Investigation of the Inadequacy of the Facility Capacity Threshold within the Scope of the EIA Regulation in Terms of Assimilation Capacity and Cumulative Impact

Öz

It is mandatory to examine the environmental impacts of a facility not only by linking it to the EIA legislation and depending on this capacity, according to the provision of "EIA is required according to the Annex-1 condition of the EIA Regulation", but by considering the facility activity area on a broader scale. Because the variability of environmental qualities/quantities according to the project area may also make the facility size variable; Several facilities may have been permitted in the same niche. In this context, it is not enough to suggest a definite capacity value for the threshold of preparing a report. A threshold given with the facility capacity carries the risk of ignoring such cumulative effects. The real determinant is the magnitude and nature of the potential environmental impacts of the project. This situation can be explained together with the Assimilation Capacity and Cumulative Impact. Therefore, an impact assessment technique should be developed that aims to provide more comprehensive protection by evaluating both quantitative and qualitative thresholds together. The Capacity Threshold Problem can be overcome by imposing a "Preliminary Assessment Obligation" on all facilities that will operate regardless of their capacity. A preliminary assessment (Project Introduction File, PIF) should be made mandatory for all facilities with environmental impact potential. Following this, which It should be determined that the facilities require a full-scale EIA report. Annex-1 and Annex-2 lists in the EIA Regulation use capacity/area thresholds as EIA conditions. In summary, accepting the facility size as a threshold for whether a report will be prepared to assess pollutants should not be considered appropriate, and the necessary changes should be carried out on a legal basis.

Anahtar Kelimeler

• EIA
• Regulation
• Assimilation
• Cumulative
• Impact
• Capacity

ÇED Yönetmeliği Kapsamındaki Tesis Kapasite Eşiğinin Özümleme Kapasitesi ve Kümülatif Etki Bakımından Yetersizliğinin İncelenmesi

Öz

Bir tesisin çevresel etkilerini, sadece ÇED mevzuatına bağlayıp, bu kapasiteye bağlı olarak, ÇED Yönetmeliği Ek-1 şartına göre ÇED gerektirir" hükmüne göre değil, tesis faaliyet alanının daha geniş bir ölçekte dikkate alınmasıyla irdelemek zorunludur. Çünkü çevresel nitelik/niceliklerin proje alanına göre değişkenliği, tesis büyüklüğünü de değişken yapabilir; Aynı nişte, birkaç tesise izin verilmiş olabilir. Bu bağlamda, rapor hazırlama eşiği için kesin bir kapasite değeri önermek yeterli değildir. Tesis kapasitesi ile verilen bir eşik, bu tür kümülatif etkileri göz ardı etme riskini taşır. Asıl belirleyici olan, projenin potansiyel çevresel etkilerinin büyüklüğü ve niteliğidir. Bu durum, Özümleme Kapasitesi ve Kümülatif Etki ile birlikte açıklanabilir. Bu nedenle, hem nicel eşikleri hem de nitel eşikleri bir arada değerlendirilerek daha kapsamlı bir koruma sağlamayı amaçlayan bir etki değerlendirme tekniği geliştirilmelidir. Kapasite Eşiği Sorunu; kapasitesine bakılmaksızın faaliyet icra edecek tüm tesislere "Ön Değerlendirme Zorunluluğu" getirmekle aşılabilir. Çevresel etki potansiyeli taşıyan tüm tesisler için bir ön değerlendirme (PTD) zorunlu tutulmalıdır. Bunu takiben, hangi tesislerin tam kapsamlı ÇED raporu gerektirdiği belirlenmelidir. ÇED Yönetmeliğindeki Ek-1 ve Ek-2 listeleri, ÇED şartı olarak kapasite/alan eşiklerini kullanmaktadır. Özetle, tesis büyüklüğünün, kirleticilerin değerlendirileceği bir raporun hazırlanıp hazırlanmayacağına dair bir eşik olarak kabulü uygun görülmemeli, gerekli değişiklikler yasal zeminde yürütülmelidir.

Anahtar Kelimeler

• ÇED
• PTD
• Özümleme
• Kapasite
• Kümülatif
• Yönetmelik

Kaynakça

1. ÇED, 2022, Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği, Resmî Gazete, 29.07.2022 tarih ve 31907 sayılı.
2. ÇED, 2025, Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, Resmî Gazete, 26.06.2025 tarih ve 32938 sayılı.
3. HKY, 2008, Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği, Resmî Gazete, 06.06.2008 tarih ve 27601 sayılı.
4. ÇGD, 2010, Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği, Resmî Gazete, 04.06.2010 tarih ve 26898 sayılı.
5. European Parliament and Council, 2011, Directive 2011/92/EU of 13 December 2011 on the assessment of the effects of certain public and private projects on the environment (EIA Directive), Official Journal of the European Union, L 26, 1–21.
6. Seinfeld, J.H. and Pandis, S.N., 2016, Atmospheric Chemistry and Physics: From Air Pollution to Climate Change, 3rd Edition, Wiley, New York.
7. US EPA, 1995, AP-42: Compilation of Air Pollutant Emission Factors, Section 11.19.2 – Crushed Stone Processing and Pulverized Mineral Processing, United States Environmental Protection Agency.
8. US EPA, 1999, Consideration of Cumulative Impacts in EPA Review of NEPA Documents, EPA 315-R-99-002, Office of Federal Activities, Washington, D.C.

9. Elvan, O.D., 2018, Analysis of environmental impact assessment practices and legislation in Turkey, Environmental Impact Assessment Review, ScienceDirect.
10. Ahmad, B. and Wood, C., 2002, A comparative evaluation of the EIA systems in Egypt, Turkey and Tunisia, Environmental Impact Assessment Review, 22(3), 213–234.
11. Rebelo, M.P. and Guerreiro, M.J., 2021, Simplified environmental impact assessment processes: Review and implementation proposals, Environmental Impact Assessment Review, 89, 106587.
12. Canadian Environmental Assessment Act, 2012, S.C. 2012, c. 19, s. 52, Ottawa, Justice Laws Website.
13. Hughes, E.L., 2013, The Canadian Environmental Assessment Act 2012: The end of federal environmental assessment?, Journal of Environmental Law and Practice, 25(3), 177–206.
14. Resource Management Act, 1991, Public Act 1991 No. 69, Wellington, New Zealand Legislation.
15. Fookes, T.W., 2007, The New Zealand Resource Management Act: An exercise in delivering sustainable development through an ecological modernisation agenda, Environment and Planning B: Planning and Design, 34(1), 107–120.
16. Hanna, K.S., 2016, Looking up, down, and sideways: Reconceptualizing cumulative effects assessment as a mindset, Environmental Impact Assessment Review, 61, 12–21.
17. Rees, W.E. and Wackernagel, M., 1996, Urban ecological footprints: Why cities cannot be sustainable and why they should be, Environmental Impact Assessment Review, 16(4–6), 223–248.
18. Wärnbäck, A. and Hilding-Rydevik, T., 2009, Cumulative effects in Swedish EIA practice—difficulties and obstacles, Environmental Impact Assessment Review, 29(4), 203–211.
19. Borja, A., et al., 2024, Addressing the cumulative impacts of multiple human pressures in marine systems for the sustainable use of the seas, Frontiers in Marine Science, 11, 1245781.