Cognitive Flexibility and Psychological Well-Being as Predictors of Family Life Satisfaction Among Emerging Adults

Öz

This study aims to examine the relationships among family life satisfaction, psychological well-being, and cognitive flexibility in emerging adults. The research was conducted using a relational survey model. Data were collected from 592 students in the emerging adulthood period at Muş Alparslan University; analyses were performed on 583 valid responses. Among the participants, 61.9% were female, 58.1% were between the ages of 21–25, 40.3% were first-year students, 46.8% were studying at the central campus, 93.3% were single, and 81% were unemployed. Data collection instruments included the Family Life Satisfaction Scale, the Psychological Well-being Scale, the Cognitive Flexibility Scale and the Demographic Information Form. Data were gathered from students in the Central, Varto, Bulanık, and Malazgirt districts of Muş province. Independent samples t-test, one-way ANOVA, and multiple linear regression were employed for analysis. The results revealed moderate, positive, and statistically significant correlations among family life satisfaction, psychological well-being, and cognitive flexibility. Regression analysis indicated that cognitive flexibility and psychological well-being significantly and positively predicted family life satisfaction. No significant differences were found in family life satisfaction, psychological well-being, or cognitive flexibility based on gender or number of siblings.

Anahtar Kelimeler

• Emerging adulthood
• family life satisfaction
• cognitive flexibility
• psychological well-being

Beliren Yetişkinlerde Aile Yaşam Doyumunun Yordayıcıları Olarak Bilişsel Esneklik ve Psikolojik İyi Oluş

Öz

Bu araştırmanın amacı beliren yetişkinlerde aile yaşam doyumu, psikolojik iyi oluş ile bilişsel esneklik arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde yürütülmüştür. Veri, Muş Alparslan Üniversitesi’ nde eğitime devam eden beliren yetişkinlik dönemindeki 592 öğrenciden toplanmış, varsayımların incelenmesi sonucunda analizler 583 kişi üzerinden yürütülmüştür. Buna göre katılımcıların % 61.9’unun kadın, % 58.1’inin 21-25 yaş arasında, %40.3’ü 1. sınıf, %46.8’inin merkez kampüsünde eğitimine devam ettiği, %93.3’ünün bekâr ve %81’inin herhangi bir işte çalışmadığı tespit edilmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla Aile Yaşam Doyumu Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Bilişsel Esneklik Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Veri araştırmacılar tarafından Muş ili Merkez, Varto, Bulanık ve Malazgirt ilçelerinde eğitime devam eden bireylerden toplanmıştır. Veri analizinde demografik değişkenlere ilişkin farklılıkların belirlenebilmesi amacıyla, analiz varsayımları test edilerek, bağımsız gruplar t-testi ile tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Psikolojik iyi oluş ile bilişsel esnekliğin aile yaşam doyumunun anlamlı birer yordayıcısı olup olmadığını saptamak amacıyla ise çoklu doğrusal regresyon analizi yürütülmüştür. Sonuçlara göre aile yaşam doyumu, psikolojik iyi oluş ve bilişsel esneklik arasında pozitif yönlü orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Regresyon analizi sonucunda, bilişsel esnekliğin ve psikolojik iyi oluşun aile yaşam doyumunu pozitif yönde yordadığı tespit edilmiştir. Demografik değişkenler bakımından cinsiyet ve kardeş sayısına göre aile yaşam doyumu, psikolojik iyi oluş ve bilişsel esneklik değişkenlerinde anlamlı fark saptanmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Beliren yetişkinlik
• aile yaşam doyumu
• bilişsel esneklik
• psikolojik iyi oluş

Kaynakça

1. Altunkol, F. (2017). Bilişsel esneklik eğitim programının lise öğrencilerinin bilişsel esneklik ile algılanan stres düzeylerine ve stresle başa çıkma tarzlarına etkisi (Yayın No. 485634) [Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
2. Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55, 469–480.
3. Arnett, J. J. (2004). Emerging adulthood: The winding road from the late teens through the twenties. Oxford University Press.
4. Arnett, J. J. (2007). Emerging adulthood: What is it, and what is it good for? Child Development Perspectives, 1, 68-73. https://doi.org/10.1111/j.1750-8606.2007.00016.x
5. Arnett, J. J., Žukauskienė, R., & Sugimura, K. (2014). The new life stage of emerging adulthood at ages 18–29 years: Implications for mental health. The Lancet Psychiatry, 1(7), 569-576. https://doi.org/10.1016/S2215-0366(14)00080-7
6. Arslantaş, S.N. (2023). Sigara kullanan evli kadınların bilişsel esneklik ve psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayın No. 806348) [Yüksek lisans tezi, KTO Karatay Üniversitesi]. ]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
7. Asıcı, E. ve İkiz, F.E. ( 2015). Mutluluğa giden bir yol: Bilişsel esneklik. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 191 -211.
8. Atak, H. ve Çok, F. (2010). İnsan yaşamında yeni bir dönem: Beliren yetişkinlik. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17(1), 39-50.

9. Avşaroğlu, S., Deniz, M. ve Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 115-129.
10. Buğa, A. , Özkamalı, E. , Altunkol, F. ve Çekiç, A. (2018). Üniversite öğrencilerinin bilişsel esneklik düzeylerine göre sosyal problem çözme tarzlarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 48-58.
11. Canas, J.J., Quesada, J.F., Antolí, A. & Fajardo, I. (2003). Cognitive flexibility and adaptability to environmental changes in dynamic complex problem-solving tasks. Ergonomics, 46, 482. https://doi.org/10.1080/0014013031000061640
12. Canas, J. J., Fajardo, I., & Salmeron, L. (2006). Cognitive flexibility. International Encyclopedia of Ergonomics And Human Factors, 1(3), 297-301. https://doi.org/10.13140/2.1.4439.6326
13. Cavga, Z. (2019). Lise öğrencilerinde aile yaşam doyumu ile psikolojik dayanıklılık ve sosyal medya kullanım bozukluğu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayın No. 586513) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
14. Cesur, G. ve Başbuğ, S. (2017). Beliren yetişkinlik ve kayıp yaşantıları: Bağlanma temelli zihinsel temsiller ve psikolojik belirtilerin incelenmesi. Klinik Psikoloji Dergisi, 1(1), 24-33.
15. Creswell, J. D. (2017). Mindfulness interventions. Annual Review Of Psychology, 68(1), 491-516. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-042716-051139
16. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods (4th ed.). Sage Publications.
17. Çalışkan, M., Toker, M. ve Özbay, Y. (2017). Aile yaşam doyumu ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 2(1), 1-9.
18. Çetintaş, A. (2021). Ergenlerde aile yaşam doyumu ile psikolojik sağlamlık ve duygusal özerklik arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayın No. 696397) [Yüksek lisan tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
19. Demir, İ., Dalkılınç, G., ve Karakaya, Ş. (2024). Kariyer stresi ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin bilişsel esneklik ve algılanan sosyal destek açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 751-768. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2024..-1345101
20. Diener, E., Napa Scollon C., & Lucas R.E. (2009). The evolving concept of subjective well-being: The multifaceted nature of happiness. Assessing well-being: The collected works of Ed Diener, 67-100. https://doi.org/10.1007/978-90-481-2354-4_4
21. Doğan Laçin, B. ve Yalçın, İ. (2019). Üniversite öğrencilerinde öz-yeterlilik ve stresle başa çıkma stratejilerinin bilişsel esnekliği yordama düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 358-371. https://doi.org/10.16986/HUJE.2018037424
22. Ertan, E. B., ve Türkmen, M. (2023). Üniversite öğrencilerinin anne baba tutumları, psikolojik iyi oluşları ve toplumsal cinsiyet rolleri açısından incelenmesi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(2), 809-826. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1122989
23. Ertürk, A., Keskinkılıç Kara, S. B., ve Zafer Güneş, D. (2016). Duygusal emek ve psikolojik iyi oluş: Bir yordayıcı olarak yönetsel destek algısı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(4), 1723-1744.
24. Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage.
25. Filiz, A. ve Doğan, A. (2023). Beliren yetişkinlik döneminde helikopter ebeveynlik: Öz-belirleme kuramı çerçevesinden bir inceleme. Nesne, 11(29), 419-436. https://doi.org/10.7816/nesne-11-29-05
26. Garnique-Hinostroza, R., Coaquira, O. H. H., Mamani-Benito, O., Turpo-Chaparro, J. E., Castillo-Blanco, R., Turpo, S. P., & Esteban, R. F. C. (2024). Self-esteem and family satisfaction as predictors of life satisfaction in Peruvian highland university students. In Frontiers in Education, 9, 1182446. https://doi.org/10.3389/feduc.2024.1182446
27. Gençdoğan, B. ve Gülbahçe A. (2021). Psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumunun bir yordayıcısı olarak algılanan helikopter ebeveyn tutumu. Milli Eğitim Özel Eğitim ve Rehberlik Dergisi,1(1), 66-98.
28. Ghosh, D., & Halder, S. (2021). Gender differences in happiness in association to cognitive flexibility among adults: An exploratory study. Psychreg Journal of Psychology, 5, 27-33.
29. Gülcan, A. ve Nedim Bal, P. (2014). Genç yetişkinlerde iyimserliğin mutluluk ve yaşam doyumu üzerindeki etkisinin incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 2(1(ÖZEL)), 41-52.
30. Güler, G., Bedel A. ve Çelik, S. (2022). Özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerde tükenmişlik: Aile stresi, aile yaşam doyumu ve aile işlevselliğinin rolü. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 13 (1), 274-292. https://doi.org/10.51460/baebd.1032785
31. Gülyüseksel Akdağ, F. ve Cihangir Çankaya, Z. (2015). Evli bireylerde psikolojik iyi oluşun yordanması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 646-662. https://doi.org/10.17860/efd.67613
32. Halisdemir, D. ve Nazlı, S. (2023). Boşanmaya uyum programının velayeti üstlenmiş anne ve çocuklarının boşanmaya uyum, psikolojik sağlamlık ve aile yaşam doyumlarına etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 6(1), 1-36. https://doi.org/10.58434/apdad.1273362a
33. İmiroğlu, A., Demir, R. ve Murat, M. (2021). Psikolojik iyi oluşun yordayıcıları olarak bilişsel esneklik, bilinçli farkındalık ve umut. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(80),2037-2057. https://doi.org/10.17755/esosder.859555
34. Ji, J., Xu, X., & Rich, S. L. (2002). Determinants of family life satisfaction in reforming urban China. International Journal of Comparative Sociology, 43(2), 169-191. https://doi.org/10.1177/002071520204300204
35. Karasar, Ş. (2004). Eğitimde yeni iletişim teknolojileri-internet ve sanal yüksek eğitim. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology,3(4), 117-125.
36. Kermen, U., Tosun N. İ. ve Doğan, U. (2016). Yaşam doyumu ve psikolojik iyi oluşun yordayıcısı olarak sosyal kaygı. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 2(1), 20-29.
37. Kiye, S. (2022). Boşanmaya uyum programının tek ebeveynli ailelerin boşanmaya uyumu ve aile yaşam doyumlarına etkisi (Yayım No. 735290) [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
38. Kiye, S. (2023a). Aile yaşam doyumunun bazı değişkenlere göre incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(38), 406-421. https://doi.org/10.35675/befdergi.1239542
39. Kiye, S. (2023b). Ergenlerde aile yaşam doyumunun bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(45), 563-576. https://doi.org/10.21550/sosbilder.1251801
40. Križan, H., Ferić, M., & Belošević, M. (2024). The ımpact of family communication on adolescent satisfaction with family life across different family structures. Jahr–European Journal of Bioethics, 15(1), 9-31. https://doi.org/10.21860/j.15.1.1
41. Kupis, L., Goodman, Z. T., Kornfeld, S., Hoang, S., Romero, C., Dirks, B., ... & Uddin, L. Q. (2021). Brain dynamics underlying cognitive flexibility across the lifespan. Cerebral Cortex, 31(11), 5263-5274. https://doi.org/10.1093/cercor/bhab156
42. Kwak, M., & Kim, Y. (2013). A study of Influence on adolescent psychological well-being-Focusing on strengths of family life and satisfaction with school life in the IT-based society. Journal of Digital Convergence, 11(3), 49-57.
43. Martin, M.M., & Rubin, R.B. (1995). A new measure of cognitive flexibility. Psychological Reports, 76(2), 623-626. https://doi.org/10.2466/pr0.1995.76.2.623
44. Müezzin, E.E., Yılmaz, B., Yüksel, M.M. (2023). Beliren yetişkinlik döneminde akılcı olmayan inançlar, bilişsel çarpıtmalar, öz yeterlilik ve ilişki doyumunun incelenmesi. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi. 20(9), 1-22. https://doi.org/10.59304/ijhe.1266580
45. Nazlı, S. (2024). Aile danışmanlığı. Anı Yayıncılık.
46. Oral, S. ve Kolburan, Ş. G. (2019). Çekişmeli boşanma sürecindeki bireylerin empatik eğilim düzeyleri ve bilişsel ssneklik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 3(6), 165-178. https://doi.org/10.31461/ybpd.607300
47. Özdemir R. ve Öz Soysal F.S. (2023). Beliren yetişkinlerde psikolojik esneklik: Nitel bir çalışma örneği. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 58, 2663-2681. https://doi.org/10.53444/deubefd.1314755
48. Öz Soysal F. S., ve Bakalım O. (2021). Duygu stilleri anketi’nin beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerde geçerlik ve güvenirlik çalışması. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 11(1), 49-55.
49. Parvizi, G. ve Özabacı, N. (2022). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumlarının yordayıcısı olarak bilişsel esnekliğin rolü. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(1), 65-81.
50. Pinquart, M., & Sörensen, S. (2001). Gender differences in self-concept and psychological well-being in old age: A meta-analysis. The Journals of Gerontology Series B: Psychological sciences and social sciences, 56(4), 195-213. https://doi.org/10.1093/geronb/56.4.P195
51. Ryff, C. D. (1989). Happiness ıs Eeverything, or ıs ıt? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6),1069-1081.
52. Ryff, C. D., & Singer, B. H. (2008). Know thyself and become what you are: A eudaimonic approach to psychological well-being. Journal of Happiness Studies, 9, 13-39. https://doi.org/10.1007/s10902-006-9019-0
53. Sarıkan, S. (2013). Üniversite öğrencilerinin duygusal zekâ, bilişsel esneklik ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayın No. 781347) [Yüsek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
54. Savaş, O. (2019). Üniversite öğrencilerinde ahlaki olgunluk, sosyal iyi oluş ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi (Yayın No. 553489) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
55. Schnettler, B., Miranda-Zapata, E., Lobos, G., Saracostti, M., Denegri, M., Lapo, M., & Hueche, C. (2018). The mediating role of family and food-related life satisfaction in the relationships between family support, parent work-life balance and adolescent life satisfaction in dual-earner families. International Journal Of Environmental Research And Public Health, 15(11), 2549. https://doi.org/10.3390/ijerph15112549
56. Schnettler, B., Miranda-Zapata, E., Grunert, K. G., Grønhøj, A., Jiménez, P., Lobos, G., ... & Hueche, C. (2020). Satisfaction with life, family and food in adolescents: Exploring moderating roles of family-related factors. Current Psychology, 1-14. https://doi.org/10.1007/s12144-020-00618-2
57. Seçim, G. (2020). Bilişsel esneklik ve duygu düzenleme özelliklerinin psikolojik sağlamlık üzerine etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(2), 505-524. https://doi.org/10.37217/tebd.716151
58. Söner, O. ve Yılmaz, O. (2018). Lise öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişki. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13),59-73.
59. Sung-Ho, I., Ji-Young, J., & Sang-Cheol, J. (2021). A study on the effects of psychological health capital on family life satisfaction and psychological happiness of women in multicultural family. Nveo-Natural Volatıles & Essentıal Oils Journal|NVEO, 4996-5009.
60. Tabachnick, B.G., & Fidell, L.S. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
61. Taş, İ., Karacaoğlu, D., Akpınar, İ., ve Taş, Y. (2022). Ergenlerde aile yaşam doyumu ile dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, 9(1), 28-42.
62. Taşkın, C. (2022). Ergenlerde kardeş ilişkileri ve aile yaşam doyumu arasındaki ilişkide ebeveynlik algısının aracı rolü. (Yayın No. 790950) [Yüksek lisans tezi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi]. YÖK. https://tez.yok.gov.tr
63. Tatlılıoğlu, K. (2012). Üniversite öğrencilerinin kardeş sayıları ile psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Türk veya Türk Dili Edebiyatı ve Tarihi Dergisi,7(4), 2857-2872.
64. Telef, B.B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği: Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması." Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,28(3), 374-384.
65. Turgut, Ö. (2023). Eğitimde ve istihdamda yer almayan gençler (NEET) psikolojik olarak daha mı kırılgan? Beliren yetişkinlik dönemi temelinde bir inceleme. ODÜSOBİAD, 13(3), 2621-2640. https://doi.org/10.48146/odusobiad.1178791
66. Uluç, E. A. (2022). Psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık arasındaki ilişki: Üniversiteler arası müsabakalarda mücadele eden sporcular örneği. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi 5(4), 1035-1047. https://doi.org/10.38021/asbid.1194403
67. Urbańska-Grosz, J., Sitek, E. J., Pakalska, A., Pietraszczyk-Kędziora, B., Skwarska, K., & Walkiewicz, M. (2024). Family functioning, maternal depression, and adolescent cognitive flexibility and ıts associations with adolescent depression: A cross-sectional study. Children, 11(1), 131. https://doi.org/10.3390/children11010131
68. Ümmet, D. ve Yalın, H. (2020). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluşu arttırmaya yönelik bir psiko- eğitim programının etkililiğinin sınanması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 24(3), 575-587.
69. Üzümcü, B. ve Müezzin, E. E. (2018). Öğretmenlerin bilişsel esneklik ve mesleki doyum düzeyinin incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 8(1), 8-25. https://doi.org/10.19126/suje.325679
70. Wang, C., Zhang, Z., Wiley, J. A., Fu, T., & Yan, J. (2022). Gender differences in pleasure: the mediating roles of cognitive flexibility and emotional expressivity. BMC Psychiatry, 22(1), 320. https://doi.org/10.1186/s12888-022-03945-9
71. Yaşar Ekici, F. ve Balcı, S. (2019). Okul öncesi öğretmen adaylarının bilişsel esneklik düzeyleri ve duygusal tepkisellik düzeylerinin incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 9(1), 65-77.
72. Yelpaze, İ. ve Yakar, L. (2019). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu ve bilişsel esnekliklerinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 9(54), 913-935.
73. Yılmaz, A., İnce, G. ve Kırımoğlu, H. (2020). Beden eğitimi ve çocuk gelişimi öğrencilerinin bilişsel esneklik ve kaynaştırma eğitimine bakış açıları. Trakya Eğitim Dergisi, 10(1), 207-220. https://doi.org/10.24315/tred.602942
74. Yılmaz, B. ve Gündüz B. (2021). Beliren yetişkinlik döneminde romantik ilişki doyumunun yordayıcısı olarak benlik ayrımlaşması, otantiklik ve depresyon. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 58, 334-361.
75. Yu, Y., Yu, Y., & Lin, Y. (2020). Anxiety and depression aggravate impulsiveness: the mediating and moderating role of cognitive flexibility. Psychology Health & Medicine, 25(1), 25-36. https://doi.org/10.1080/13548506.2019.1601748
76. Yurdaışık, Ö.E., Karaman M.A., Atasayar, Ö., İriz, F. ve Bakırtaş, E. (2023). Psikolojik iyi oluşun eğitim öğretim süreçlerindeki konumu. Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Dergisi, 10(95), 1090-1098. https://doi.org/10.26450/jshsr.3659