The Effect of Student-Centered Teaching Methods and Techniques on Academic Achievement in Life Sciences Teaching: A Meta-Analysis Study

Öz

In this study, it was aimed to determine the general effect of student-centered teaching on students' academic achievement in life science teaching. For this purpose, 25 theses scanned in YÖK Thesis Center, having open access permission and methodologically meeting the criteria for inclusion in meta-analysis constituted the data of this study. From 25 thesis studies, 26 effect values were calculated by meta-analysis method. Cohen's g value was used to determine the effect values. The studies included in the meta-analysis were first tested for publication bias using the Rosenthal method and funnel plot. In addition, Z value, significance of Z value, Q value and chi-square distribution values at 25 degrees of freedom were used to decide the meta-analysis model. It was found that the studies included in the meta-analysis did not show publication bias and were heterogeneously distributed. Accordingly, meta-analysis was conducted according to the random effects model. According to the findings obtained in the study, it was seen that each study included in the analysis independently positively affected students' academic achievement. It was determined that the overall effect size of the studies integrated according to the random effects model was 1.028. From this point of view, it was concluded that student-centered teaching methods and techniques in life science teaching have a large positive effect on students' academic achievement.

Anahtar Kelimeler

• Life science
• student-centered teaching
• primary school
• meta-analysis
• academic achievement

Kaynakça

1. Burak, D. (2023). Sosyal bilgiler dersinde teknoloji destekli öğretimin öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkisi: Meta-analiz çalışması. Turkce Edebiyat Kultur Egitim (TEKE) Dergisi, 12(1), 414–426.
2. Burak, D., & Gültekin, M. (2021). Primary school students’ academic achievement in social studies: A structural equation modeling analysis. International Online Journal of Primary Education, 10(2), 469-491.
3. Burak, D., & Topkaya, Y. (2018). Cumhuriyetten günümüze hayat bilgisi dersi öğretim programları. S. Sidekli (Ed.), Hayat bilgisi öğretimi içinde (s. 1-46). Eğiten Kitap.
4. Camnalbur, M., & Erdogan, Y. (2008). A meta analysis on the effectiveness of computerassisted instruction: Turkey sample. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8(2), 497- 505.
5. Camnalbur, M., & Mutlu Bayraktar, D. (2018). İşbirlikli Öğrenmenin Akademik Başarı Üzerine Etkisi: Bir Meta-Analiz Çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(7), 1149-1172.
6. Can, Ş., & Gerşil, M. (2021). Akademik başarı puanı üzerinde proje tabanlı öğrenme yaklaşımının etkisinin meta analiz tekniğiyle araştırılması. Kesit Akademi Dergisi, 7(29), 279-292.
7. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. New York: Academic Pres.
8. Deboer, G. E. (2002). Student-centered teaching in a standards-based world: Finding a sensible balance. Science & Education, 11(4), 405-417.

9. Dikmen, M., & Tuncer, M. (2018). A meta-analysis of effects of computer assisted education on students’ academic achievement: a-10-year review of achievement effect. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 9(1), 97-121.
10. Dinçer, S. (2014). Eğitim bilimlerinde uygulamalı meta analiz. Ankara: Pegem Akademi.
11. Jonassen, D. H., & Grabowski, B. L. (1993). Handbook of individual differences, learning and instruction. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
12. Karaman, P. (2019). Hayat bilgisi öğretim programındaki öğelerin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17, 347-367.
13. Milli Eğitim Bakanlığı, MEB (2018). Hayat bilgisi dersi öğretim programı (İlkokul 1., 2. ve 3. Sınıflar) https://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/2018122171428547-HAYAT%20B%C4%B0LG%C4%B0S%C4%B0%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI.pdf
14. Özcan, Ş. (2008). Eğitim yöneticisinin cinsiyet ve hizmetiçi eğitim durumunun göreve etkisi: Bir meta analitik etki analizi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Riding, R., & Rayner, S. (2012). Cognitive styles and learning strategies: Understanding style differences in learning and behavior (10th edition). New York: Routledge.
16. Rodríguez, M. S., Tinajero, C., & Páramo, M. F. (2017). Pre-entry characteristics, perceived social support, adjustment and academic achievement in first-year Spanish university students: A path model. The Journal of Psychology, 151(8), 722-738. https://10.1080/00223980.2017.1372351
17. Taneri, P. O., & Engin Demir, C. (2013). Implementation of life sciences from the perspectives of students: Creative drama as a qualitative data collection method. İlköğretim Online, 12(1), 267-282.
18. Toraman, Ç., Çelik, Ö. C., & Çakmak, M. (2018). Oyun-tabanlı öğrenme ortamlarının akademik başarıya etkisi: Bir meta–analiz çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(6), 1803-1811. https://10.24106/kefdergi.2074
19. Ulubey, Ö., & Toraman, Ç. (2015). Yaratıcı drama yönteminin akademik başarıya etkisi: Bir meta- analiz çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(12), 195-220.
20. Yağan, S. A. (2022). Öğrenci merkezli yöntem, teknik ve stratejilerin öğrenci tutumuna etkisi: Bir meta analiz çalışması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(17), 294-323.
21. Yaşar, Ş., Çengelci-Köse, T., Göz, N. L., & Gürdoğan-Bayır, Ö. (2015). Sosyal bilgiler dersinde öğrenci merkezli öğretme-öğrenme süreçlerinin etkililiği: Bir meta analiz çalışması. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 5(1), 38-56.
22. Yılmaz, M., Yüksel, R., Kurt, M., & Toy, M. (2023). İlkokul düzeyinde yaratıcı drama uygulamalarının akademik başarıya etkisi: Bir meta analiz çalışması. International Journal of Education and New Approaches, 6(1), 78-95. https://doi.org/10.52974/jena.1258938