Ergenlerde Benmerkezci Düşünce Yapısının Riskli Davranışlara Etkisi

Ergenlik dönemi insan gelişiminin önemli ve kritik dönemlerinden bir tanesidir. Bu dönem içerisinde fiziksel, bilişsel ve sosyal gelişim alanlarında bir dizi değişimleri barındırmaktadır. Bu değişimlerden biri de bilişsel yapıda ortaya çıkan algılamalara yönelik değişmelerdir. Ergen benmerkezciliği adı verilen düşünce yapısındaki bu değişimler bazı ergenlerde riskli davranışların görülmesine neden olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı ergenlik dönemi ile ortaya çıkan önemli düşünce yapılarından biri olan benmerkezci düşünce yapısının ergenlerde riskli davranışların ortaya çıkmasına olan etkisinin tespit edilmesidir. Bu amaç doğrultusunda Malatya ilindeki iki devlet lisesinde eğitimine devam eden toplam 348 (176 kız, 172 erkek) öğrenciden oluşan bir örneklem grubu ile çalışılmıştır. Çalışma grubunu belirlenmesinde rasgele örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında “Kişisel Bilgi Formu“, “Riskli Davranışlar Ölçeği“ ve “Yeniden Kişisel Söylence Ölçeği“ kullanılmıştır. İlişkisel tarama deseni kullanılarak gerçekleştirilen bu araştırma sürecinde değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için korelasyon analizi (r, rs), benmerkezciliğin riskli davranışlara olan etkisini belirlemek için basit doğrusal regresyon analizi, ve değişkenlerin cinsiyete göre farklılaşmasının tespit edilebilmesi için t test ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre ergenlerdeki benmerkezci düşünce yapısının riskli davranışların oluşmasında önemli bir yordayıcılığı olduğu tespit edilmiştir. Bu yönüyle çalışmanın literatüre önemli katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.

Adolescence is one of the important and critical periods of human development. During this period, it contains a series of changes in the fields of physical, cognitive and social development. One of these changes is the changes in perceptions that occur in the cognitive structure. These changes in the mentality known as adolescent egocentrism can cause risky behaviors in some adolescents. The aim of this study is to determine the effect of egocentrism, which is one of the important thinking structures that emerged during adolescence, on the emergence of risky behaviors in adolescents. For this purpose, we studied with a sample group of 348 (176 girls, 172 boys) students attending two public high schools in Malatya. The random sampling method was used to determine the study group. "Personal Information Form", "Risky Behavior Scale" and "New Personal Fable Scale" were used within the scope of the research. Correlation analysis (r, rs) was used to determine the relationship between variables, simple linear regression analysis to determine the effect of egocentrism on risky behaviors, and t test and Mann Whitney U test to determine the differentiation of variables according to gender. . According to the findings of the research, it has been determined that the egocentrism in adolescents is an important predictor of risky behaviors. In this respect, it is thought that the study will make significant contributions to the literature.