Yenilikçi Araçların Tümel Görünümüne ve Eğitsel İşlevlerine Analitik Bir Bakış

Öz

Yenilikçi araçlar, bilişim teknolojilerine dayalı öğretme-öğrenme ve değerlendirme süreçlerinde eğitsel kullanım durumuna sahip öğretme-öğrenme değerlendirme yardımcılarıdır. Yenilikçi araçlar sanal sınıf uygulamaları, e-kitaplar ve elektronik kütüphaneler, öğrenme yönetim sistemi, yenilikçi üretim araçlarından, yapay zeka, makine öğrenmesi, büyük veri analitiği, bulut bilişim, robotik otomasyon ve simülasyon uygulamalarını kapsamaktadır. Bu kapsam çerçevesinden hareketle; araştırmada, “Yenilikçi Araçların Tümel Görünümüne ve Eğitsel İşlevlerine Analitik Bir Bakış“ nasıl olmalıdır?” sorusuna problem durumu olarak karşılıklar aranmaktadır. Betimsel türde tarama modeliyle ilgili evrensel ve ulusal alan yazın verilerine ve araştırmacının post-pozitivist görüşlerine dayalı gerçekleştirilen araştırmanın genel amacı; yenilikçi araçların tümel görünümünü eğitsel işlevleri temelinde betimlemektir. Analitik bakışın gerektirdiği; “aşamalı, sıralı ve ardışıklık ilkeleri” temelinde sistematik alt başlıklarla yürütülen araştırmanın başlıca bulguları: yenilikçi araçların “gerek sosyal, ekonomik, kültürel yaşamda gerekse eğitim bilimleri alanında etkileşimli açık iletişimi, işbirliğini, zamanlamayı, fizik-mekan esnekliğini, anında aydınlatıcı yankılar vermeyi, emek ve ekonomik verimliliği destekleyen işlevleri” olduğunu somutlandırmaktadır. Araştırmada; “yenilikçi araçlar, eğitim, öğretme, öğrenme ve değerlendirme süreçlerinde amaç değil; araç işlevinde kullanılmalıdır. Öğrenme yönetim sistemi; (1)Hedef, (2)İçerik, (3)Eğitim Durumları ve (4)Değerlendirme değişkenleri dikkate alınarak planlanmalıdır. Kavram haritaları, grafikler, infografikler ve şemalar eğitsel özel hedeflere göre; ilgi çekici ve dikkat artırıcı olmalıdır” şeklinde öneriler sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yenilikçi Araçların İşlevleri
• Bilişim Teknolojileri
• Tümel ve Analitik Betimleme

An Analytical Look at The Overview and Educational Functions of Innovative Tools

Öz

Innovative tools are teaching-learning and assessment aids that have an educational use case in teaching-learning and evaluation processes based on information technologies. Innovative tools include virtual classroom applications, e-books and electronic libraries, learning management systems, innovative production tools, artificial intelligence, machine learning, big data analytics, cloud computing, robotic automation, and simulation applications. Based on this scope, the research seeks answers to the question, "What should an analytical view of the holistic appearance and educational functions of innovative tools look like?" The overall aim of this research, conducted using a descriptive survey model and based on universal and national literature data and the researcher's post-positivist views, is to describe the holistic view of innovative tools based on their educational functions. The main findings of the research, conducted systematically with subheadings based on the "principles of gradual, sequential, and sequential approach" required by an analytical perspective, concretize the functions of innovative tools in supporting "interactive open communication, collaboration, timing, physical-spatial flexibility, immediate enlightening feedback, and labor and economic efficiency, both in social, economic, and cultural life and in the field of educational sciences." The research suggests that “innovative tools should be used as tools, not ends in themselves, in the processes of education, teaching, learning, and evaluation. The learning management system should be planned taking into account the variables of (1) Objective, (2) Content, (3) Learning Situations, and (4) Evaluation. Concept maps, graphs, infographics, and diagrams should be engaging and attention-grabbing according to specific educational objectives.”

Anahtar Kelimeler

• Functions of Innovative Tools
• Information Technologies
• Holistic and Analytical Description

Kaynakça

1. American Psychological Association. (1994). Publication manual of the American Psychological Association (4th ed.). American Psychological Association.
2. Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. Allyn & Bacon.
3. Briggs, L., Gustafson, K., & Tillman, M. (2019). Eğitim tasarımı: İlkeler ve uygulamalar (ss. 375–394). Eğitim Teknolojisi Yayınları.
4. Dick, W., Carey, L., & Carey, J. (2015). Öğretimin sistematik tasarımı (6. bs.). Allyn & Bacon.
5. EC-European Commission. (2019). Ethics guidelines for trustworthy AI. https://www.aepd.es/sites/default/files/2019-12/ai-ethics-guidelines.pdf
6. EP-European Parliament. (2024a). Artificial intelligence act: MEPs adopt landmark law news. European Parliament. https://www.europarl.europa.eu/news/en/press-room
7. EP-European Parliament. (2024b). Artificial intelligence act. European Parliament. https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-9-2024-0138_EN.html
8. Erden, O., & Karaağaçlı, M. (2008, May 3–5). Internet destekli uzaktan eğitimde dokuz aşamalı öğretim durumunun tasarımı. 1. Ulusal İnternet Teknolojileri Destekli Sempozyumu, Ankara, Türkiye.

9. Gartner. (2023, October 11). Gartner says more than 80% of enterprises will have used generative AI APIs or deployed generative AI-enabled applications by 2026. https://www.gartner.com/en/newsroom/press-releases/2023-10-11
10. Global Privacy Assembly. (2023). Resolution on generative artificial intelligence systems: 45th closed session of the Global Privacy Assembly. https://www.edps.europa.eu/system/files/2023-10
11. Grant, C. A., & Gillette, M. (2006). A candid talk to teacher educators about effectively preparing teachers who can teach everyone’s children. Journal of Teacher Education, 57(3), 292–299.
12. Hoffait, A. S., & Schyns, M. (2017). Early detection of university students with potential difficulties. Decision Support Systems, 101, 1–11. https://doi.org/10.1016/j.dss.2017
13. Horton, W., & Horton, K. (2003). E-learning tools and technologies. Wiley Publishing.
14. Hsu, T. (2005). Research methods and data analysis procedures used by educational researchers. International Journal of Research and Method in Education, 28(2), 109–133.
15. Kaptan, S. (1983). Bilimsel araştırma teknikleri ve istatistik yöntemleri. Ulus Yayınları.
16. Karaağaçlı, M. (2008). Internet teknolojileri destekli uzaktan eğitimde sosyal kazanımlar gereksinimi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1(2), 63–73.
17. Karaağaçlı, M. (2020). Elektronik Rönesans'ta yeni eğitim teknolojisi formasyonları. Eğitimde Teknoloji Uygulamaları Dergisi, 1(1), 76–98. https://doi.org/10.29329/jtae.2020.283.6
18. Karaağaçlı, M. (2024a). İleti ve öğretide teknoloji. Kitapcı Basımevi Yayıncılık Tasarım San. ve Tic. Ltd. Şti.
19. Karaağaçlı, M. (2024b, December 13). Öğretim tasarımında sistem yaklaşımlı analitik bir betimleme. Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi 4, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
20. Karaağaçlı, M., & Küçüksu, B. (2021, June 28–30). Web ortamlı öğretim tasarımı bağlamlı alan yazının değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi.
21. Karasar, N. (1991). Bilimsel araştırma yöntemi. 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd. Şti.
22. Khan, B. H. (2000). A framework for open flexible and distributed learning. TEND 2000 Conference, Abu Dhabi.
23. Kişisel Verileri Koruma Kurumu. (2016a). Yapay zeka alanında kişisel verilerin korunmasına dair tavsiyeler. https://www.kvkk.gov.tr/Icerik/7048/Yapay-Zeka-Alaninda-Kisisel-Verilerin-Korunmasina-Dair-Tavsiyeler
24. Kişisel Verileri Koruma Kurumu. (2016b). Kişisel verilerin korunması kanunu (Kanun No. 6698). https://www.resmigazete.gov.tr/
25. Powell, G. C. (2001). The ABCs of online course design. Educational Technology, 41(4), 43–47.