XI. Kalkınma Planı’nda Eğitim Politikaları: Milli Eğitim Bakanlığı’nın Görevleri Nelerdir?
Öz
Kalkınma planları ülkelerin eğitim yaklaşımlarını biçimlendiren politik araçlardan biridir. Son yıllarda araştırmacılar ve politika yapıcılar kalkınma planlarına ve onların yansımalarına odaklanmış durumdadır. Geçmiş araştırmalarda kalkınma planlarının eğitim otoritelerine yüklediği sorumluluklar çeşitli açılardan ele alınmıştır. Ancak cari kalkınma planında Milli Eğitim Bakanlığı’na düşen politik görevler görece ihmal edilmiştir. Bu nedenle mevcut çalışmada XI. Kalkınma Planı’nda Milli Eğitim Bakanlığı’na verilen görevler ele alınmıştır. Araştırmanın verisi ilgili kalkınma planından elde edilmiştir. İncelemeler doküman analizi deseni kullanılmış ve MAXQDA 2020 adlı yazılımdan yararlanılmıştır. Bulgulara göre hakkaniyet, eğitim yaklaşımları/politikaları ve mesleki eğitim kalkınma planında öne çıkan konulardır. Eğitim kurumlarının teknik altyapısının güçlendirilmesi, eğitimde kalitenin artırılması, öğretim programlarına ilişkin düzenlemeler, beceri-tasarım-yeterlik vurgusu ve rehberlik hizmetleri planın öne çıkan diğer alanlarıdır. Literatüre dayanılarak yapılan tartışma önceki kalkınma planları gibi mevcut kalkınma planının da doğru teşhis koyduğunu ancak etkili sonuçlara varamadığını göstermektedir. Bunda COVID-19 pandemisinin önemli ölçüde etkili olduğu düşünülmektedir. Sonuçlara dayalı olarak araştırmacılara ve politika yapıcılara kalkınma planları ve politik tedbirler hakkında bazı önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adem, M. (1981). Eğitim Planlaması. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Araştırmaları Merkezi.
- Akça, Y., Şahan, G., ve Tural, A. (2017). Türkiye’nin Kalkınma Planlarında Eğitim Politikalarının Değerlendirilmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(2), 394-403.
- Altan, E. B., Yamak, H., ve Kırıkkaya, E. B. (2016). FeTeMM Eğitim Yaklaşımının Öğretmen Eğitiminde Uygulanmasına Yönelik Bir Öneri: Tasarım Temelli Fen Eğitimi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 212-232.
- Altundemir, M. E. (2012). Kalkınma Planlarından Eğitime Bakış: Kamusal Mallar Teorisi Perspektifinden. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 7(1), 94-105.
- Aslan, O., ve Yılmaz, M. (2021). Türkiye Cumhuriyeti Kalkınma Planları Kapsamında Eğitim Yapılarının Analizi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 6(1), 114-132.
- Asteriou, D., ve Agiomirgianakis, G. M. (2001). Human Capital and Economic Growth: Time Series Evidence from Greece. Journal of Policy Modelling, 23, 481-489.
- Ay, A. Y. (2010). Sekiz Yıllık Kesintisiz Temel Eğitime Geçişten Günümüze Kalkınma Planlarının İlköğretimde Okullaşma Oranı ve Sınıf Mevcudu Açısından İrdelenmesi (No.: 280559) [Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
- Aypay A. (2015). Eğitim Politikası (2. bs.). Pegem.
- Borras, S., ve Edquist, C. (2015). Education, Training and Skills in Innovation Policy. Science and Public Policy, 42(2), 215-227.
- Buluç, B. (1997). İlköğretim İkinci Kademe Okullarda Eğitimde Fırsat ve İmkân Eşitliği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 9(9), 11-22.