Araştırma Makalesi

TÜRKÇE ÖĞRETİMİNİN TARİHSEL GELİŞİMİYLE İLGİLİ BİR KAYNAKÇA DENEMESİ

Cilt: 5 Sayı: 3 31 Aralık 2019
PDF İndir
EN TR

TÜRKÇE ÖĞRETİMİNİN TARİHSEL GELİŞİMİYLE İLGİLİ BİR KAYNAKÇA DENEMESİ

Öz

Dünyanın en çok konuşulan dillerinden olan Türkçenin önemini ve dil bilimsel anlamdaki niteliklerini ortaya koymak için tarihsel gelişimine dair sürecin bilinmesi zorunludur. Bu nedenle, Türkçenin tarihsel gelişimi ve nesilden nesile öğretildiği incelenmelidir. Bu gerekçelerle araştırmada, Türkçe öğretiminin tarihsel gelişimine dair bilimsel çalışmaların tespit edilmesi ve bir kaynakça denemesinin oluşturulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada, nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş, veri analizinde doküman analizine başvurulmuştur. Veri kaynağı olarak belirlenen bilimsel çalışmalar tek tek incelenmiş ve kategorilere ayrılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Türkçe öğretiminin tarihsel gelişimini konu edinen bilimsel çalışmalar oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda, ULAKBİM, Google Akademik, Ulusal Tez Merkezi, Çukurova Türkoloji Sistemi gibi veritabanı ve arşivler, elektronik dergiler, bildiri kitapları, üniversitelerin elektronik veri tabanları taranmış ve ana dili olarak Türkçe öğretiminin tarihine yönelik 122, yabancılara Türkçe öğretiminin tarihine yönelik ise 24 toplamda ise 136 farklı bilimsel araştırma belirlenmiştir. Bu çalışmalardan 55’inin makale, 28’inin kitap/kitap bölümü, 39’unun tez ve 14’ünün bildiri türünde olduğu tespit edilmiştir. Bunlarla birlikte, Türkçe öğretiminin tarihsel gelişimi ile ilgili ilk çalışmanın 1970 yılında yayınlanan bir makale olduğu, 1990 yılına kadar bu konunun çok incelenmediği, 2010 yılından sonra konuyla ilgili araştırmaların daha önceki dönemlere göre artış gösterdiği ve yabancılara Türkçe öğretiminin tarihsel gelişiminin son dönemlerde daha fazla çalışıldığı görülmüştür. 

Anahtar Kelimeler

Türkçe,Türkçe öğretimi,tarihsel gelişim,kaynakça denemesi

Kaynakça

  1. American Psychological Association (2011). APA yazım kuralları. Ankara: Başkent Üniversitesi
  2. Biçer, N. (2012). Hunlardan günümüze yabancılara Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(4), 107-133.
  3. Duman, A. (2014). “Türkçenin öğretimi tarihine bir bakış”. (Ed. A. Güzel ve H. Karatay) Türkçe öğretimi el kitabı içinde. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  4. Ergin M. (2013). Türk dili. Ankara: Bayrak Yayınları.
  5. Güzel, A. (Ed). (2017). Başlangıçtan günümüze Türkçenin eğitim-öğretim tarihi araştırmaları. Ankara: Akçağ Yayınları.
  6. Maden, S. (2017). “1938 ile 1957 yılları arasında Türkçe öğretimi”. (Ed. A. Güzel) Başlangıçtan Günümüze Türkçenin Eğitim-Öğretim Tarihi Araştırmaları içinde. Ankara: Akçağ Yayınları.
  7. Onan, B. (2014). “Türkçenin ana dili olarak öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri”. (Ed. A. Güzel ve H. Karatay), Türkçe öğretimi el kitabı içinde. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  8. Onan, B. (2017). “Başlangıçtan XIII. yüzyıla kadar Türkçenin öğretimiyle ilgili gelişmeler”. (Ed. A. Güzel) Başlangıçtan Günümüze Türkçenin Eğitim-Öğretim Tarihi Araştırmaları içinde. Ankara: Akçağ Yayınları.
  9. Şahbaz, N.K. (2017). “Tanzimat, I. Meşrutiyet ve II. Abdülhamit Dönemlerinde Türkçe öğretimi”. (Ed. A. Güzel) Başlangıçtan Günümüze Türkçenin Eğitim-Öğretim Tarihi Araştırmaları içinde. Ankara: Akçağ Yayınları.
  10. Tıraş, Y. C. ve Ertürk, H. İ. (2015). Türk dil devrimiyle birlikte Türkçenin kazanımları. Journal of Turkish Language and Literature, 1(2); 205-220.

Kaynak Göster

APA
Maden, S., & Kızıltaş, M. (2019). TÜRKÇE ÖĞRETİMİNİN TARİHSEL GELİŞİMİYLE İLGİLİ BİR KAYNAKÇA DENEMESİ. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(3), 119-135. https://izlik.org/JA22CZ85TW