Okul Öncesi Öğretmenlerin Sürdürülebilirlik Algıları ve Eğitim Uygulamaları

This study adopts a basic descriptive qualitative design to explore preschool teachers’ perspectives on the concept of sustainability and sustainability education. The research employed a convenience sampling method, which is commonly used in qualitative studies. Thematic analysis was utilized to analyze the data. Data were collected through interviews with 30 preschool teachers working with 3-, 4-, and 5-year-old children in public and private preschools located in central districts of a province in Türkiye’s Southeastern Anatolia Region. Findings indicate that the teachers demonstrate awareness of the environmental, economic, and social dimensions of sustainability. Furthermore, they emphasized the necessity of raising societal awareness regarding sustainability. Teachers also underscored the importance of sustainability education being delivered by individuals who possess a strong sense of sustainability consciousness. It was also observed that classroom practices predominantly focus on the environmental and economic aspects of sustainability, while the social and cultural dimensions receive comparatively less attention.

Bu çalışma, okul öncesi öğretmenlerinin sürdürülebilirlik kavramı ve eğitimi hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmış temel bir betimsel nitel araştırmadır. Araştırmada, nitel çalışmalarda yaygın olarak kullanılan kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemi tercih edilmiştir. Veri analizinde ise tematik analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, Türkiye’nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan bir ilin merkez ilçelerindeki devlet ve özel okullarda 3, 4 ve 5 yaş grupları ile görev yapan 30 okul öncesi öğretmeniyle görüşme yapılarak veri toplanmıştır. Araştırma bulguları, öğretmenlerin sürdürülebilirliğin çevresel, ekonomik ve toplumsal boyutlarına ilişkin farkındalığa sahip olduklarını göstermektedir. Ayrıca öğretmenler, toplumun sürdürülebilirlik konusunda bilinçlendirilmesi gerektiğini ifade etmiştir. Çocuklara, sürdürülebilirlik bilinci yüksek bireyler tarafından verilen eğitimin önemine yönelik ifadelere yer vermişlerdir. Öğretmenlerin sürdürülebilirliğin çevresel ve ekonomik boyutlarına yönelik etkinlikler gerçekleştirdikleri; buna karşın toplumsal ve kültürel boyutlara ilişkin etkinliklere daha az yer verdikleri belirlenmiştir.