Postcolonial Feminist Theory: The Case of India

Öz

Feminism is a theory which emerged in the West as a result of the gender inequality women exposed and the inequal rights when compared to men. First, women struggled for their political rights and then their expectations changed and the perception of feminism has changed over the years. As the Western feminism has only protected the White women and ignored the differences among women. Third world countries, which were the colony of the Western countries for years, tried to reconstruct their own culture and their localness, interpreted feminism in a different way. The standardized woman which is accepted by the West ignores the ‘other women’ and degrades the problems of them only into the gender inequality. Postcolonial feminism emerged as a reaction to the standard feminist ideas. It desired to be a voice for the other women who are not Western and different from others. In this regard, India is the country where feminism has been interpreted in a different way. India is a country where the postcolonial feminist ideas were born. The aim of this article is to analyze the feminism and status of women in the Indian society in the context of postcolonial feminism by using the literature review method.

Anahtar Kelimeler

• Feminism
• Postcolonial Feminism
• Women
• India.

Postkolonyal Feminist Teori: Hindistan Örneği

Öz

Feminizm, kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmamaları ve toplumsal cinsiyet ayrımına maruz kalmaları nedeniyle, Batı’da ortaya çıkmış bir teoridir. Önceleri kadınların siyasi haklarını kazanabilmeleri amacı ile verilen mücadeleler, daha sonra kadınların hakları ve beklentileri konusunda farklı bir boyut almıştır. Batı’da ortaya çıkan feminizm, sadece beyaz kadınların haklarını korumakta, kadınlar arasındaki farklılıkları görmezden gelmektedir. Yıllarca Batı’nın bir sömürgesi olarak yaşayıp, bağımsızlıklarını kazanmaları ile kendi kültürlerini ve yerellik anlayışlarını yeniden inşa etmeye çalışan üçüncü dünya ülkeleri, feminizmi de farklı yorumlamışlardır. Batı feminizminin kabul ettiği tek tip kadın modeli, ’öteki’ kadınları görmezden gelmekte, onların sorunlarını sadece toplumsal cinsiyet meselesine indirgemektedir. Postkolonyal feminizm bu standart feminist görüşlere bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda Hindistan, feminizmin farklı bir biçimde yorumlandığı ülkelerden biri olmuştur. Hindistan postkolonyal feminist fikirlerin doğduğu ülkedir. Bu çalışmanın amacı, literatür taraması yöntemiyle postkolonyal feminizm bağlamında Hindistan’da feminizmi ve kadının statüsünü analiz etmektir.

Anahtar Kelimeler

• Feminizm
• Postkolonyal Feminizm
• Kadınlar
• Hindistan.

Kaynakça

1. Arat, N. (2010). Feminizmin ABC'si. Say yayınları.
2. Arman, M. N. & Şerbetçi, D. (2012). Postkolonyal feminist teoride milliyetçilik, militarizm ve savaş karşıtlığı. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(3), 65-83.
3. Beauvior, D. S. (1974). The Second Sex. Vintage Books: New York.
4. Census India (2020). https://censusindia.gov.in/DigitalLibrary/Archive_home.aspx, (15.11.2020).
5. Conway, D. (2000). Serbest Piyasa Feminizmi, (Çev. M. Bahattin Seçilmişoğlu), Ankara: Liberte Yayınları.
6. Darcy, R.., Welch, S., and Clark, J. (1987). Women, Elections and Representation. New York: Longman.
7. Donovan, J. (2005). Feminist Teori. (Çev. A. Bora, M.A. Gevrek, F. Sayılan). İstanbul: İletişim Yayınları.
8. Ecevit, Y. and Karkıner, N. (2011). Toplumsal Cinsiyet Sosyolojisi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

9. Enloe, C. (2006). Manevralar Kadın Yaşamının Militarize Edilmesine Yönelik Uluslararası Politikalar, (S. Çağlayan, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
10. ESCAP (2021). The United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific Summit of Women Mayors, https://www.ucl.ac.uk/dpu-projects/drivers_urb_change/urb_society/pdf_gender/UNESCAP_Drage_Women_Local_Government_Asia_Pacific.pdf (14.10.2021).
11. Forbes, G. (2000). Women in Modern India. Cambridge: Cambridge University Press,
12. Government of India (2020), https://www.india.gov.in, (15.11.2020)
13. Heywood, A. (2015). Siyasetin Temel Kavramları, (Key Concepts in Politics), Ankara: Adres Yayınları.
14. Hooks, B. (2002). Feminizm Herkes İçindir. (Çev. E. Aydın, B. Kurt, Ş. Özgün, A. Yıldırım). İstanbul: Çitlembik Yayınları.
15. Jones, K. (1993). Compassionate Authority: Democracy and Representation of Women, New York: Routledge
16. Kasturi, L. and Mazumdar, V. (1994). Women and Indian Nationalism. New Delhi: Vikas.
17. Katzenstein, M. (1989). “Organizing Against Violence: Strategies of the Indian Women’s Movement.” Pacific Affairs, vol. 62, no. 1, pp. 53–71, https://doi.org/10.2307/2760264.
18. Kieckhefer, R. (2014). Magic in the Middle Ages, United Kingdom: Cambridge University Press.
19. Kiraz, S. and Kestel, S. (2017). Kadınların Madun Sorunsalı ve Bir Alternatif Olarak Yeni Medyada Dijital Aktivizm: Change.org, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 53, 139-163. Kumar, R. (1993). History of Doing, New Delhi: Kali for Women. Loomba, A. (2000). Kolonyalizm Postkolonyalizm, (M.Küçük,Çev) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
20. Menon, D. (1975). India and the International Women’s Year. India Quarterly, 31(3), 276–281.
21. Michel, A. (2002). Feminizm, (Ş. Tekeli,Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.
22. Millett, K. (1977). Sexual Politics. London: Virago. Ministry Of Women, (2021). https://wcd.nic.in/womendevelopment/national-policy-women-empowerment (16.10.2021).
23. Mitchel, J. O. (1984). Kadın ve Eşitlik (F. Berktay, Çev.). Ankara: Kaynak Yayınları.
24. Mohanty, C. T. Cartographies of Struggle: Third World Women and the Politics of Feminism. Third World Women and the Politics of Feminism. Eds. Chandra Talpade Mohanty, Ann Russo, and Lourdes Torres. Bloomington.
25. Nair, N. (2010). Women’s education in India: A situational analysis, IMM Indore, Volume I Issue 4, pp.100-105
26. National Commission for Women (2021), http://ncwapps.nic.in/frmReportNature.aspx?Year=2020 (16.10.2021).
27. National Crime Records Bureau (2021). https://ncrb.gov.in/sites/default/files/crime_in_india_table_additional_table_chapter_reports/Chapter%205-15.11.16_2015.pdf (17.10.2021) Pande, R. (2018). The History of Feminism and Doing Gender in India. https://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1807-59322013000300028, (17.11.2020).
28. Patel, V. and Khajuria, R. (2013). Political Feminism in India, An Analysis of Actors, Debates and Strategies, Volume 1, New Delhi: Friedrich Eber Shiftung Publications.
29. Sautet, M. (1998). Kadınların Özgürleşmesi Üzerine, (S. Serdaroğlu, Çev.) İstanbul: Telos Yayınları
30. Şerbetçi, D. (2013). Postkolonyal Feminizm Bağlamında Küresel Kızkardeşlik Kavramının İncelenmesi: Hindistan Örneği, Unpublished Master’s Thesis, Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
31. Sevim, A. (2005). Feminizm, İstanbul: İnsan Yayınları
32. Spivak, G. C. (1996). The spivak reader: selected works of Gayatri Chakravorty Spivak. Psychology Press. Sumbas, A. (2015). Kadının Politik Temsil Meselesi Üzerine Bir Tartışma, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (53), 103-121. The Hindu News (2020). https://www.thehindu.com/news/national/representation-of-women-in-17th-lok-sabha/article28769003.ece, (19.11.2020).
33. UN Women (2020). https://www.unwomen.org/en/docs/2010/2/beijing-followup-report-2010-e-2010-4 (16.11.2020)
34. Waever, O. (1998). The Sociology of a Not So International Discipline: American and European Developments in International Relations. International Organization. 52(4), pp. 687-727.
35. Wodon, Q. (2014). Eliminating Child Marriage to Boost Girls’ Education. The WorldBank. Available: http://blogs.worldbank.org/education/eliminating-child-marriageboost-girls-education, (17.11.2020).
36. World Bank (2020). https://data.worldbank.org/, (16.11.2020)
37. World Economic Forum (2020). https://www.weforum.org/reports, (16.11.2020) Zalewski, M. (1995). “Well, what is the Feminist Perspective on Bosnia?”, International Affairs, 72 (2), pp. 339-356.