Gagné'nin Öğretim Etkinlikleri Modelinin Öğrencilerin Akademik Başarılarına ve İngilizce Dersine Yönelik Tutumlarına Etkileri

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Gagné’nin Öğretim Etkinlikleri Modelinin Öğrencilerin Akademik Başarılarına ve İngilizce Dersine Yönelik Tutumlarına Etkileri

Öz

Bu çalışmanın amacı, Gagné’nin (1985) öğretim etkinlikleri modelinin ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersindeki akademik başarıları ve derse yönelik tutumları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Araştırma 2011–2012 eğitimöğretim yılında Niğde ilinde bir ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, bu okulun iki sınıfından toplam 64 yedinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Bu çalışmada, ön test-son test kontrol gruplu araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 17.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Her grup için aritmetik ortalama ve standart sapma hesaplanmış olup, gruplar arasındaki anlamlılığı test etmek için bağımsız gruplar t testi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır. Araştırmanın sonucunda, kontrol grubu ile deney grubu öğrencilerinin derse yönelik tutumları arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Bunun yanında, Gagné’nin (1985) öğretim etkinlikleri modeline dayalı yapılan öğretiminin öğrencilerin akademik başarıları üzerinde önemli olumlu gelişmeler sağladığı kaydedilmiştir. Araştırma sonunda, Gagné’nin (1985) öğretim etkinlikleri modeline dayalı olarak yapılan öğretimin akademik başarısının ve İngilizce dersine karşı öğrencilerin tutumlarının, öğrenci kılavuz kitaplarına dayalı olarak öğretim yapılan sınıfın akademik başarılarından ve derse yönelik tutumlarından çok daha yüksek olduğu saptanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Gagné’nin Öğretim Etkinlikleri Modeli, İngilizce Öğretimi, Akademik Başarı, Derse Yönelik Tutum.

Kaynakça

1. Açıkgöz, K.Ü., 2005. Etkili öğrenme ve öğretme. (6. baskı). İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Aydın, A., 2004. Gelişim ve öğrenme psikolojisi. Ankara: Tekağaç Eylül Yayınları.
3. Baş, G., 2012. İlköğretim İngilizce dersine yönelik tutum ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Online Journal of Educational Sciences, 4(2), 411-424.
4. Baykul, Y., Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H., 2001. Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Amkara: MEB Yayınları.
5. Brooks, J.G. ve Brooks, M.G., 1999. In search of understanding: The case for constructivist classrooms. (Revised ed.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
6. Büyükkaragöz, S.S. ve Sünbül, A.M., 1997. Dikkati çekme, güdüleme ve hedeften haberdar etme etkinliklerinin öğrencilerin başarıları üzerindeki etkileri. I. eğitim bilimleri kongresi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Eskişehir.
7. Cheung, C.K., 2001. The use of popular culture as a stimulus to motivate secondary students’ English learning in Hong Kong. ELT Journal, 55(1), 55-61.
8. Demirel, Ö., 2006. Öğretme sanatı: Planlamadan değerlendirmeye. (10. baskı). Ankara: Pegem A Yayınları.

9. Demirel, Ö., 1999. Yabancı dil öğretimi. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
10. Driscoll, M.P., 1994. Psychology of learning for instruction. Boston: Allyn and Bacon.
11. Dugard, P. and Toldman, J., 1995. Analysis of pre-test–post-test control group designs in educational research. Educational Psychology, 15(2), 181-198.
12. Duman, B., 2004. Öğrenme-öğretme kuramları ve süreç temelli öğretim. Ankara: Anı Yayıncılık.
13. Fidan, N., 1996. Okulda öğrenme ve öğretme. İstanbul: Alkım Yayınevi.
14. Fleming, M.L., 1987. Displays and communications. Gagné, R. M. (Ed.), Instuctional technology: Foundations and principles. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
15. Gagné, R.M., and Driscoll, M. P. 1988. Essentials of learning for instruction. (2nd ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
16. Gagné, R.M., 1985. The conditions of learning. New York: Holt, Rinehart and Winston.
17. Gündüz, Ş., 2002. İlköğretim 6. sınıf fen bilgisi dersinde Gagne’nin öğretim etkinlikleri modeline göre hazırlanmış bilgisayar destekli öğretim uygulamasının Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. başarı düzeylerine etkisi.
18. Harmer, J., 2001. The practice of English language teaching. Harlow: Longman.
19. İşman, A. ve Eskicumalı, A., 1999. Eğitimde planlama ve değerlendirme. Adapazarı: Değişim Yayınları.
20. Jensen, A., 1999. Teaching with the brain in mind. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
21. Karasar, N., 2005. Bilimsel araştırma yöntemi. (15. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Kerlinger, F.N., 1973. Foundations of behavioral research. New York: Holt, Rinehart and Winston.
23. Kubiszyn, T. ve Borich, G., 2003. Educational testing and measurement: Classroom application and practice. (7th ed.). New Jersey: John Wiley and Sons, Inc.
24. McInerney, D.M. ve McInerney, V., 2002. Educational psychology. (3rd. ed.). Australia: Pearson Education Limited.
25. McMillan, J.H. ve Schumacher, S., 2006. Research in education: Evidence- based inquiry (6th ed.). Boston: Pearson Education Ltd.
26. MEB, 2006. İlköğretim İngilizce dersi (4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
27. Özbek, R., 2007. Öğrenme-öğretme süreci. Ocak, G. (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
28. Özçelik, D.A., 2010. Eğitim programları ve öğretim: Genel öğretim bilgisi. (2. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
29. Özkök, E., 2010. Gagne’nin öğretim modeliyle hazırlanan öğretim yazılımının ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin matematik dersi kareköklü sayılar konusundaki akademik başarısına ve öğrenci tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
30. Senemoğlu, N., 2004. Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. (10. baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
31. Shostah, R., 2003. Involving students in learning. Cooper, J. M. (Ed.), Classroom teaching skills. Boston: Houghton Mifflin Company.
32. Sönmez, V., 2007. Program geliştirmede öğretmen el kitabı. (13. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
33. Sünbül, A.M., Gündüz, Ş. ve Yılmaz, Y., 2002. Gagne’nin öğretim etkinlikleri modeline göre hazırlanmış bilgisayar destekli öğretim uygulamasının öğrencilerin erişi düzeylerine etkisi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 379-404.
34. Tanyeri, T., 2004. Fen bilgisi öğretmenlerinin web tabanlı öğretime ilişkin görüşlerinin belirlenmesi: İlköğretim 8. sınıf fen bilgisi dersi madde ve enerji ünitesinin Gagne’nin öğretim modeline göre web tabanlı öğretimi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
35. Taşdemir, M., 2000. Eğitimde planlama ve değerlendirme: Kuramdan uygulamaya. Ankara: Ocak Yayınları.
36. Tok, Ş., 2007. Öğretme-öğrenme strateji ve modelleri. Doğanay, A. (Ed.), Öğretim ilke ve yöntemleri. (2. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
37. Wei, C., 1997. Union is strength: Applications of cooperative learning to college EFL class in Taiwan. Taipei, Taiwan: Crane.
38. Yılmaz, H. ve Sünbül, A.M., 2006. Öğretimde planlama ve değerlendirme. (3. baskı). Konya: Çizgi Kitabevi. Başvuru: 22.8.2012
39. Yayına Kabul: 14.11.2012