Antik Yunan’dan Viyana Kongresi’ne Avrupa Diplomasi Tarihinde Elçiler

Diplomacy has undergone many transformations until today and has been constantly diversified and developed. While only ad hoc (temporary) diplomacy practices were used in the beginning, different types of diplomacy emerged over time, and permanent diplomacy has been put into practice since the 15th century. This evolution of diplomacy has caused the envoys, who are accepted as the executives of diplomacy, to change according to the conditions of the period. In this study, the envoys in the period from Ancient Greece to the 1815 Vienna Congress, which is accepted as the beginning of modern diplomacy, are discussed. In this context, by making use of document analysis, one of the qualitative research methods, the study will try to reveal the diplomatic practices in Ancient Greece, the Roman Empire, the Byzantine Empire, Italy in the 15th and 16th centuries, and finally France in the 17th and 18th centuries within the framework of the unique conditions of the period. In each civilization period, the differences brought about by the fact that the states in which the envoys were assigned were states dealing with trade or agriculture and what kind of changes caused by the elections of the envoys will be examined. In light of this information, the study will try to reveal the interactive change in the process of the qualifications, duties, rights, and obligations of the envoys historically.

Diplomasi günümüze kadar birçok dönüşüm geçirmiş ve sürekli çeşitlenerek gelişim göstermiştir. Başlangıçta sadece ad hoc (geçici) diplomasi uygulamaları kullanılırken, zaman içerisinde başka diplomasi türleri ortaya çıkmış ve 15. yüzyıldan itibaren sürekli diplomasi uygulamaları başlatılmıştır. Diplomasi kavramının ve tarihinin geçirdiği bu evrim, diplomasinin yürütücüleri olarak kabul edilen elçilerin de dönemin koşullarına göre sürekli değişim göstermesine yol açmıştır. Çalışmada Avrupa diplomasi tarihi kapsamında, Antik Yunan döneminden modern diplomasinin başlangıcı olarak kabul edilen 1815 Viyana Kongresi dönemine kadar olan dönemde elçilerin değişimi ele alınmıştır. Bu bağlamda çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizinden yararlanarak, Antik Yunan’dan başlayarak, Roma İmparatorluğu, Bizans İmparatorluğu, 15 ve 16. yüzyıllarda İtalya ve son olarak da 17. ve 18. yüzyıllarda Fransa’daki diplomasi uygulamalarını dönemin kendine has koşulları çerçevesinde ortaya koymaya çalışacaktır. Her bir uygarlık ve yönetim döneminde, elçilerin görevli oldukları devletlerin ticaret ya da tarım ile uğraşan devletler olmalarının getirdiği farklılıkların, elçilerin seçim niteliklerinde ne gibi değişimlere sebep olduğu incelenip değerlendirilecektir. Bütün bu bilgiler ışığında çalışma, tarihsel olarak elçilerin nitelikleri, görevleri, hak ve yükümlülükleri ile sahip olmaları gerekli görülen meziyetlerin süreç içerisindeki değişimini ortaya koymaya çalışacaktır.