Yeni Teknolojik Değişimler Bağlamında Sendikacılık

Öz

Teknolojik alandaki gelişmelere üretim süreçlerinde yoğun olarak yer verilmesi mal ve hizmetlerin üretim süreçlerinde önemli değişimlere yol açmaktadır. Mal ve hizmet üretiminde yaşanan bu değişim doğrudan endüstri ilişkilerine etki etmekte ve yeni çalışma ilişkileri ortaya çıkmaktadır. Ortaya çıkan bu yeni çalışma ilişkileri aynı zamanda sendikal örgütlenme üzerinde önemli gelişmelere yol açmaktadır. Bu doğrultuda teknolojideki yeni gelişmelerin sendikacılık üzerinde önemli etkileri olduğu söylenebilir. Bu bilgiler ışığında gerçekleştirilen bu çalışmada yeni teknolojilerin sendikal örgütlenme üzerindeki etkileri ele alınmıştır. Yeni teknolojilerin temelinde sendikacılığın mevcut yapısı ve yaşanan dönüşümler ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu yönüyle gerçekleştirilen çalışma aynı zamanda sendikacılıkta geleneksellikten modernizme geçiş sürecini teknoloji temelli ele alan bir süreci ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sendikacılık
• Yeni Teknolojiler
• Esneklik
• Çalışma İlişkileri

Unıonısm In The Context Of New Technologıcal Changes

Öz

The intensive use of technological developments in production processes leads to significant changes in the production processes of goods and services. This change in the production of goods and services directly affects industrial relations and new labor relations emerge. These new labor relations also lead to important developments in trade union organization. In this respect, it can be said that new developments in technology have significant effects on unionization. In the light of this information, this study examines the effects of new technologies on trade union organization. On the basis of new technologies, the current structure of trade unionism and the transformations experienced were tried to be revealed. In this respect, the study also reveals a technology-based process of transition from traditionalism to modernism in trade unionism.

Anahtar Kelimeler

• Trade Unionism
• New Technologies
• Flexibility
• Labor Relations

Kaynakça

1. Arslan, G. (2014, Temmuz). Türkiye'deki İşçi Sendikalarının Sosyal Medya Kullanımları. Yüksek Lisans Tezi. Denizli: Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
2. Aybas, M., Dündar, G., & Yılmaz, S. (2014, Haziran). Türkiye'de 1980 Sonrası Dönemde Sendikacılık: İşçi ve İşveren Sendikalarının Bilişim Teknolojileri ve Sanal Sendikacılık Uygulamalarına Bakış Açısı. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitü Yönetim Dergisi(76), s. 120-134.
3. Başaran, F. (2010, Ocak 1). Sendikal Yenilenme ve İletişim Teknolojileri. Çalışma ve Toplum, 1(24), s. 11-32.
4. Baycık, G. (2014). 6356 Sayılı Kanun'un Uygulanması Bakımından Sendikal Örgütlenme Düzeyi ve İşkolunun Belirlenmesi. nönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 5(2), s. 209-257.
5. Carneiro, B., & Costa, H. A. (2022, Şubat 1). Digital unionism as a renewal strategy? Social media use by trade union confederations. Journal of Industrial Relations, 64(1), s. 26-51.
6. Centel, T. (1996, Nisan). Değişim İçinde Sendikalar. Mercek Dergisi, s. 43-56.
7. Cobble, D. S., & Merrill, M. (2008). The Promise of Service Worker Unionism. Chapter 9, s. 153-174.
8. Dayanır, A. (2020). Teknolojik Değişimlerin Çalışma Yaşamına Etkileri. O. Bayrakçı içinde, Kelebek Etkisi: Çalışma Yaşamında Değişim ve Dönüşüm (s. 49-62). İstanbul : Kriter Yayınevi.

9. Dereli, S. (2019, Aralık). Sendikacılıkta Yeni Bir Perde: Toplumsal Hareket Sendikacılığı. İş ve Hayat, 5(10), s. 9-33.
10. Diamond , W., & Freeman, R. (2002, Eylül). Will Unionism Prosper in Cyberspace? The Promise of the Internet for Employee Organization. British Journal of Industrial Relations, 40(3), s. 569-596.
11. Dünya Ekonomik Forumu. (2020). İşin Geleceği Raporu.
12. Ersöz, H. Ö. (2006). Değişen Tekonoloji ve Küreselleşmenin İnsan Kaynakları Politikaları ve Sendika İlişkilerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Aydın: Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. EUROSTAT. (2023, Ocak 11). EUROSTAT Newly Employment. EUROSTAT: https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/tesem200/default/table?lang=en adresinden alındı
14. Fırat, S. Ü., & Fırat, O. Z. (2017, 06). Sanayi 4.0 Devrimi Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme: Kavramlar, Küresel Gelişmeler ve Türkiye. Toprak İşveren Dergisi, s. 10-23.
15. Gerek, N. (1983). Sendikaların Kooperatif ve Yatırımcılık Faaliyetleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Basımevi.
16. Gökalp, İ. E. (2013). Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 4(7), s. 63-74.
17. Gökdemir, M. M. (2022, 10). Dijital İletişimin Çalışma Hayatı ve İşçi Sendikaları Üzerindeki Etkileri: Almanya Örneği. Emek ve Toplum, 11(30), s. 217-242.
18. Göktürk, M. (2007, 06). Sosyo-Psikolojik Sorunlar Çerçevesinde Bilgi Teknolojileri ve Yeni Çalışma Biçimleri. Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F Dergisi(12), s. 207-220.
19. Güllü, G. (2019, 12). Yeni Teknolojiler, Değişen Endüstri İlişkileri Ve İşçi Sendikalarındaki Dönüşüm. Marmara Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 41(2), S. 432-452. Doi:DOI: 10.14780/Muiibd.665106
20. Gültepe, G. (2023). Yüksek Lisans Tezi. 21. Yüzyılda Sendikaların Geleceğine Yönelik Arayışlar ve Yeni Sendikal Model Önerisi: Artinchain Sendika. İstanbul : İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Hyman, R. (2002). The Future Of Unions. Just Labor(1), s. 7-15.
22. Işıklı, A. (2003). Gerçek Örgütlenme Sendikacılık. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
23. Kocabaş, F. (2015, 06 1). Endüstri İlişkilerindeki Dönüşüm. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.
24. Koray, M. (1992). Endüstri İlişkileri. Ankara: BASİSEN Eğitim ve Kültür Yayınları.
25. Kurtulmuş, N. (1996). Sanayi Ötesi Dönüşüm . İstanbul : İz Yayıncılık .
26. Mahiroğulları, A. (2012). XXI. Yüzyıla Girerken Sendikacılık: Günümüzdeki Değişim, Dönüşüm ve Gelecek İçin Arayışlar. Emek ve Toplum, 1(1), s. 10-33.
27. McKinsey&Company. (2020). Future of Work: Turkey’s Talent Transformation in the Digital Era. McKinsey & Company Turkey in cooperation with the McKinsey Global Institute.
28. Murat, G. (2023, Haziran). Endüstri 4.0'ın İşgücü Piyasalarına ve Sendikalara Etkisi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 13(25), s. 159-181.
29. OECD. (2017). OECD Science, Technology and Industry Scoreboard 2017: The Digital Transformation. Paris: OECD. OECD. (2023, 01 15). Collective Bargaining Coverage. OECD.Stat: https://stats.oecd.org/index.aspx?DataSetCode=CBC adresinden alındı
30. OECD. (2023, 01 15). Trade Union Dataset. OECD.stat: https://stats.oecd.org/index.aspx?DataSetCode=CBC adresinden alındı
31. Öçal, M., & Korkmaz, A. (2021, Kasım). Neo-Liberalizmin Gölgesinde Sosyal Devlet: Emek ve Emeğin Örgütlenmesi Nereye Gidiyor? Sosyoloji Divanı(18), s. 24-49.
32. Öztürk, M. (2007). Türkiye'de ve Dünya'da Yeni Sendikal Perspektifler. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi(53), s. 477-514.
33. Sayis, T. (2019). e-Devlet Aracılığı ile Sendikalara Üyelik ve Sendikal Örgütlenme Düzeyi Üzerindeki Etkileri. Yüksek Lisans Tezi. Ordu: Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü .
34. Schwab, K. (2021). Çeviri Kitap. Dördüncü Sanayi Devrimi. (Z. Dicleli, Çev.) İstanbul: Optimist Kitap.
35. Scipes, K. (2014). Social Movement Unionism or Social Justice Unionism? Disentangling Theoretical Confusion within the Global Labor Movement. Class, Race and Corporate Power, 2(3). doi:10.25148/CRCP.2.3.116092119
36. Selamoğlu, A. (1998). Küreselleşme Sürecinde İnsan Kaynağı . İstanbul: Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası.
37. Sevgi, H. (2012). Neoliberalizme Karşı Sendikal Mücadele: Toplumsal Hareket Sendikacılığı. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 4(3), s. 67-77.
38. Sevgi, H. (2018). osyal Medya Ve Sendikalar: Almanya, Fransa, Hollanda, Polonya Ve Türkiye Örneği Üzerine Bir Sosyal Ağ Analizi Araştırması. Yayımlanmış Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi.
39. Soyak, A. (1998). Yeni Teknolojiler Ve Sendikalar. Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.
40. Şahin, C. (2022). Yüksek Lisans Tezi. Endüstri 4.0 Ve Dijitalleşmenin Çalışma Hayatına Etkisi: İnşaat Sektöründe Nitel Bir Çalışma. Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
41. Şenkal, A. (2003). İletişim Teknolojisi ve Sendikalar. Çimento İşveren Dergisi, 17(1), s. 30-44.
42. Tanyılmaz, K. (2008). Sendikal Harekette Bir "İntihar Denemesi": Toplumsal Hareket Sendikacılığı. Devrimci Marksizm(8), s. 45-73.
43. Taş, H. Y. (2018, 12). Dördüncü Sanayi Devrimi’nin (Endüstri 4.0) Çalışma Hayatına ve İstihdama Muhtemel Etkileri. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 9(16), s. 1817-1836. doi:DOI: 10.26466/opus.479123
44. Tokol, A. (2008). Endüstri İlişkileri. Bursa: Dora Yayınları.
45. Tokol, A. (2022). Dördüncü Sanayi Devrimi, Çalışma Hayatı ve Sendikalar. Karatahta: İş Yazıları Dergisi(22), s. 31-62. Topalhan, T. (2015). Endüstri İlişkileri . Ankara : Master Yayıncılık.
46. Ünsar, A. S. (2002). Değişen Dünyada Sendikacılık ve Geleceği. Trakya Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 2(1), s. 77-81.
47. Visser, J. (2019). Trade Unions in the Balance ILO ACTRAV Working Paper. İngiltere: ILO.
48. Yıldız, G. (2015, Temmuz). 1980 Sonrasında Sendikacılıkta Değişen Koşullar Bağlamında Yeni Arayışlar: Hizmet ve Toplumsal Hareket Sendikacılığı. Yüksek Lisans Tezi . Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
49. Yorğun, S. (2007). Dirilişin Eşiğinde Sendikalar: Yeni Eğilimler ve Stratejiler. Ekin Yayınevi.