Geçmişten Günümüze Edebiyatımızda Dirijizm
Öz
Dirijim, yönlendirme, güdüleme anlamlarına gelmektedir. Ekonomik bir terim olarak literatüre giren bu kelime sanat, edebiyat ve medya alanında da kullanılmaya başlanmıştır. Dirijizm, İnsanların topluluklar halinde yaşamaya başlamışından bugüne iktidar sahiplerinin halkı yönlendirmede kullandıkları bir güç olmuştur. Teknolojik gelişmelerin bugünkü kadar olmadığı dönemlerde dirijizm, edebi metinler üzerinden varlığını sürdürmüş ve birçok örnek bırakmıştır.
Teknolojik gelişmelerin yaşandığı günümüzde medya, iletiyi alıcıya ulaştırmadaki gücünden dolayı dirijizmin en önemli aracı haline gelmiştir. Medyanın geliştirdiği kitle iletişim araçları vasıtasıyla iletilmek istenen bir mesaj, aktarılmak istenen bir düşünce ve satılmak istenen bir ürün hedeflerine kolaylıkla ulaşabilmektedir. Günümüz medyasının beslendiği kaynakların başında yine sanat ve edebiyat gelmektedir. Bu durum ise günümüzde yapılan dirijizmlerin medya aracı ile yapılsa da edebiyatı ilgilendirdiği söylenebilir.
Bu makalede insanlığın topluluklar halinde yaşamaya başlamasından günümüze dek yapılan dirijizm yöntemlerine, örneklerine ve sonuçlarına yer verilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alver, K. (2012), Kültür Soyolojisi İcelemeleri, Ankara: Hece Yayınları.Aypek, N., Ban, Ü., Güzel, A., Küçüközmen, C., & İltaş, Y. (2009). Ekonomik Terimler Sözlüğü. Gazi Kitabevi. Ankara.Bourse, H. Y. (2012), Reklam ve ideoloji: subliminal reklam ve örnek incelemeler.Burke, P. (2003). Tarihin görgü tanıkları. Çev. Z. Yelçe), İstanbul: Kitap.Çıkla, S. (2007). Türk Edebiyatinda Dirijizmin Karagöz Piyesleri Boyutu. Millî Folklor, 19, 73.Çongur E. (2017). Ulusal Kimliği Tiyatro İle Kurmak, Ankara, İmge Kitabevi.Demir, B. (2017), Reşat nuri güntekin’in vergi hırsızı adlı oyununda “makbul vatandaş” tipi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.Güngörmez, B. (2014). Türk düşünce dünyasında türk muhafazakârlığı’sorunsalı ve kültürel muhafazakârlık olarak ‘türk muhafazakârlığı. Muhafazakar dusunce/conservative thought, 10(39).İspir, N.B. (2012), Medya Planlama, Eskişehir: Açık öğretim Fakültesi Yayınları.Kocadaş, B. (2004), “Kitle İletişim Araçları Eğitim İlişkisi”, Dinbilimleri Araştırma Dergisi.Parsa, A.F. (2007), “İmgenin Gücü ve Görsel Kültürün Yükselişi”, Fotoğrafya Dergisi, 19, 1-10.Yaşar, F. T. (2008). Osmanlı Kadınının Eğitimine Yönelik İlk Süreli Yayın: Terakki-i Muhadderat, Değerler Eğitimi Merkezi Dergisi, 3, 98-105.Yetiş, K. (1999). Millî Edebiyat Anlayışı.Yücel, B. (2009). Parlâmenter hükûmet sisteminin rasyonelleştirilmesi ve Türkiye örneği. Adalet Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Türk Halk Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Samet Kılıç
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
25 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
24 Aralık 2018
Kabul Tarihi
24 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 1 Sayı: 1
