Öğrenci, Öğretmen ve Veli Üçgeninde Akademik Başarısı Yüksek Öğrencilerin Sahip Oldukları Akademik Özellikler: Sekizinci Sınıf Öğrencilerine Dönük Bir Durum Çalışması

Öz

Çalışmada, akademik açıdan başarılı sekizinci sınıf öğrencilerinin kendileri, aileleri ve öğretmenleri boyutunda akademik özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma Kocaeli ili İzmit ilçesinde bir devlet ortaokulunda sekizinci sınıf düzeyinde akademik başarısı yüksek üç öğrenci, bu öğrencilerin her birinin bir ebeveyni ve dört ders öğretmeni ile yapılmıştır. Araştırma katılımcıları, amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden örnek olay (durum çalışması) çalışmasıdır. Durum çalışması desenlerinden “bütüncül tek durum deseni” kullanılmıştır. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formlarıyla elde edilmiştir. Elde edilen veriler, nitel içerik analizi ve betimsel analize tabi tutulmuştur. Araştırma grubundaki öğrenciler; akademik başarısı yüksek öğrencilerin sahip olması gereken en önemli özelliğin “çalışkanlık” olduğunu ve “disiplinli, düzenli, zamanında ve odaklanarak çalışmak” gibi özellikleri belirtmişlerdir. Ayrıca öğrenciler akademik olmayan “spor ve müzik” gibi eylemlerin akademik başarıyı desteklediğini belirtmişlerdir. Ebeveynlere göre; başarılı öğrencilerin sahip olması gereken en önemli özelliklerin “planlı çalışma, zamanını boşa harcamama, ödevlerini yapma, çalışma programına uyma” olduğu görülmüştür. Öğretmen görüşlerine göre; derslere ve diğer etkinliklere katılımlarının diğer öğrencilere göre yüksek olduğu ve “hazırbulunuşluk, derse karşı ilgi, öğrenme isteği” gibi özellikleri belirtilmiştir. Öğrenci, veli ve öğretmen söylemlerinde ortak akademik özelliklerin; azimli olmak, hedef belirlemek ve planlı çalışmak olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Akademik Başarı
• Ortaokul
• Öğrenci
• Öğretmen
• Veli

Academic Characteristics of Students with High Academic Achievement in the Student, Teacher and Parent Triangle: A Case Study for Eighth-Grade Students

Öz

This study attempted to determine the academic characteristics of academically successful eighth-grade students in terms of themselves, their families, and their teachers. The study was conducted in a state middle school in the Izmit district of Kocaeli province with three students with high academic success at the eighth-grade level, one parent of each student, and four subject teachers. The study participants were determined using the criterion sampling method, which is one of the purposeful sampling methods. The study is a case study, one of the qualitative research methods. The “holistic single case design” was used as one of the case study designs. Data were obtained through semi-structured interview forms. The obtained data were subjected to qualitative content analysis and descriptive analysis. The students in the research group stated that the most important characteristic that students with high academic success should have is “diligence” and characteristics such as “being disciplined, organized, working on time, and focusing”. In addition, the students stated that non-academic activities such as “sports and music” support academic success. According to the parents, the most important characteristics that successful students should have are “planned work, not wasting time, doing their homework, and adhering to a study schedule”. According to teachers' opinions; their participation in lessons and other activities is higher than other students and features such as "readiness, interest in the lesson, desire to learn" are stated. It was seen that common academic characteristics in student, parent, and teacher statements are being determined, setting goals, and working in a planned manner.

Anahtar Kelimeler

• Academic Success
• Parent
• Secondary School
• Student
• Teacher

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. (1996). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
2. Aladağ, S. (2009). İlköğretim sosyal bilgiler öğretiminde değer eğitimi yaklaşımlarının öğrencilerin sorumluluk değerini kazanma düzeyine etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
3. Alkan, C. & Kurt M. (1998). Special Teaching Methods. Ankara: Anı Publishers.
4. Arıcı, İ. (2007). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde öğrenci başarısını etkileyen faktörler (Ankara örneği) (Yayın No. 208152). [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
5. Bacanlı, H. (1999). Duyuşsal davranış eğitimi. Nobel Yayın Dağıtım.
6. Bacanlı, H. (2005). Gelişim ve öğrenme. Nobel Yayıncılık.
7. Baltaş, A. (1997). Öğrenme ve sınavlarda üstün başarı. Remzi Kitabevi.
8. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action, englewood eliffs. Prentice-Hall.

9. Barrick, M.R. ve Mount, M.K., 1991. The Big Five Personality Dimensions and Job Performance: A Meta-Analysis. Personnel Psychology. 44(1), 1-26.
10. Başaran, İ. E. (1994). Eğitim psikolojisi: Modern eğitimin psikolojik temelleri. Gül Yayınevi.
11. Başaran, İ. E. (2001). Eğitim psikolojisi. Gül Yayınevi.
12. Bayhan, P. (1999). Çocuğun okul başarısını etkileyen etmenler. Sosyal Hizmetler Dergisi, 1(10), 6-12.
13. Berkowitz, M. W. ve Bier, M. C. (2005). What works in character education: A research-driven guide for educators. Character Education Partnership (CEP). Washington.
14. Binbaşıoğlu, C. (1996). Eğitim psikolojisi. Gül Yayınları.
15. Bruinsma, M. & Jansen, E. (2005). Who succeeds at university? Factors predicting academic achievement of first-year dutch student. Reice, Eficacia y cambio en Educa-cion, 3(1).
16. Celep, C. (1997). Öğretmenlik yeterlilik duygusu. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 18-26.
17. Cüceloğlu, D. (1997). İnsan ve davranışı, psikolojinin temel kavramları (7. Baskı). Remzi Kitabevi.
18. Cüceloğlu, D. (1997). İnsan ve davranışı. Remzi Kitabevi.
19. Cüceloğlu, D. (2009). İnsan ve davranışı (1sekizinci Baskı). Remzi Kitapevi.
20. Çelenk, S. (2003). Okul aile işbirliği ile okuduğunu anlama başarısı arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 33-39. https://dergipark.org.tr/ en/download/article-file/87845
21. Çetin, B. (2009). Çalışma alışkanlıkları ölçeğinin ilköğretim 4. sınıf öğrencilerinin akademik başarısını yordaması. İlköğretim Online, 8(1), 212-223. http://ilkogretim-online.org.tr
22. Demirtaş, H. (1999). Orta öğretim kurumlarında sorumluluğa dayalı sınıf yönetimi. Öğretmen Dünyası, 238, 25-38.
23. Demirtaş, H. ve Güneş, H. (2002). Eğitim yönetimi ve denetimi sözlüğü. Anı Yayıncılık.
24. Doğan, O., Doğan, S. ve Çorapçıoğlu, A. (1994). Üniversite öğrencilerinde depresyon yaygınlığı ve bazı değişkenlerle ilişkisi. C.Ü. Tıp Fak. Dergisi, 16(2), 148-151.
25. Durmuş, N. (2004). İlköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin iletişim çatışmalarına girme eğilimlerinin akademik başarıları üzerine etkileri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
26. Erden, M. ve Akman, Y. (1998). Eğitim psikolojisi gelişim-öğrenme-öğretme. Arkadaş Yayıncılık.
27. Freebody, P. (2003). Qualitative research in education. Sage Publications.
28. Gray, D. E. (2004). Doing research in the real world. Sage Publications.
29. Holt, S. (2007), Emotional Intelligence and Academic Achievement in Higher Education, Doctoral Thesis, Pepperdine University.
30. Jones, V. F. ve Jones, L. S. (2001). Comprehensive classroom management: Creating communities of support and solving problems. Allyn and Bacon.
31. Kepçeoğlu, M. (1995). Psikolojik danışma ve rehberlik. Gül Yayınevi.
32. Keskin, A. (2003). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin İngilizce’ye yönelik tutumları ile akademik başarıları arasındaki ilişkiler (Yayın No. 128165). [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
33. Kwak, L., Kremers, S. P., Bergman, P., Ruiz, J. R., Rizzo, N. S. ve Sjostrom, M. (2009). Association between physical activity, fitness and academic achievement. Journal of Pediatrics, 155, 914-918.
34. Lounsbury, J. W. ve Landers, R. N. (2006). An investigation of big five and narrow personality traits in relation to internet usage. Computers in Human Behavior, 22, 283-293.
35. Merriam, S. B. (1998). Qualitative research and case study applications in education. Jossey-Bass Publishers.
36. Miles, M, B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2. Baskı). Sage.
37. Özçelik, D. A. (1992). Eğitim programları ve öğretim: Genel öğretim yöntemi. ÖSYM Yayınları.
38. Özdaş, F. (2019). Lise öğrencilerinin akademik başarısını etkileyen öğretmen tutum ve davranışları: Nitel bir analiz. Turkish Studies-Educational Sciences, 14(3), 755-772.
39. Özdemir, B. (2008). 9. sınıf öğrencilerinin Türk Edebiyatı dersine yönelik tutumlarının Türk Edebiyatı dersi akademik başarısına etkisi (Kütahya örneği) (Yayın No. 218353). [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
40. Özgüven İ. E. (1998). Bireyi tanıma teknikleri. Pdrem Yayınları.
41. Özgüven, İ.E. (1974). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarılarını Etkileyen Zihinsel Olmayan Faktörler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.
42. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods. Sage Publications.
43. Punch, K. F. (2005). Sosyal araştırmalara giriş: Nicel ve nitel yaklaşımlar (D. Bayrak, H. B. Arslan ve Z. Akyüz, Çev.). Siyasal Kitabevi.
44. Sadık, F. (2002). Sınıf içindeki problem davranışların nedenleri. Eğitim Araştırmaları, 9, 106-114.
45. Schunk, D. H. (1996). Goal and self-evaluative influences during children’s cognitive skill learning. American Educational Research Journal, 33, 359-382. https://doi.org/10.3102/00028312033002359
46. Seeman, H. (2000). Preventing classroom discipline problems: A classroom management handbook. The Scarecrow Press, Inc.
47. Senemoğlu, N. (1998). Kuramdan uygulamaya gelişim, öğrenme ve öğretim. Özsen Matbaası.
48. Senemoğlu, N. (2005). Gelişim öğrenme ve öğretim. Gazi Kitabevi.
49. Turan, S. ve Aktan, D. (2008). Okul hayatında var olan ve olması düşünülen sosyal değerler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 227-259.
50. Ülgen, G. (1994). Başarı beklentisi önemli mi? Eğitim ve Bilim, 21-24.
51. Weinberg, S. R. ve Gould, D. (2007). Foundation of sport and exercise psychology. Human Kinetics Publishers.
52. Yavuzer, H. (1992). Çocuk psikolojisi. Remzi Kitabevi.
53. Yenilmez, K. ve Özabacı, N. Ş. (2003). Yatılı öğretmen okulu öğrencilerinin matematik ile ilgili tutumları ve matematik kaygı düzeyleri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 132–146. https://dergipark. org.tr/en/download/article-file/114804
54. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara, Seçkin Yayıncılık.
55. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (4. Baskı). Seçkin Yayıncılık.
56. Yin, R. K. (2003). Case study research: Design and methods. Sage.