The in-betweens: Contesting the Secular and the Religious Hegemonies

Bu makale, günümüz Türkiye'sinde genç seküler bireylerin deneyimlediği dini ve seküler hegemonyaların karşılıklı etkileşimini incelemektedir. Bu durumu, dindar ve seküler kişiler tarafından dayatılan dışlayıcı veya aşırı söylemsel düzenlemelere uymaya direnme yoluyla arada kalmışlık olarak açıklıyoruz. X'teki çevrimiçi gençlik grubu Gray Zone'a odaklanarak, bu hegemonik dinamiğin katılımcıların refleksif düşünceleri ve katı ideolojilerin indirgenmesi yoluyla nasıl ortaya çıktığını göstermek için Habermas'ın postsekülerlik kavramından faydalanıyor ve Yapılandırmacı Temellendirilmiş Teori'yi benimsiyoruz. Yarı yapılandırılmış görüşmelere dayanan bulgularımız, hegemonik etkileşimlerden “arada” etkileşimlere geçişin, dini-seküler angajmanları yeniden üreten yaşanmış sosyal pratiklerin gündelik eklemlenmeleri yoluyla ortaya çıktığını göstermektedir. Bu eklemlenmeler, farklı hegemonyaların her gün birbirlerine meydan okuduğunu gösteriyor ki biz buna çoklu hegemonyalar etkisi diyoruz. Sekülerliğin kendi içinde bir arada kalmışlık hissi yaratan çelişkili uygulamalara rağmen, seküler katılımcılar “gerçek” sekülerliği açıklamak için sekülerliğin anlamını sürekli olarak yeniden tanımlayarak sekülerliğe olan bağlılıklarını pekiştirmektedir.

This article explores the interplay of religious and secular hegemonies experienced by young secular individuals in contemporary Türkiye. We elucidate this condition as in-betweenness through the resistance to conforming to exclusive or extreme discursive arrangements imposed by religious and secular people. Focusing on the online youth group Gray Zone on X, we draw on Habermas’s postsecularity and adopt Constructivist Grounded Theory to show how this hegemonic dynamic manifests through participants’ reflexive thinking and the reduction of rigid ideologies. Our findings, based on semi-structured interviews, demonstrate that the shift from hegemonic to "in-between" interactions emerges through the everyday articulations of lived social practices that reproduce religious-secular engagements. These articulations show that different hegemonies challenge each other daily, which we call the multiple hegemonies effect. Despite the contradictory practices within secularity itself that create a sense of being in-between, secular participants reinforce their commitment to secularity by continuously redefining its meaning to explain “true” secularity.