SOCIO-ECONOMIC CONTEXTUAL MARKET FOLKORE

Öz

Market folklore, one of the few popular folklore studies is a verbal cultural product of various social groups, religious groups and sex in terms of socio-economic and political-cultural function. Markets are not just the places of economic needs, but also the places of social and spiritual needs. Naturally, when we talk about the market folklore the dialogue between the customer and the seller, the information provided by the seller about the merchandise, the competition with other vendors, informing the buyer, the short and clear poem pieces describing the goods, etc. are intended. When we mean market, it should not just be understood the place where the shopping is done. The markets are also the places where the word exchanges are carried out, where social, economic and political problems are expressed in an open or overlapping manner. On the other hand, the peculiarity of market folklore is its own style of speech, style of expression, impression of the form and the formation of the language of the marketers.

The materials used in the study were mainly collected in 2005-2006 years from the places such as:  Hatay, Adıyaman, Osmaniye, Gaziantep, Adana, Malatya, Mersin, Kahramanmarash etc.

Anahtar Kelimeler

• market folklore,vendor,customer,socio-economic,political-cultural

SOSYO-EKONOMİK BAĞLAMLI PAZAR FOLKLORU

Öz

Çağdaş halkbilimin az öğrenilmiş alanlarından biri olan Pazar folkloru sosyo-ekonomik ve siyasi-kültürel fonksiyonu bakımından değişik sosyal tabakaların, dini qrupların, cinslerin sözlü kültür ürünleridir. Pazar sadece ekonomik ihtiyaçların giderildiği yer değil, aynı zamanda sosyal ve manevi ihtiyaçların da tatmin edildiği yerlerdir. Doğal olarak Pazar folkloru dedikte müşteri ile pazarcı arasında gerçekleşen diyalog, satıcının satdığı mal hakkındaki bilgileri, diğer pazarcılarla ve supermarketlerel rakabeti, alıcını bilgilendirmesi, malı tarif eden kısa ve anlaşılır şiir parçaları söylemesi vs. göz önünde bulundurulur. Pazar dedikte, yalnız mal alış-verişinin gerçekleştirildiği yer anlaşılmamalıdır. Şöyle ki, pazarlar aynı zamanda hem de söz alış-verişinin hayata geçirildiği mekanlardır, sosyal, ekonomik, siyasi problemlərin açık veya kapalı şekilde dile getirildiği yerlerdir. Diğer taraftan Pazar folklorunun bir özelliği de onun kendine özgü konuşma üslubunun, argosunun? deyim tarzının, ima şeklinin olması ve pazarcıların özel dilinin şekillenmesidir.

Araştırmada yararlanılan sözlü ürünler esasen 2005-2006-larda Hatay’dan, Adıyaman’dan, Osmaniye’den, Gaziantep’ten, Adana’dan, Malatya’dan, Mersin’den, Kahramanmaraş’tan vb. yerlerden derlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Pazar folkloru,satıcı,müşteri,sosyo-ekonomik,siyasi-kültürel

Kaynakça

1. AÇA Mustafa (2018). “Kent folkloruna yöneliş ve Trabzon kent Kültüründe pazarcı folklorunun yeri”, Gaziantep University Journal of Social Sciences, 17 (1), s.95-112
2. AKKUŞ Osman (2004). “Ahilik teşkilatlarına tarihsel bir perspektiften bakış”. Ahi Evran Üniversitesi 1. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu. 12-13 Ekim, Kırşehir, s.27-41
3. ALABAY Nurettin (2010). “Geleneksel pazarlamadan yeni pazarlama yaklaşımlarına geçiş süreci”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15 (2), s.213-235
4. AZERBAYCAN FOLKLORU ANTOLOGİYASI (2009) IV. Şeki Folkloru I cild. Tertib edenler: H.Ebdülhelimov, R.Gafarlı, O.Eliyev, V.Aslan. Bakı: Seda
5. BİLECİK Fahrünnisa (2002). “Satıcı argosu”. Türk kültüründe argo. E.G.Naskali, G.Sağol (Ed.). Haarlem: Türkistan ve Azerbaycan Araştırma Merkezi (SOTA), s.123-127
6. BİRKALAN Hande (2002). “Pazar konuşmaları: argoya halkbilimsel bir yaklaşım”. Türk kültüründe argo. E.G.Naskali, G.Sağol (Ed.). Haarlem: Türkistan ve Azerbaycan Araştırma Merkezi (SOTA), s.41-47
7. CAFEROĞLU Ahmet (1952). “Erkilet çerçilerinin argosu ‘dilce”. İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 4 (4), s.334-344
8. DOĞAN Nuh (2008). “Bir toplumsal katman olarak Samsun pazarcılarının dil edimleri üzerine toplumdilbilimsel inceleme”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1 (2), s.102-113

9. EKİNCİ Yusuf (1991). Ahilik. Ankara: Sistem Ofset Baskı
10. ERBAŞI Ali, ERSÖZ Süleyman (2011). “Ahilik ve 4c Pazarlama Karması İlişkisi: Tarihî Perspektiften Bakış”, Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi 59: 135-146
11. GÜZEL Abdurrahman (2004). “Ahilik Sisteminde Sanat ve Ticaret Ahlakına Kısa Bir Bakış”. Ahi Evran Üniversitesi 1. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu. 12-13 Ekim, Kırşehir, 519-525
12. KAYNARDAĞ Arslan (1984). “Tarihi değişen yönleri ve gizli diliyle İstanbul Bitpazarı/Bitpazarı’nın gizli dili ve argosu”. Folklor ve etnografya araştırmaları. İstanbul: Anadolu Sanat, s.267-283
13. TAN Nail (1976). “Satıcı sözleri”. Türk Folklor Araştırmaları, 16 (321), s.7624-7627
14. TAN Nail (1979). “Satıcı sözleri-II”. Sivas Folkloru, 78, s.7-8
15. UYSAL Ahmet Edip (1968). “Street cries in Turkey”. The Journal of American Folklore, 81 (321), s.193- 215)