GERÇEK BENLİĞİN ZAFERİ Mİ, YENİLGİSİ Mİ? : MARINA CARR’IN KADIN VE KORKULUK ESERİNDE ÇELİŞKİYİ OKUMAK

Öz

İrlandalı oyun yazarı Marina Carr’ın Kadın ve Korkuluk (2006) başlıklı oyunu ölmek üzere olan bir kadının son saatlerini sahneye taşırken, Kadın’ın, Winnicott’a göre gerçek benliği olarak tanımlanabilecek, Korkuluk karakteriyle yaptığı iç hesaplaşmaya odaklanır. Bu makale Kadın adlı karakterin kapitalist ve ataerkil dünyadaki kısıtlanmışlığına dikkat çeker ve karakterin benimsemek zorunda kaldığı sahte benliğinin altında çektiği acıları ortaya koyar. Aynı zamanda, Kadın’ın Korkuluk’un kollarında öldüğü son sahneyi sorunlaştıran makale, bu durumu kadınlık için rahatsız edici ama eş zamanlı özgürleştirici bir an olarak yorumlar. Kadın, oyunun başında kendi ölümüyle ilgili romantik düşüncelere sahiptir ve kendini erkek yazarların yazdığı trajedilerden devşirdiği, fedakâr kadın karakterlerle özdeşleştirmeye çalışır. Ancak, Korkuluk’un yönlendirmesiyle bir iç muhasebe yapan Kadın, bunun sonunda ölümü kadınsal bir direnişe ve kocası O’ndan aldığı bir intikam oyununa dönüştürür. Böylece, makale Kadın’ın Korkuluk ile yaptığı sembolik ve Faustvari anlaşmasını özgürlüğe giden bir yol olarak okur; çünkü Kadın’ın ölümü biyolojik bir sonun ötesinde, ataerkilliğin kadına dayattığı sahte benliğin yok oluşunu da temsil eder.

Anahtar Kelimeler

• Marina Carr
• Kadın ve Korkuluk
• Winnicott’un benlik teorisi
• kadın direnişi
• trajik kadın karakter

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur.

TRUE SELF’S TRIUMPH OR DEFEAT? : READING AMBIVALENCE IN MARINA CARR’S WOMAN AND SCARECROW

Öz

Irish playwright Marina Carr’s Woman and Scarecrow (2006) stages the last hours of a dying woman, with a particular focus on her inner dialogue with Scarecrow, a figure that can be read as Woman’s true self in Winnicott’s terms. While this article highlights Woman’s imprisonment in a capitalist patriarchal world to expose her suffering under the false self, it also problematizes the ending of the play, interpreting Woman’s death in the arms of Scarecrow as a disturbing but liberating moment for womanhood. Beginning with a romanticized vision of her own death and attempting to associate herself with self-sacrificing heroines from tragedies written by male writers, Woman undergoes a process of self-questioning under Scarecrow’s guidance, subsequently transforming her death into an act of feminine resistance and revenge on her husband, Him. From this perspective, this article reads Woman’s symbolic and Faustian pact with Scarecrow as a path to freedom, because her death is more than a biological end; it represents the dissolution of the false self imposed by patriarchy.

Anahtar Kelimeler

• Marina Carr
• Woman and Scarecrow
• Winnicott’s theory of self
• female resistance
• tragic heroine

Etik Beyan

It is declared that scientific and ethical principles have been followed while carrying out and writing this study and that all the sources used have been properly cited.

Kaynakça

1. Beale, J. (1986). Women in Ireland: Voices of Change. Macmillan Education.
2. Carr, M. (2006). Woman and Scarecrow. Faber and Faber.
3. Dedebaş, E. (2013). Rewriting of Tragedy and Women’s Agency in Marina Carr’s By the Bog of Cats…, Ariel, and Woman and Scarecrow. Women’s Studies, 42(3), 248–270. https://doi.org/10.1080/00497878.2013.766113
4. Doğan Özger, P. (2025). Social relations between the sexes in Athena Farrokhzad’s Morals According to Medea. Litera: Journal of Language, Literature and Culture Studies, 35(Special Issue), 1-15. https://doi.org/10.26650/LITERA2024-1607825
5. Guillaumin, C. (1995). The appropriation of women. In Racism, Sexism, Power and Ideology (pp. 176 – 207). Routledge.
6. Ireland. (1937). Constitution of Ireland (Art. 41. 2). https://www.irishstatutebook.ie/eli/cons/en/html
7. Noonan, M. (2017). Women and scarecrows: Marina Carr’s stage bodies. In A. Etienne & T. Dubost (Eds.), Perspectives on contemporary Irish theatre (pp. 59–71). Palgrave Macmillan.
8. O'Gorman, R. (2007). Woman and Scarecrow [Review of the play Woman and Scarecrow, by M. Carr, directed by R. Gray]. Theatre Journal, 59(1), 102–103. https://dx.doi.org/10.1353/tj.2007.0068.

9. Özata, C. (2021). Jung’s shadow archetype and its traces in Marina Carr’s Woman and Scarecrow. Yedi: Journal of Art, Design & Science, 25, 81–90. https://doi.org/10.17484/yedi.756262
10. Sihra, M. (2005). “Nature Noble or Ignoble”: Woman, Family, and Home in the Theatre of Marina Carr. Hungarian Journal of English and American Studies (HJEAS), 11(2), 133–147. https://www.jstor.org/stable/41274324
11. Sihra, M. (2018). Marina Carr: Pastures of the unknown. Palgrave Macmillan.
12. Villar-Argáiz, P. & Alfonso Caballero, M. (2019). “If art has a kind of function at all, it is to help us to understand what we are doing here”: An interview with Marina Carr. Raudem: Revista de estudios de las mujeres, 7, 194 – 207.
13. Winnicott, D. W. (1965). Ego distortion in terms of true and false self. In The Maturational processes and the facilitating environment (pp. 140 – 152). International Universities Press.
14. Winnicott, D. W. (1986). Mother’s contribution to society. In C. Winnicott, R. Shepherd & M. Davis (Eds.), Home is where we start from: Essays by a psychoanalyst (pp. 121 – 127). W.W. Norton.