Sectoral Analysis of Capital Structure, Profitability, Dividend, and Growth Dynamics in Borsa Istanbul

Abstract

This study aims to comparatively analyze the financial strategies and performance differences of the four main sectors (Industrial, Financial, Services, and Technology) listed on Borsa Istanbul for the 2017–2024 period, in terms of capital structure, profitability, dividend, and growth rates. The study utilizes sector-based aggregated financial data for the 2017–2024 period. Sector performances are compared based on capital structure, return on equity and assets, dividend payout ratio, and growth rates driven by internal and external financing. The findings reveal significant structural differences among sectors. The Industrial sector adopts a sustainable, equity-based growth strategy with a balanced capital structure and high internal growth rates. The Financial sector stands out with high leverage and external growth dependence yet maintains strong asset profitability and consistent dividend payouts. The Services sector displays a structure dependent on external financing, characterized by high leverage and low profitability. The Technology sector, on the other hand, is distinguished by its high internal growth potential and reinvestment-based profitability strategies, although its dividend distributions remain limited. Future research is recommended to incorporate more detailed sectoral distinctions and firm-level heterogeneity into the analysis.

Keywords

• Financial Analysis
• Capital Structure
• Dividend
• Internal Growth Rate

Borsa İstanbul’da Sermaye Yapısı, Karlılık, Temettü ve Büyüme Dinamiklerinin Sektörel Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Borsa İstanbul’da yer alan dört ana sektörün (Sınai, Mali, Hizmetler ve Teknoloji), 2017–2024 dönemi itibarıyla sermaye yapısı, kârlılık, temettü ve büyüme oranları açısından karşılaştırmalı olarak incelenerek, sektörlerin finansal stratejilerinin ve performans farklılıklarının analiz edilmesidir. Çalışmada, 2017–2024 dönemine ait sektör bazlı toplulaştırılmış finansal veriler kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, sektörler arasında belirgin yapısal farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır. Sınai sektör, dengeli sermaye yapısı ve yüksek içsel büyüme oranlarıyla özkaynak temelli bir büyüme yaklaşımı benimsemektedir. Mali sektör, yüksek borçluluk ve dışsal büyüme ağırlığına rağmen aktif kârlılığı ve düzenli temettü dağıtımı ile dikkat çekmektedir. Hizmetler sektörü ise yüksek borçluluk ve düşük kârlılık ile dış kaynaklara bağımlı bir yapı sergilemektedir. Teknoloji sektörü ise, yüksek içsel büyüme potansiyeli ve yeniden yatırıma dayalı kârlılık politikaları ile öne çıkmakta, ancak temettü dağıtımı sınırlı kalmaktadır. Gelecek çalışmalarda, daha ayrıntılı sektörel ayrımlar ve firma düzeyindeki farklılıklar dikkate alınarak analizlerin yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Finansal Analiz
• Sermaye Yapısı
• Temettü
• İçsel Büyüme Oranı

Kaynakça

1. Akdoğan, N. ve Tenker, N. (2010). Finansal Tablolar ve Mali Analiz Teknikleri (13. Baskı), Ankara: Gazi Kitabevi. Akgüç, Ö. (2019). Finansal Yönetim (18. Baskı). İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
2. Al‐Najjar, B. (2011). The inter‐relationship between capital structure and dividend policy: empirical evidence from Jordanian data. International Review of Applied Economics, 25(2), 209–224. https://doi.org/10.1080/02692171.2010.483464
3. Atasel, O. Y., & Şeker, Y. (2023). Financial ratios and financial statements items at the sector level: Evidence from Türkiye. Uşak University Journal of The Faculty of Applied Sciences, 3(2), 92-109.
4. Baker, M., & Wurgler, J. (2002). Market timing and capital structure. The Journal of Finance, 57(1), 1–32. https://doi.org/10.1111/1540-6261.00414
5. Bank for International Settlements. (2018). Corporate financing trends and sectoral differences. In Annual economic report. Bank for International Settlements. https://www.bis.org/publ/arpdf/ar2018e.pdf
6. Baranyi, A., Peli, T. & Csernak, J. (2023). Assessing the Financial Performance of the Companies that Shape the S&P 500 Index, Acta Polytechnica Hungarica, 20, 9-28. https://doi.org/10.12700/APH.20.3.2023.3.2
7. Ben Naceur, S., & Goaied, M. (2002). The relationship between dividend policy, financial structure, profitability and firm value. Applied Financial Economics, 12(12), 843–849.
8. Brealey, R. A., Myers, S. C., & Allen, F. (2020). Principles of Corporate Finance (13th ed.). McGraw-Hill Education.

9. Brigham, E. F., & Ehrhardt, M. C. (2017). Financial Management: Theory & Practice (15th ed.). Cengage Learning.
10. Can, E. N., ve Özen, İ. (2021). Sektörlerin kârlılık oranlarının analizi. In B. Selçuk, S. Ünal, & Y. L. Mert (Eds.), Sosyal Bilimlerde Akademik Çalışmalar 2 (ss. 373–394). Duvar Yayınları.
11. Damodaran, A. (2016). Investment Valuation: Tools and Techniques for Determining the Value of Any Asset (3rd ed.). Wiley.
12. Denis, D. J., & Osobov, I. (2008). Why do firms pay dividends? International evidence on the determinants of dividend policy. Journal of Financial Economics, 89(1), 62–82. https://doi.org/10.1016/j.jfineco.2007.06.006
13. Ercan, M. K., & Ban, Ü. (2018). Değerlere dayalı işletme finansı: Finansal yönetim. Gazi Kitabevi.
14. Eş, A. (2013). Çok kriterli karar verme yöntemleriyle Türkiye ekonomisinde yer alan sektörlerin performanslarının karşılaştırması (Doktora tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
15. Fama, E. F., & French, K. R. (2001). Disappearing dividends: Changing firm characteristics or lower propensity to pay? Journal of Financial Economics, 60(1), 3-43. https://doi.org/10.1016/S0304-405X(01)00038-1
16. Fonseka, M. M., García Ramos, C., & Tian, G.- liang. (2012). The Most Appropriate Sustainable Growth Rate Model For Managers And Researchers. Journal of Applied Business Research (JABR), 28(3), 481–500. https://doi.org/10.19030/jabr.v28i3.6963
17. Higgins, R. C. (1977). How much growth can a firm afford? Financial Management, 6(3), 7-16. https://doi.org/10.2307/3665251
18. İç, Y., Tekin, M., Pamukoğlu, F., & Yıldırım, S. E. (2015). Kurumsal firmalar için bir finansal performans karşılaştırma modelinin geliştirilmesi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 30(1), 71-85. https://doi.org/10.17341/gummfd.03450
19. Kılıç Karamahmutoğlu, M. (2022). Covid-19’un sektörlerin finansal performansına etkisinin oran analizi yöntemi ile incelenmesi. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (95), 35-56. https://doi.org/10.25095/mufad.1086620
20. Kraus, A., & Litzenberger, R. H. (1973). A state‐preference model of optimal financial leverage. The Journal of Finance, 28(4), 911–922.
21. Kristof, T., Virag, A., & Virag, M. (2024). Sectoral performance trends and differences in the Balkan and Eastern European Region. Economies, 12(4), 87. https://doi.org/10.3390/economies12040087
22. Lintner, J. (1956). Distribution of incomes of corporations among dividends, retained earnings, and taxes. American Economic Review, 46(2), 97-113.
23. Merkezi Kayıt Kuruluşu (MKK). (2024). Dönemsel Finansal Oranlar, MKK Temettü Ödeme Endeksi ve Temettü Ödeme Oranı Göstergeleri. Veri Analiz Platformu. Erişim adresi: https://www.vap.org.tr
24. Mirgen, Ç. (2024). The Effect of Debt Structure and Profitability on Financial Success: A Research on BIST Bank Index. JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy, 9(1), 91-100.
25. Modigliani, F., & Miller, M. H. (1958). The cost of capital, corporation finance and the theory of investment. The American Economic Review, 48(3), 261–297.
26. Myers, S. C., & Majluf, N. S. (1984). Corporate financing and investment decisions when firms have information that investors do not have. Journal of Financial Economics, 13(2), 187–221.
27. Naceur, S. B., & Goaied, M. (2002). The relationship between dividend policy, financial structure, profitability and firm value. Applied Financial Economics, 12(12), 843–849. https://doi.org/10.1080/09603100110049457
28. Öztürk, M., & Türegün, N. (2020). Sermaye yapısı ile firma değeri ilişkisi: Türkiye örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(3), 411–430.
29. Rehman, M. Z., & Hussain, A. (2013). The empirical analysis of capital structure and firm performance: Evidence from Pakistan. Journal of Basic and Applied Scientific Research, 3(4), 113–119.
30. Smith, C. W., & Watts, R. L. (1992). The investment opportunity set and corporate financing, dividend, and compensation policies. Journal of Financial Economics, 32(3), 263–292.
31. Temiz, H., & Hacıhasanoğlu, T. (2017). Temettü politikası, temettü dağıtım oranı ve finansal performans arasındaki ilişkinin incelenmesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(4), 768–783. https://doi.org/10.20491/isarder.2017.259
32. Titman, S., & Wessels, R. (1988). The determinants of capital structure choice. Journal of Finance, 43(1), 1–19.
33. Trejo-Pech, C. O. (2023). Financial benchmarking: Financial metrics across U.S. industries. Academy of Economics and Finance Journal, 14. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.4596933
34. Van Horne, J. C., & Wachowicz, J. M. (2009). Fundamentals of Financial Management (13th ed.). Pearson.
35. Yalçınkaya, H. S., & Başaran, N. (2022). TCMB sektörleri finansal performansının TOPSİS yöntemi ile kıyaslanması. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(4), 979-997. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1130794
36. Yıldız, B., Gökbulut, R. İ., & Korkmaz, T. (2014). Firmalarda temettü politikalarını etkileyen unsurlar: BIST sanayi işletmeleri üzerine bir panel veri uygulaması. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 69–88.