Examination of the Contribution of Emphatic Approaches of Administrators At Preschool Educational Institutions To Interpersonal Communication Skills

Öz

Since knowledge is becoming old-fashioned and leaving its place to new ones under the effect of rapid advancements in science and technology, individuals are in constant need for renewing and developing themselves in order to keep up with this rapid change. Moreover, since institutions cannot exist without humans, they are affected by these changes and developments as well. In this respect, in educational institutions, which are more social compared to other ones, it is more important to use and manage human resources effectively. At schools, emphatic approaches established by administrators in communications with staff and families are of importance. In this study, it was aimed to investigate the contribution of the emphatic approaches of the administrators servicing at preschool educational institutions to interpersonal communication skills and 16 administrators working at different nursery schools were reached. In the study, the case study design, which is one of the qualitative research designs and suitable for the nature of the study, was used and an administrator interview form was prepared by the researchers. For the analysis of the sets of data, some themes were determined beforehand and the sets of data were interpreted according to these themes. According to the study results, it was found that the emphatic approaches of the administrators working at the preschool educational institutions made a contribution to their interpersonal communication skills. It is understood from the given example cases that the school administrators with emphatic approaches reflect these skills of theirs in their relationships with teachers. However, it is seen from the research results that a great majority of the school administrators have not adopted an emphatic approach in their relationships.

Anahtar Kelimeler

• Communication skills,interpersonal communication

Okul Öncesi Eğitim Kurumlarındaki Yöneticilerin Empatik Yaklaşımlarının Kişilerarası İletişim Becerilerine Katkısının İncelenmesi

Öz

Bilim ve teknolojideki hızlı ilerlemeyle birlikte bilgilerin sürekli eskiyerek yerini yenilerine bırakması ve değişen koşullar bireylerin bu hızlı değişim karşısında kendilerini yenilemelerini ve geliştirmelerini gerekli kılmaktadır. İnsansız kurum düşünülemeyeceğinden, kurumlarda bu değişim ve gelişimlerden etkilenmektedir. Bu açıdan, sosyal yanı daha ağır olan eğitim kurumlarında insan kaynağının etkili bir şekilde kullanılması ve yönetilmesi daha da fazla önem taşımaktadır. Okullarda yöneticilerin çalışanlarla ve velilerle kurmuş olduğu iletişimde empatik yaklaşımları önem taşımaktadır. Bu çalışmada okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan yöneticilerin empatik yaklaşımlarının kişilerarası iletişim becerilerine katkısı araştırılmak istenmiş ve farklı anaokullarında çalışan 16 yöneticiye ulaşılmıştır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden araştırmanın doğasına uygun olan durum çalışması deseni kullanılmış ve araştırmacılar tarafından yönetici görüşme formu hazırlanmıştır. Verilerin analizi için daha önceden temalar belirlenmiş ve bu temalara göre veriler yorumlanmıştır. Araştırma sonucuna göre okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan yöneticilerin empatik yaklaşımlarının kişilerarası iletişim becerilerine katkısının olduğu ortaya çıkmıştır. Empatik yaklaşımı olan okul yöneticilerinin öğretmenlerle olan ilişkilerine bu becerilerini yansıttıkları verilen örnek durumlardan anlaşılmaktadır. Ancak yöneticilerin büyük bir çoğunluğunun ise mesleki ilişkilerinde empatik yaklaşım içerisinde olamadığı araştırma sonuçlarından görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim becerileri,kişilerarası iletişim

Kaynakça

1. Aydoğan, İ. (2008). Okul Yöneticilerinin Öğretmenleri Etkileme Becerileri, Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 25, Sayfa 33–51, s. 36.
2. Aydoğan, İ. Ve Kaşkaya, A. (2010). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Becerilerinin Yönetici ve Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 30, Sayı 1, 1–16, Ankara.
3. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
4. Çankaya, İ., H. ve Aküzüm, C. (2010). İlköğretim Okullarında Öğretmenlerin İletişim Kurma Düzeyleri İle Yöneticilerinin Destekleyici Liderlik Rolleri Arasındaki İlişki, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 49–57, s. 51.
5. Dökmen, Ü. (1996). İletişim Çatışmaları ve Empati. Sistem Yayıncılık, İstanbul.
6. Elikesik, M. (2013). Sosyal Bilgiler Öğretiminde Empati ve Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Empatik Becerilerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi, Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
7. Erdoğan, İ.(2006), Eğitim ve Okul Yönetimi, Sistem Yayıncılık, İstanbul, s.248.
8. Eren, E. (1993). Yönetim Psikolojisi, İstanbul: Beta Yayımcılık.

9. Karadağ, C. (2009). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Becerileri, Eğitim Örgütü ve Yönetimi Ders Ödevi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van, s. 18.
10. Katman, H., A. (2010). Okul Yöneticilerinin Empatik Eğilimlerinin İncelenmesi: Isparta İl Merkezi Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
11. Kaya, N., B. (2011). Sosyal Bilgiler Dersi (4. ve 5. Sınıf) Öğretim Materyallerinde Empati Becerisinin Amaç, Kapsam ve Etkililik Boyutlarında İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. Keser, G. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Empatik Eğilim, Duygusal Zeka ve Akılcı Olmayan İnanç Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
13. Punch, K. F. (2005). Introduction to social research: Quantitative and qualitative approaches (2nd ed.). London, UK: Sage.
14. Şahin, A. (2007). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Kişilerarası İletişim Becerileri ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişki, Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
15. Şimşek, Y. ve Altınkurt, Y. (2009). Endüstri Meslek Liselerinde Görev Yapan Öğretmenlerin Okul Müdürlerinin İletişim Becerilerine İlişkin Görüşleri, Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, Sayı:17.
16. Vural, Ö. (2008). Okul Öncesi Eğitim Kurumu Yöneticilerinin Liderlik Özellikleri ve Empatik Becerilerinin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
17. Wolcott, H. (1990). On seeking–andrejecting–validity in qualitative research. In E. Eisner and & A. Peshkin (Eds.), Qualitative Inquiry in Education: The Continuing Debate (pp. 52–121). New York, NY: Teachers College Press.
18. Yıldırım, H., A. (2002). Eğitimde Toplam Kalite Yönetimi, Nobel Yayıncılık, Ankara.
19. Yıldırım, A.,& Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri [Qualitative research methods in social sciences]. Seçkin Yayıncılık, Ankara.