The Effect of Psychodrama Group Therapy on Depression, Anxiety and Stress Levels of Male Prisoners: A Mixed Methods Study

Öz

Psychodrama is a group therapy method developed by Moreno in the 1920s that enables individuals to gain awareness by enacting their life experiences on stage. The aim of this study is to examine the effect of psychodrama group therapy on depression, anxiety and stress levels of male prisoners. A mixed-method research design combining quantitative and qualitative data was used in the study. In the quantitative part of the research, a quasi-experimental model with a pretest–posttest control group design was applied. The study was conducted in Keskin T Type Prison. The sample consisted of a total of 15 prisoners, including 8 prisoners who participated in the psychodrama group sessions and 7 prisoners in the control group. Psychodrama sessions were conducted once a week for a total of 10 weeks. The Depression Anxiety Stress Scale (DASS-21) was used as the quantitative data collection tool. Qualitative data were obtained from the written evaluations of the participants at the end of the sessions and analyzed using content analysis. The results of the study indicated that psychodrama group therapy was effective in reducing the depression levels of the participants. Qualitative findings also showed that the psychodrama process contributed to participants’ self-awareness, emotional expression and development of hope for the future.

Anahtar Kelimeler

• Anxiety
• Prison
• Depression
• Male Prisoners
• Psychodrama
• Stress

Psikodrama Grup Terapisinin Erkek Hükümlülerin Depresyon, Anksiyete ve Stres Düzeylerine Etkisi: Karma Yöntemli Bir Araştırma

Öz

Psikodrama, 1920’lerde Moreno tarafından keşfedilmiş ve sonrasında pek çok alanda grup terapisi türleri arasında kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışma, psikodramanın ilk uygulama alanlarından biri olan ceza infaz kurumunda gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amacı, psikodrama grup terapisinin erkek hükümlülerin depresyon, anksiyete ve stres düzeylerine etkisinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Çalışmanın evreni Keskin T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda kalan erkek hükümlülerdir. Örneklem ise olasılıksız örneklem yönteminden uygun örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Araştırma kapsamında psikodramaya katılmak isteyen kişiler ceza infaz kurumu psikososyal servisine başvuruda bulunmuş ve psikososyal serviste çalışmaya katılması uygun olduğu düşünülen 8 kişi çalışma kapsamına dahil edilmiştir. Çalışma kapsamında erkek hükümlülerle Mart 2024–Mayıs 2024 tarihleri arasında haftada bir gün, iki saat olmak üzere toplam 10 oturum psikodrama grup terapisi gerçekleştirilmiştir. Oturumlara başlamadan önce deney ve kontrol grubuna depresyon, anksiyete, stres ölçeği uygulanmıştır. Oturumların sonunda aynı ölçekler tekrar kullanılmıştır. Ayrıca psikodrama sürecinin katılımcılar üzerindeki etkisini incelemek amacıyla oturum sonunda katılımcılardan yazılı değerlendirmeler alınmış ve içerik analizi ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre deney grubunda depresyon puanlarında ön test ve son test ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Anksiyete ve stres puanlarında ise istatistiksel olarak anlamlı bir değişim saptanmamıştır. Kontrol grubunda ise anlamlı bir fark yoktur (p>0,05). Buna göre erkek hükümlülerin psikodrama grup terapisi sonrası depresyon düzeylerinin düştüğü görülmüştür. Bu sonuçlar doğrultusunda hükümlülere yönelik psikodrama eğitimlerinin yaygınlaştırılması, oturumlarda kullanılacak materyallerin artırılması ve oturum sayılarının artırılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Anksiyete
• Ceza İnfaz Kurumu
• Depresyon
• Erkek hükümlü
• Psikodrama
• Stres

Kaynakça

1. Ahmed, Z., & Tyrer, P. (2025). The benefits and hazards of psychodrama in the management of mental illness: Qualitative study linked to nidotherapy. BJPsych Bulletin. https://doi.org/10.1192/bjb.2024.57
2. Akgün, R. (2024). From stage to life: Psychodrama with female offenders. Global Academy Publishing.
3. Bedaso, A., Ayalew, M., Mekonnen, N., & Duko, B. (2020). Global estimates of the prevalence of depression among prisoners: A systematic review and meta-analysis. Depression Research and Treatment, 1, 1–10. https://doi.org/10.1155/2020/3695209
4. Brooks, E. E. L. (2025). Does a five-day drama program support men in prison to develop their self-confidence? International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 69(16), 2269–2282.
5. Dayton, T. (2005). The living stage: A step-by-step guide to psychodrama, sociometry, and experiential group therapy. Health Communications.
6. Ebrahimi Belil, F. (2011). Kronik ruhsal bozukluğu olan kadınlarda psikodramanın depresyon üzerindeki etkileri. European Psychiatry, 26(S2), 621–621.
7. Emilian, C., Al-Juffali, N., & Fazel, S. (2024). Prevalence of severe mental illness among people in prison across 43 countries: A systematic review and meta-analysis. The Lancet Public Health, 10, 97–110.
8. Giacomucci, S., Marquit, J., Briggs, H., & Gupta, R. (2025). Psychodrama's effects on PTSD, depression, anxiety, traumatic grief, prolonged grief disorder, and spontaneity: A mixed methods study in inpatient addiction treatment. The Arts in Psychotherapy.

9. Giacomucci, S., Marquit, J., Saccarelli, R., & Briggs, H. (2024). Psychodrama group psychotherapy as an effective treatment for PTSD and depression in inpatient substance use treatment: A mixed methods study. Social Work with Groups, 48(1), 6–21. https://doi.org/10.1080/01609513.2023.2295961
10. Giacomucci, S., Marquit, J., Saccarelli, R., & Briggs, H. (2022). A mixed-methods study on psychodrama treatment for PTSD and depression in inpatient substance use treatment: A comparison of outcomes pre-pandemic and during Covid-19. The Arts in Psychotherapy, 80, 101949. https://doi.org/10.1016/j.aip.2022.101949
11. Gönenir Erbay, L., Reyhani, İ., Ünal, S., Özcan, C., Özgöçer, T., Uçar, C., & Yıldız, S. (2018). Does psychodrama affect perceived stress, anxiety-depression scores and saliva cortisol in patients with depression? Psychiatry Investigation, 15(10), 970–975. https://doi.org/10.30773/pi.2018.08.11.2
12. Hofstede, G. (2011). Dimensionalizing cultures: The Hofstede model in context. Online Readings in Psychology and Culture, 2(1). https://doi.org/10.9707/2307-0919.1014
13. Karadağ, F., Kalkan Oğuzhanoğlu, N., Özdel, O., Ergin, Ş., & Kaçar, N. (2010). Psychodrama with psoriasis patients: Stress and coping. Anatolian Journal of Psychiatry, 11(3), 220–227.
14. Karataş, Z. (2014). Effects of psychodrama practice on university students' subjective well-being and hopelessness. Education and Science, 39(173), 118–128. https://doi.org/10.15390/ES.2014.1267
15. Keiller, E., Melvin, E., Ivers, M. H., Lambie, R., & Bourne, J. (2023). A systematic review of dramatherapy interventions which are used to support adult participants' mental health in forensic settings. The Arts in Psychotherapy, 86, 102096.
16. Mocan-Aydın, G. (2000). Western models of counseling and psychotherapy within Turkey: Crossing cultural boundaries. The Counseling Psychologist, 28(2), 281–298. https://doi.org/10.1177/0011000000282004 Moreno, J. L. (1953). Who shall survive? Foundations of sociometry, group psychotherapy and sociodrama (2nd ed.). Beacon House.
17. Morgan, R. D., & Flora, D. B. (2002). Group psychotherapy with incarcerated offenders: A research synthesis. Group Dynamics: Theory, Research, and Practice, 6(3), 203–218. https://doi.org/10.1037/1089-2699.6.3.203
18. Orkibi, H., & Feniger-Schaal, R. (2019). Integrative systematic review of psychodrama psychotherapy research: Trends and methodological implications. PLoS ONE, 14(2), 1–26. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0212575
19. Ramesh, T., Mercieca, M., Curran, H. V., & Cabourne, J. (2023). Exploring masculinity, experience of distress and help-seeking within a UK male prison. Journal of Men's Health, 19(11), 87–98.
20. Ron, Y. (2018). Psychodrama's role in alleviating acute distress: A case study of an open therapy group in a psychiatric inpatient ward. Frontiers in Psychology, 9, 2075. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02075
21. Ron, Y., & Yanai, L. (2021). Empowering through psychodrama: A qualitative study at domestic violence shelters. Frontiers in Psychology, 12, 600335. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.600335
22. Rosenfeld, B., Callahan, P., Carboni-Jiménez, A., Rice, D. B., Nassar, E. L., Boruff, J. T., Li, K., & Thombs, B. D. (2024). Effectiveness of psychological interventions for incarcerated individuals with depression or posttraumatic stress disorder: A systematic review. International Journal of Forensic Mental Health, 23(4), 468–483. https://doi.org/10.1080/14999013.2024.2389237
23. Serdar, C. C., Cihan, M., Yücel, D., & Serdar, M. A. (2021). Sample size, power and effect size revisited: Simplified and practical approaches in pre-clinical, clinical and laboratory studies. Biochemia Medica, 31(1), 010502. https://doi.org/10.11613/BM.2021.010502
24. Sharma, N. (2017). Effect of psychodrama therapy on depression and anxiety of juvenile delinquents. International Journal of Indian Psychology, 5(1). https://doi.org/10.25215/0501.124
25. Testoni, I., Biancalani, G., Arbien, M., Corallini, M., Cataldo, E., & Ubaldi, C. (2023). Gender-based violence comes on the scene: Creative arts therapies intervention in prison with men who committed or tried to commit femicide. The Arts in Psychotherapy, 85, 102092.
26. Testoni, I., Bonelli, B., Biancalani, G., Zuliani, L., & Nava, F. A. (2020). Psychodrama in attenuated custody penal institution-based treatment of substance dependence: The promotion of changes in wellbeing, spontaneity, perceived self-efficacy, and alexithymia. The Arts in Psychotherapy, 68, 1–10.
27. Wang, X., Ding, R., & Luo, R. (2024). Effectiveness of psychodrama on mental health outcomes based on Chinese samples: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled studies. Global Mental Health, 11. https://doi.org/10.1017/gmh.2024.89
28. Yalom, I. D. (1995). The theory and practice of group psychotherapy (4th ed.). Basic Books.
29. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. bs.). Seçkin Yayıncılık.
30. Yılmaz, Ö., Boz, H., & Arslan, A. (2017). Depresyon anksiyete stres ölçeğinin (DASS-21) Türkçe kısa formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(2), 78–91.