LEE Kİ-HO’NUN 'ÖZÜR DİLERİZ' ROMANINDA SUÇ VE ÖZÜR: PSİKOLOJİK VE SOSYOLOJİK BİR ANALİZ

Öz

Lee Ki-ho’nun Özür Dileriz romanı, modern toplumun birey üzerindeki otoriter baskısını ve suç-özür mekanizmalarının çok katmanlı yapısını eleştiren güçlü bir edebi eserdir. Roman, bir rehabilitasyon tesisini merkeze alarak bireylerin fiziksel ve psikolojik kontrol altında tutulduğu distopik bir yapı sunar. Bu bağlamda, Freud’un süperego teorisi, bireylerin sürekli suçluluk hissi içinde yaşama durumunu açıklamada önemli bir rol oynar. Foucault’nun gözetim toplumu ve disiplin kavramları, rehabilitasyon tesisindeki gözetim sisteminin bireylerin davranış ve kimliklerini nasıl şekillendirdiğini anlamamıza yardımcı olur. Durkheim’ın toplumsal ritüeller teorisi, özrün birey-toplum ilişkilerindeki işlevini sorgularken, Byung-Chul Han’ın neoliberalizm eleştirisi, özrün ekonomik bir değere dönüştürülmesine ışık tutar. Roman, Kafkaesk bir belirsizlik ve totaliter bir atmosfer sunarak bireyin kimlik ve otoriteyle olan ilişkisini derinlemesine irdeler. Suçun belirsizliği ve özrün metalaşması, modern toplumun etik dönüşümünü eleştiren bir alegori olarak işlev görür. Sonuç olarak, Özür Dileriz, birey-toplum, otorite ve kimlik arayışı gibi evrensel meseleleri ele alarak modern toplumun karmaşık yapısına dair derinlikli bir sosyolojik ve felsefi analiz sunar.

Anahtar Kelimeler

• Lee Ki-ho
• Suç
• Özür
• Modern Toplum Eleştirisi

CRIME AND APOLOGY IN LEE KI-HO'S 'AT LEAST WE CAN APOLOGIZE': A PSYCHOLOGICAL AND SOCIOLOGICAL ANALYSIS

Öz

Lee Ki-ho's novel 'At Least We Can Apologize' is a powerful literary work that critiques the authoritarian pressure of modern society on the individual and the multi-layered structure of crime-apology mechanisms. The novel presents a dystopian framework centered around a rehabilitation facility where individuals are kept under physical and psychological control. In this context, Freud's superego theory plays a crucial role in explaining the state of individuals living in constant guilt. Foucault's concepts of surveillance society and discipline help us understand how the surveillance system in the rehabilitation facility shapes individuals' behaviors and identities. While Durkheim's theory of social rituals questions the function of apology in individual-society relations, Byung-Chul Han's critique of neoliberalism sheds light on the transformation of apology into economic value. The novel deeply examines the individual's relationship with identity and authority by presenting a Kafkaesque ambiguity and totalitarian atmosphere. The ambiguity of crime and the commodification of apology function as an allegory criticizing the ethical transformation of modern society. Consequently, We Apologize offers a profound sociological and philosophical analysis of modern society's complex structure by addressing universal issues such as individual-society relations, authority, and the search for identity.

Anahtar Kelimeler

• Lee Ki-ho
• Crime
• Apology
• Critique of Modern Society

Kaynakça

1. Agamben, G. (2001). Kutsal İnsan: Egemen İktidar ve Çıplak Hayat. (Çev. İ. Türkmen). Ayrıntı Yayınları.
2. Bauman, Z. (2017). Akışkan Modernite. (Çev. S. O. Çavuş). Can Yayınları.
3. Butler, J. (1997). The psychic life of power: Theories in subjection. Stanford University Press.
4. Brown, W. (2018). Halkın Çözülüşü: Neoliberalizmin Sinsi Devrimi. (Çev. B. E. Aksoy). Metis Yayınları.
5. Choi, J. (2014). Collective Memory and Cultural Trauma in South Korea. Seoul: Communication & Society Press.
6. Choi, S. (2018). Social Rituals and Apology Culture in Modern Korea. Seoul National University Press.
7. Collins, R. (2014). Etkileşim Ritüeli Zincirleri. (Çev. B. Ö. Düzgören). Alfa Yayınları.
8. Deleuze, G. (2001). Denetim Toplumları Üzerine Bir Ek. Birikim Dergisi, 142-143, 23-26.

9. Durkheim, E. (2005). Dini Hayatın İlkel Biçimleri. (Çev. F. Aydın). Ataç Yayınları.
10. Fisher, M. (2024). Kapitalist Gerçekçilik: Başka Alternatif Yok mu? (Çev. G. Ç. Güven). Habitus Kitap.
11. Foucault, M. (2007). Security, Territory, Population: Lectures at the College de France, 1977-1978. (Çev. G. Burchell). Palgrave Macmillan.
12. Foucault, M. (2018). Toplumu Savunmak Gerekir. (Çev. Ş. Aktaş). Yapı Kredi Yayınları.
13. Foucault, M. (2019). Hapishanenin Doğuşu. (Çev. M. A. Kılıçbay). İmge Kitabevi.
14. Freud, S. (2017). Uygarlığın Huzursuzluğu. (Çev. H. Barışcan). Metis Yayınları.
15. Freud, S. (2018). Ben ve İd. (Çev. A. Babaoğlu). Metis Yayınları.
16. Goffman, E. (2014). Etkileşim Ritüelleri: Yüz Yüze Davranış Üzerine Denemeler. (Çev. A. Bölükbaşı). Heretik Yayınları.
17. Han, B. C. (2018). Şiddetin Topolojisi. (Çev. D. Zaptçıoğlu). İnsan Yayınları.
18. Han, B. C. (2019). Yorgunluk Toplumu. (Çev. S. Yalçın). Açılım Kitap.
19. Han, B. C. (2020). Psikopolitika: Neoliberalizm ve Yeni İktidar Teknikleri. (Çev. H. Barışcan). Metis Yayınları.
20. Han, M. & Hong, Y. (2020). The Political Economy of Emotional Labor and Apology Culture in Korea. Yonsei University Press.
21. Harvey, D. (2015). Neoliberalizmin Kısa Tarihi. (Çev. A. Onacak). Sel Yayıncılık.
22. Jung, Y. (2016). Self and Collectivity in Korean Culture: Between Tradition and Modernity. East Asia Studies Journal, 14(3), 180-195.
23. Kim, D. (2019). National Development and Social Trauma in South Korea. Cambridge: East Asia Studies Press.
24. Kim, S. (2017). Confucianism, Modernity, and the Ethics of Apology. Seoul National University Press.
25. Klein, M. (2014). Psikanalize Katkılar, 1921-1945. (Çev. S. Tura). Bağlam Yayınları.
26. Lacan, J. (2013). Yazılar: Psikanalizin Dilinde Bütünsel Basım. (Çev. N. Erdem). Bağlam Yayınları.
27. Laing, R. D. (1967). The politics of experience and the bird of paradise. Penguin Books.
28. Lee, K. (2022). Özür Dileriz. (Çev. M. Ölçer). Othello Yayıncılık.
29. Moon, S. (2018). Memory Politics and Social Reconciliation in South Korea. Seul University Press.
30. Park, H. (2010). Traditional Values and Neoliberal Transformation: The Case of South Korea. Korean Social Science Review, 21(1), 75-92.
31. Szasz, T. (1961). The Myth Of Mental Illness: Foundations Of A Theory Of Personal Conduct. Harper & Row.
32. Turner, V. (2018). Ritüeller: Yapı & Anti-Yapı. (Çev. N. Küçük). İthaki Yayınları.
33. Zizek, S. (2015). Yamuk Bakmak: Popüler Kültürden Jacques Lacan’a Giriş. (Çev. T. Birkan). Metis Yayınları.