Öğretim Becerileri Ölçeği: Ölçek Geliştirme Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin öğretim süreçlerinin planlama, uygulama ve değerlendirme boyutlarında öğretim becerilerinin düzeylerini ve hizmet içi eğitim gereksinimlerini ölçme amacıyla kullanılabilecek bir ölçek geliştirme çalışmasının yürütülmesidir. Araştırmanın çalışma grubu, Öğretim Becerileri Ölçeği (ÖBÖ)’nin yapı geçerliğini incelemek üzere iki farklı katılımcı grubundan oluşturulmuştur. Bu bağlamda, açımlayıcı faktör analizi için oluşturulan birinci çalışma grubu İzmir ili Konak, Bornova, Buca, Çiğli, Karşıyaka ilçelerinde görev yapan 342 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. ÖBÖ’nün yapı geçerliği kapsamında gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi için oluşturulan ikinci çalışma grubu ise, İzmir ili Bornova ilçesinde bulunan 34 ilkokulda görev yapan 854 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. Ölçek geliştirme araştırması kapsamında madde analizi, güvenirlik ve geçerliğin belirlenmesi amacıyla çeşitli analizler yapılmıştır. Yapılan açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, ÖBÖ’nün yapı geçerliğinin bulunduğunu ve ölçekte yer alan toplam 31 maddenin, “Eğitsel Gereksinimlere Göre Hazırlık Yapma”, “Öğretim Sürecini Planlama”, “Etkili Öğrenme Deneyimi Sağlama”, “Olumlu Sınıf Atmosferi Sağlama”, “Öğrenme stratejileri ve zaman yönetimi” ve “Değerlendirme” olarak isimlendirilen altı faktörlü bir yapı oluşturduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• mesleki gelişim
• öğretim becerileri
• öğretmenler
• meslek geliştirme

Kaynakça

1. Açıkgöz, F. (2005). A study on teacher characteristics and their effects on students’ attitudes. The Reading Matrix, 5, 103-113.
2. Adesina, O. J.,Raimi, S. O., Bolaji, O. A., &Adesina, A. E. (2016). Teachers’ attitude, years of teaching experience and self-efficacy as determinants of teachers’ productivity in teachers’ Professional development programme in Ibadan Metropolis, Oyo State, Nigeria. Journal of Emerging Trends in Educational Research and Policy Studies (JETERAPS), 7(3), 204-211.
3. Akgündüz, D., Aydeniz, M., Çakmakçı, G., Çavaş, B., Çorlu, M. S., Öner, T., & Özdemir, S. (2015). STEM eğitimi Türkiye raporu. İstanbul: Scala Basım
4. Arbuckle, J. L. (2003). Amos 5.0 update to the AMOS user’s guide içinde (s. 77-85). Chicago: Small WatersCorp.
5. Barber, M.,&Mourshed, M. (2007). How the world's best-performing schools systems comeout on top. McKinsey&Company.
6. Byrne, B. M. (2001). Structural equation modeling with AMOS, basics concepts, applications, and programming. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (14.baskı). Pegem Akademi.
8. Caena, F. (2011). Literature review Quality in Teachers’ continuing professional development. Education and training, 2-20.

9. Chang, J. C.,Yeh, Y. M., Chen, S. C., &Hsiao, H. C. (2011). Taiwanese technical education teachers’ Professional development: An examination of some critical factors. Teaching and teacher education, 27 (1), 165-173. https://doi.org/ 10.1016 /j.tate.2010.07.013
10. Comrey, A. L.,& Lee, H. B. (1992). A First Course in Factor Analysis. (2th Edition), New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers, Hillsdale.
11. Coşkun, M.,& Mardikyan, S. (2016). Çevrimiçi ölçme ve değerlendirme sistemlerinin gerçekleşen kullanımını belirleyici faktörler: Bir yapısal eşitlik modellemesi (YEM) çalışması. Eğitim ve Bilim, 41(188).
12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (Birinci baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
13. Daloğlu, A. (2004). A professional development program for primary school English language teachers in Turkey: Designing a materials bank. International Journal of Educational Development, 24(6), 677-690.
14. Darling-Hammond, L. (2000). Teacher quality and student achievement. Education Policy Analysis Archives, 8(1), 1-44.
15. Gagne, R. M.,Briggs, L. J., &Wager, W. W. (1988). Instructional design. New York: Holt, Rinehart, Winston.
16. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., &Tatham, R. L. (2009). Análise multivariada de dados. Bookman editora.
17. Hamdan, A. R.,&Lai, C. L. (2015). The relationship between teachers’ factors and effective teaching. Asian Social Science, 11(12), 274.
18. İlğan, A. (2013). Öğretmenler için etkili mesleki gelişim faaliyetleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Özel sayı, 41-56.
19. İşman, A.,Abanmy, F. A., Hussein, H. B., & Al Saadany, M. A. (2012). Using blended learning in developing student teachers teachingskills. Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 11(4), 336-345.
20. Kaçan, G. (2004). Sınıf öğretmenlerinin mesleki gelişime ilişkin isteklilik düzeyleri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 57- 66.
21. Karabenick, S. A.,& Noda, P. A. C. (2004). Professional development implications of teachers' beliefs and attitudes toward. English language learners. Bilingual Research Journal, 28(1), 55-75.
22. Karslı, MD (2006). Etkili Okul Yöneticiliği. İstanbul: Morpa Yayınları.
23. Knight, P. (2002). A systemic approach to Professional development: learning as practice. Teaching and Teacher Education, 18(3), 229-241.
24. Meirink, J. A.,Meijer, P. C., Verloop, N., &Bergen, T. C. (2009). Understanding teacher learning in secondary education: The relations of teacher activities to changed beliefs about teaching and learning. Teaching and Teacher Education, 25(1), 89-100.
25. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), (2006). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlilikleri. Ankara.
26. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), (2017). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlilikleri. Ankara.
27. Mizell, H. (2010). Why Professional Development Matters. Learning Forward. 504 South Locust Street, Oxford, OH 45056.
28. Nye, B., Konstantopoulos, S., &Hedges, LV (2004). Öğretmen etkileri ne kadar büyük? Eğitimsel değerlendirme ve politika analizi , 26 (3), 237-257.
29. Özer, B. (2004). In-service training of teachers in Turkey at the beginning of the 2000s. Journal of in-service Education, 30(1), 89-100.
30. Rosenshine, B.,& Stevens, R. (1986). Teaching functions. Handbook of research on teaching, 3, 376-391.
31. Ross, J.,& Bruce, C. (2007). Professional development effects on teacher efficacy: Results of randomized field trial. The Journal of Educational Research, 101(1), 50-60. Sabers, D. S.,Cushing, K. S., &Berliner, D. C. (1991). Differences among teachers in a task characterized by simultaneity, multidimensional, and immediacy. American educational research journal, 28(1), 63-88.
32. Sanders, W. L.,& S. P. Horn. (1998). Research Findings From the Tennessee Value- Added Assessment System (TVAAS) database: Implication for educational evaluation and research. Journal of Personnel Evaluation in Education12 (3),247–256.
33. Sandholtz, J. H.,&Ringstaff, C. (2013). Assessing the impact of teacher Professional development on science instruction in the early elementary grades in rural US schools. Professional Development in Education, 39(5), 678-697.
34. Sass, T. R.,Hannaway, J., Xu, Z., Figlio, D. N., & Feng, L. (2012). Value added of teachers in high-poverty schools and lower poverty schools. Journal of Urban Economics, 72(2-3), 104-122.
35. Scales, P.,Pickering, J., &Senior, L. (2011). Continuing Professional development in the lifelong learning sector. McGraw-Hill Education (UK).
36. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen adaylarının öğretmen yeterlilikleri açısından kendilerini değerlendirmeleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 131-140.
37. Senemoğlu, N. (2000). Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Gazi Kitapevi.
38. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık
39. Telese, J. A. (2012). Middle school mathematics teachers’ Professional development and student achievement. The Journal Of Educational Research, 105(2), 102- 111.
40. Woolfolk, A.E. (1990). Educational Psychology. New Jersey: Prentice-HallInc.
41. Yaylacı, A. F. (2013). Öğretmenlerin kendilerini geliştirmelerine ilişkin yaklaşım sorunu. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Özel sayı, 25-40.