J EĞRİSİ ANALİZİ VE TÜRKİYE ÜZERİNE BİR UYGULAMA

Öz

ÖZET                                                              

Bu çalışmada ilk olarak dış dengenin sağlanmasına yönelik temel teorik yaklaşımlar özetlenecektir. Daha sonra bu yaklaşımlar arasında yer alan döviz kuru aracına dayalı dengeleyici politikalar incelenecek ve J eğrisi analizinin teorik alt yapısı oluşturulacaktır. Son olarak, çalışmanın ampirik bölümünde Türkiye'nin 1997-2013 dönemindeki dış ticaret ve döviz kuru verileri kullanılarak Marshall-Lerner koşulu ve J eğrisi hipotezi etki-tepki fonksiyonu ve VAR modeli ile test edilmiştir. Elde edilen bulgular ele alınan dönem için Marshall-Lerner koşulu ve J eğrisi hipotezinin geçerli olmadığını göstermektedir. 

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. AKBOSTANCI, E., (2002), “Dynamics of the Trade Balance: The Turkish J Curve”, ERC Working Papers in Economics, 1(5), s. 1-19.
3. AKAT, A, S., (1995), “24 Ocak İstikrar Programı”, Sabah Gazetesi,.http://akat.bilgi.edu.tr/pdf/00-1995-2.pdf (Erişim: 07.08.2015)
4. AKÇAY, M., (1997), “Para Politikası Araçları Türkiye ve Çeşitli Ülkelerdeki Uygulamalar”, DPT, Yayın No:2483.
5. ALPARSLAN, M,Ö., (2003), “İstikrar Politikaları ve Döviz Kuru Sistemleri”, Yıldız
6. Teknik Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.
7. ALTINOK, S. ve ÇETİNKAYA, M., (2003), “Devalüasyon ve Türkiye’de Devalüasyon Uygulamaları”.
8. ALKAN, U., (2007), “Ödemeler Bilançosu Dengesi ve Türkiye’ de Bankacılık Sektörünün Ödemeler Dengesine Katkısının Analizi”, Marmara Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.

9. AYSAN, M., (2000), “Atatürk'ün Ekonomi Politikası”, Toplumsal Dönüşüm Yayınları, İstanbul.
10. BORATAV, K., (1990), “Türkiye İktisadi Tarihi: 1908–1985”, Gerçek Yayınevi, İstanbul.
11. CİĞERLİOĞLU, Oğuz, (2008), “Reel Döviz Kuru, İhracat ve İthalat Arasındaki İlişki: Türkiye Örneği 1982- 2005 ” EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 36.
12. ÇELEBİ, Esat (2001), “Türkiye’de Devalüasyon Uygulamaları” Doğuş Üniversitesi, İstanbul.
13. ÇOŞKUN, A, (2003), “Cumhuriyetin İlk Yıllarında Türkiye Ekonomisi”, Atatürkçü Düşünce Dergisi, Sayı: 4, s. 72–77.
14. DORNBUSCH, R. ve FISHER S., (1981), “Makro iktisat”, Çevirenler: Salih Ak, Mahir Fisunoğlu, Erhan Yıldırım, Refia Yıldırım, Ayhan Matbaası, İstanbul.
15. EKZEN, N., (1972), “1946–1958–1970 Devalüasyonları”, Maliye Bakanlığı Yayınları,
16. ERDOĞAN, Z., (2008), “1950- 1960 Döneminde Türkiye’de İzlenen İktisat Politikalarının Analizi”, Marmara Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.
17. GIANCARLO G., (2004), “Elements of International Economics”, Springer, July.
18. GÖK, B., (2008), “Türkiye’de Cari Açık ve Kısa Süreli Sermaye Hareketleri”, Mersin Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.
19. KAMOTO, E.,B., (2006), “The J-CurveEffect on theTradeBalance in Malawi and South Africa”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Master of Arts in Economics, The University of Texas, Arlington, http://economics.uta.edu/theses/Eric.Kamoto.pdf (Erişim: 05.08.2015).
20. KARLUK, R., (1991), “Uluslararası İktisat”, Bilim ve Teknik Basımevi, 3. Baskı.
21. KARLUK, R., (2003), “Uluslararası Ekonomi Teori ve Politika”, Beta Yayın,7. Basım, İstanbul.
22. KARLUK, R., (2009), “Uluslararası Ekonomi”, 9. Baskı, İstanbul.
23. KEPENEK, Y. ve YENTÜRK, N., (2000), “Türkiye Ekonomisi”, Remzi Kitabevi, İstanbul.
24. KÖSE, N., AY A. ve TOPALLI, N., (2008), “Döviz Kuru Oynaklığının İhracata Etkisi: Türkiye Örneği (1995-2008)”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), s. 25-45.
25. NARAYAN, R., (2000), “Currency Devaluation and Trade Balance: Policy Issue in Nepal Economic Perspective”, United States.
26. OBSTFELD, M. ve Rogoff K., (1995), “The Intertemporal Approach to the Current Account”, (Ed., G. Grossman ve K. Rogoff). Handbook of International Economics III.
27. OKSAY, S., (2000), “Döviz Kuru ve Ödemeler Bilançosu Politikaları: Türkiye (1923- 2000)”, Beta Yayınevi.
28. ORDU, M., (2008), “Ödemeler Bilançosundaki Dengesizliklerin Ekonomik Gelişme Üzerine Etkisi”, Süleyman Demirel Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.
29. ORHON, O. ve ERDOĞAN, S., (2007), “Para Politikası”, 4. Baskı, Ankara.
30. ÖNDER, T., (2005), “Para Politikası: Araçları, Amaçları ve Türkiye Uygulaması”, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Piyasalar Genel Müdürlüğü, Ankara.
31. PAYA, M., (2002), “Para Teorisi ve Politikası”, Filiz Kitabevi, 3. Baskı, İstanbul.
32. POLAT, G., (2008), “Cari işlemler Açığının Sürdürülebilirliği ve Türkiye Üzerine Bir Uygulama”, Yüksek Lisans Tezi.
33. SEYİDOĞLU, H., (2003), “Uluslararası İktisat Teori Politika ve Uygulama”, İstanbul.
34. TERZİ, H. ve ZENGİN, A., (1999), “Kur Politikasının Dış Ticaret Dengesini Sağlamadaki Etkinliği: Türkiye Uygulaması,” Ekonomik Yaklaşım, 10(33), s. 48-63.
35. TİRYAKİ, T., (2002), “Cari İşlemler Hesabına Çeşitli Yaklaşımlar, Sürdürülebilirlik ve Türkiye Örneği”, TCMB.
36. TÖRE, N., (1992), “Dış Ticaret ve Döviz Kuru Politikaları”, Türkiye Ekonomi Kurumu.
37. TUNA, S., (2007), “Cumhuriyet Ekonomisinin İlk Devalüasyonu: 7 Eylül 1946”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi Sayı: 13, s. 86- 121.
38. UĞURLU, E., (2006), “Reel Döviz ve Ekonomik Büyüme: Türkiye”, İstanbul Teknik Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi.
39. YILDIRIM, O., (2002), “Döviz Kurları Çerçevesinde Satınalma Gücü Paritesinin Zaman Serisi Analizi ve Türkiye Ekonomisi Uygulaması”, Bankacılar Dergisi, Sayı: 44.
40. YILMAZ, Ö., (2005), “Türkiye Ekonomisinde Büyüme İle İşsizlik Oranları Arasındaki Nedensellik İlişkisi”, Ekonometri ve İstatistik Sayı:2, s. 11-29.
41. VELİOĞLU, C. ve SARAÇCI, B., (1997), “Döviz Kuru, Türkiye’de Uygulanan Kur Politikaları ve Döviz Piyasası”, Ankara.
42. ZHANG, Z., (1996), “The Exchange Value of the Renminbiand China’s Balance of Trade: An Empirical Study”, NBER Working Papers Series, s. 5771.