anahtar Kelimeler

• Children’s Performance
• Flexibility
• Physical Fitness
• Strength
• Altitude

Kaynakça

1. Baye, K., & Hirvonen, K. (2020). Evaluation of linear growth at higher altitudes. JAMA pediatrics, 174(10), 977-984.
2. Chapman, R. F., Stray-Gundersen, J., & Levine, B. D. (1998). Individual variation in response to altitude training. Journal of Applied Physiology.
3. De Meer, K., Heymans, H. S. A., & Zijlstra, W. G. (1995). Physical adaptation of children to life at high altitude. European Journal of Pediatrics, 154(4), 263-272.
4. Dennison, B. A., Straus, J. H., Mellits, E. D., & Charney, E. (1988). Childhood physical fitness tests: predictor of adult physical activity levels?. Pediatrics, 82(3), 324-330.
5. Feter, N., Leite, J. S., Weymar, M. K., Dumith, S. C., Umpierre, D., & Caputo, E. L. (2023). Physical activity during early life and the risk of all-cause mortality in midlife: findings from a birth cohort study. European Journal of Public Health, 33(5), 872-877.
6. Fulco, C. S., Beidleman, B. A., & Muza, S. R. (2013). Effectiveness of preacclimatization strategies for high-altitude exposure. Exercise and Sport Sciences Reviews, 41(1), 55-63.
7. Garcia-Hermoso, A., Izquierdo, M., & Ramírez-Vélez, R. (2022). Tracking of physical fitness levels from childhood and adolescence to adulthood: a systematic review and meta-analysis. Translational Pediatrics, 11(4), 474.
8. Günay, M., Tamer, K., & Cicioğlu, H. (2013). Spor Fizyolojisi ve Performans Ölcümü.

9. Güvenç, A. (2007). Antrenmanlı erkek çocuklarda aerobik ve anaerobik güç ve kapasite değişkenliğinin incelenmesi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi.
10. Güvenç, A., Açikada, C., Aslan, A., & Özer, K. (2011). Daily physical activity and physical fitness in 11-to 15-year-old trained and untrained Turkish boys. Journal of Sports Science & Medicine, 10(3), 502.
11. Malkoç, I., Mazıcıoğlu, M. M., Özkan, B., Kondolot, M., Kurtoğlu, S., & Yeşilyurt, H. (2012). Height, weight and body mass index percentiles of children aged 6-14 years living at moderate altitudes. Journal of clinical research in pediatric endocrinology, 4(1), 14.
12. Marques, A., Henriques-Neto, D., Peralta, M., Martins, J., Gomes, F., Popovic, S., ... & Ihle, A. (2021). Field-based health-related physical fitness tests in children and adolescents: a systematic review. Frontiers in Pediatrics, 9, 640028.
13. Peltonen, J. E., Tikkanen, H. O., Ritola, J. J., Ahotupa, M., & Rusko, H. K. (2001). Oxygen uptake response during maximal cycling in hyperoxia, normoxia and hypoxia. Aviation, Space, And Environmental Medicine, 72(10), 904-911.
14. Saygın, E., Karacabey, K., & Saygın, Ö. (2011). Çocuklarda fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk unsurlarının araştırılması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 921-935.
15. Shively, G., & Schmiess, J. (2021). Altitude and early child growth in 47 countries. Population and Environment, 43(2), 257-288.
16. Vargas Pinilla, O. L. (2014). High-altitude training: Physiological adaptation and practical applications. Revista de la Facultad de Medicina, 62(1), 109–118.
17. Wang, B., Xiao, Y., Yang, X., & Zhang, X. (2025). An interpretable adaptive edge-weighted graph convolutional networks model for physical fitness assessment of primary school student in high-altitude regions. Scientific Reports, 15(1), 33039.
18. Wehrlin, J. P., & Hallén, J. (2006). Linear decrease in and performance with increasing altitude in endurance athletes. European Journal of Applied Physiology, 96(4), 404-412.
19. West, J. B. (2017). Physiological effects of chronic hypoxia. New England Journal of Medicine, 376(20), 1965-1971. West, J. B., Schoene, R. B., Milledge, J. S., & Ward, M. P. (2012). High altitude medicine and physiology.