Özel Amaçlı Yabancı Dil Öğretim Programında İzlence: Önemi, İçeriği ve Etkinliği

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Özel Amaçlı Yabancı Dil Öğretim Programında İzlence: Önemi, İçeriği ve Etkinliği

Öz

Çalışmanın amacı, Özel Amaçlı Yabancı Dil Öğretim programında başarılı bir öğretimin gerçekleşmesi için etkin bir izlencenin nasıl olması gerektiğinin araştırılmasıdır. Betimleme ve derleme yoluyla elde edilen bilgiler ışığında, ilk olarak öğretim programlarında izlencenin yeri ve önemi üzerinde durulmuştur. İzleyen bölümlerde ise Özel Amaçlı Yabancı Dil Öğretim Programı açıklanarak bu programda yer alan izlencenin tüm boyutları incelenmiştir. Makalede, izlencenin öğrenci, öğretmen, malzeme, ders süreci, ölçme-değerlendirme alanları ele alınarak hedefleri karşılamada ve başarıya ulaşmada etkin bir izlencede bulunması gereken noktalar tespit edilmiştir. Makalenin sonunda bir Özel Amaçlı Yabancı Dil Programında izlencenin hazırlık ve uygulama aşamasında dikkat edilmesi gereken önemli noktalar vurgulanarak etkin bir öğretim süreci için izlence ile ilgili önerilerde bulunulmuştur

Anahtar Kelimeler

• İzlence, İzlence Tasarımı, Özel Amaçlı Yabancı Dil, Özel Amaçlı Yabancı Dil Öğretim Programı

Kaynakça

1. Basturkmen, H., 2006. Ideas and Options in ESP. New Jersey: The University of Auckland, Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
2. Benesch, S., (Yay.) 1988. Ending Remediation: Linking ESL and Content in High Education. Pantagraph Printing.
3. Campbell, C., H. Kryszewska, 2000. Learner-Based Teaching. Oxford University Press.
4. Cantoni-Harvey, G., 1987. Content-area Language Instruction: Approaches and Strategies. Reading, MA: Addison-Wesley.
5. Donough, J. M., 1984. ESP in Perspective: A Practical Guide. London: Collins ELT: London and Glasgow.
6. Dubin, F., E. Olshtain,1991.Course Design: Devoloping Programs and Materials for Language Learning. Cambridge: Cambridge University Press.
7. Ferguson, G., 1997. “Teacher Education and LSP: The Role of Specialised Knowledge”. İçinde R. Howard ve G. Brown (yay.), Teacher Education for LSP (s.43-72). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
8. Gözütok, D., 2006. Öğretim İlke ve Yöntemleri. Ankara: Ekinoks Eğitim Danışmanlık Hiz.

9. Hedge, T., 2000. Teaching and Learning in the Language Classroom.Oxford University Press.
10. Hutchinson, T., A. Waters., 1990. English for Specific Purposes: A Learning-Centered Approach. Cambridge University Press.
11. Karslı, M.D., 2003. Öğretmenlik Mesleğine Giriş (Alternatif Yaklaşım). Ankara: Pegem A Yayınları.
12. Krashen, S. D., 1997. Foreign Language Education: The Easy Way. Language Education Associate, Culver City, California.
13. Kauffman, D., 1997. Content-ESL Across the USA. Washington DC: CAL.
14. Lee, J. F., 2000. Tasks and Communicating in Language Classrooms. Indiana University: The Mc Graw-Hill Companies, USA. Longman Dictionary of Language Teaching and Applied Linguistics, (1992).
15. Mohan, B.A., 1986. Language and Content. Reading MA: Addison and Wesley.
16. Nunan, D., 1988. Syllabus Design. Oxford University Press.
17. Richards, R. J., 2001. Curriculum Development in Language Teaching. Cambridge Language Education, Cambridge University Press.
18. Robinson, P. C., 1984. English For Specific Purposes, Oxford: Pergamon Press.Short, D. J., (1994). “Integrating Language and Content Instruction: Strategies and Techniques”. İçinde R. Rodriguez, N. J. Ramos, ve J. A. Ruiz-Escalante (Yay.), Compendium of Readings in Bilingual Education (p:150-164). San Antonio, Texas: Texas Association for Bilingual Education.
19. Snow, M. A., D. M. Brington, 1997. The Content–Based Classroom: Perspectives on Integrating Language and Content. Longman.
20. Yalden, J., 1987. Principles of Course Design for Language Teaching. Cambridge University Press.