SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ

Mustafa Altıntaş

doi:10.18092/ulikidince.1630992

EN TR

SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ

Öz

Bu araştırmanın amacı sürdürülebilir liderliğin yeşil insan kaynakları yönetimi üzerindeki etkisinde kurumsal sosyal sorumluluğun aracılık rolünün belirlenmesidir. Bu amaçla çalışmada nicel araştırma deseni benimsenmiş ve anket uygulaması yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Nevşehir’de faaliyet gösteren küçük ve orta ölçekteki işletmelerdeki çalışanlar oluşturmaktadır. Örneklem seçimi olarak kolayda örnekleme yönteminin tercih edildiği araştırmada 403 kişiden anket toplanmış olup bu anketler çevrimiçi bir şekilde elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde kısmi en küçük kareler yapısal eşitlik modeli tercih edilmiş olup bunun için Smart-PLS istatistik programından yararlanılmıştır. Araştırma verilerinden elde edilen bulgulara göre sürdürülebilir liderliğin yeşil insan kaynakları yönetimi üzerindeki etkisinde kurumsal sosyal sorumluluğun kısmi aracılık rolünün olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte sürdürülebilir liderliğin kurumsal sosyal sorumluluk üzerinde pozitif yönlü ve anlamlı etkisi, kurumsal sosyal sorumluluğun yeşil insan kaynakları yönetimi üzerinde pozitif yönlü ve anlamlı etkisi bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Sürdürülebilir Liderlik, Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi, Kurumsal Sosyal Sorumluluk

Kaynakça

Aguinis, H. ve Glavas, A. (2012). What We Know and Don’t Know About Corporate Social Responsibility: A Review and Research Agenda. Journal of Management, 38(4), 932-968. https://doi.org/10.1177/0149206311436079
Ahmad, S. (2015). Green Human Resource Management: Policies and Practices. Cogent Business & Management, 2(1). https://doi.org/10.1080/23311975.2015.1030817
Akgöz, B. ve Engin, E. (2018). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Çerçevesinde Çevresel Vatandaşlık. Erciyes İletişim Dergisi, 5(3), 276-288.
Alam, S. S. ve İslam, K. Z. (2021). Examining the Role of Environmental Corporate Social Responsibility in Building Green Corporate Image and Green Competitive Advantage. International Journal of Corporate Social Responsibility, 6(1), 8-15.
Anwar, N., Mahmood, N. H. N., Yusliza, M. Y., Ramayah, T., Faezah, J. N. ve Khalid, W. (2020). Green Human Resource Management for Organisational Citizenship Behaviour Towards the Environment and Environmental Performance on a University Campus. Journal of Cleaner Production, 256. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2020.120401
Aslantürk, Z. ve Amman, T. (1999). Sosyoloji. İstanbul: İFAV Yayınları.
Avery, G. (2005). Leadership for Sustainable Futures: Achieving Success in a Competitive World. Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
Avery, G. C. ve Bergsteiner, H. (2011). Sustainable Leadership Practices for Enhancing Business Resilience and Performance. Strategy & Leadership, 39(3), 5–15. https://doi.org/10.1108 /10878571111128766
Awwad Al-Shammari, A. S., Alshammrei, S., Nawaz, N. ve Tayyab, M. (2022). Green Human Resource Management and Sustainable Performance with the Mediating Role of Green Innovation: A Perspective of New Technological Era. Frontiers in Environmental Science, 10. https://doi.org/10.3389/fenvs.2022.901235
Aydın, A. (1997). Liderliğin Temel Nitelikleri Nelerdir? 21. Yüzyılda Liderlik Sempozyumu içinde. İstanbul: Deniz Harp Okulu Basımevi.

Bilgili, M. Y. (2017). Ekonomik, Ekolojik ve Sosyal Boyutlarıyla Sürdürülebilir Kalkınma. Uluslararası Sosyal Araştırma Dergisi, 10(49), 559-569.
Byrne, B. M. (2016). Structural Equation Modeling with AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming (3. baskı). Routledge.
Carroll, A. B. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders. Business Horizons, 34(4), 39-48. https://doi.org/10.1016/0007-6813(91)90005-G
Carroll, A. B. (2008). A History of Corporate Social Responsibility: Concepts and Practices. The Oxford Handbook of Corporate Social Responsibility içinde. Oxford: Oxford University Press.
Carroll, A. B. (2016). Carroll’s Pyramid of CSR: Taking Another Look. International Journal of Corporate Social Responsibility, 1(3). https://doi.org/10.1186/s40991-016-0004-6
Carroll, A. B. ve Shabana, K. M. (2010). The Business Case for Corporate Social Responsibility: A Review of Concepts, Research and Practice. International Journal of Management Reviews, 12(1), 85-105. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2009.00275.x
Casserley, T. ve Critchley, B. (2010). A New Paradigm of Leadership Development. Industrial & Commercial Training, 42(5), 287–295. https://doi.org/10.1108/00197851011070659
Centobelli, P., Cerchione, R., Esposito, E. ve Shashi. (2019). Exploration and Exploitation in the Development of More Entrepreneurial Universities: A Twisting Learning Path Model of Ambidexterity. Technological Forecasting and Social Change, 141, 172–194.
Cheema, S. ve Javed, F. (2017). The Effects of Corporate Social Responsibility Toward Green Human Resource Management: The Mediating Role of Sustainable Environment. Cogent Business & Management, 4(1). https://doi.org/10.1080/23311975.2017.1310012
Christensen, L. J., Mackey, A. ve Whetten, D. (2014). Taking Responsibility for Corporate Social Responsibility: The Role of Leaders in Creating, Implementing, Sustaining, or Avoiding Socially Responsible Firm Behaviors. Academy of Management Perspectives, 28(2), 164–178.
Clark, R. S. (2013). The Importance of Human Resource Management’s Strategic Role in Organizational Sustainability (Yayımlanmamış doktora tezi). Capella University, Minnesota, ABD.
Cohen, J. (1998). Statistical Power Analysis for the Behavioural Sciences (2. baskı). Lawrence Erlbaum Associates.
Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2019). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
Dalati, S., Raudeliūnienė, J. ve Davidavičienė, V. (2017). Sustainable Leadership, Organizational Trust on Job Satisfaction: Empirical Evidence From Higher Education Institutions in Syria. Business, Management and Economics Engineering, 15(1), 14-27.
Deepika, R. ve Karpagam, V. (2016). A Study on Green HRM Practices in an Organisation. International Journal of Applied Research, 2(8), 426-429.
Donaldson, G. (2006). Cultivating Leadership in Schools. New York: Teachers College Press.
Dumont, J., Shen, J. ve Deng, X. (2017). Effects of Green Human Resource Management Practices on Employee Workplace Green Behavior: The Role of Psychological Green Climate and Employee Green Values. Human Resource Management, 56(4), 613-627.
Ehnert, I., Harry, W. ve Zink, K. J. (2014). Sustainability and HRM. In Sustainability and Human Resource Management (s. 3-32). Springer Berlin Heidelberg.
Erbaşı, A. (2021). Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları Ölçeğinin Türkçeye Uyarlaması. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(23), 247-262. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2021.012
Ertuğrul, F. (2015). Paydaş Teorisi ve İşletmelerin Paydaşları İle İlişkilerinin Yönetimi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31, 199-223.
Fable, N., Jorna, R., ve Van Engelen, J. (2005). The Sustainability of Sustainability – a Study Into the Conceptual Foundations of the Notion of Sustainability. Journal of Environmental Assessment Policy & Management, 7(1), 1–33.
Fox, C., Davis, P. ve Baucus, M. (2020). Corporate Social Responsibility During Unprecedented Crises: The Role of Authentic Leadership and Business Model Flexibility. Management Decision, 58(10), 2213–2233.
Gerard, L., McMillan, J., ve D’Annunzio-Green, N. (2017). Conceptualising Sustainable Leadership. Industrial and Commercial Training, 49(3), 116-126.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2014). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (1st Ed.). Sage.
Hair, J. F., Matthews, L. M., Matthews, R. L. ve Sarstedt, M. (2017). PLS-SEM Or CB-SEM: Updated Guidelines on Which Method to Use. International Journal of Multivariate Data Analysis, 1(2), 107–123.
Hargreaves, A. ve Fink, D. (2003). Sustaining Leadership. Phi Delta Kappan, 84(9), 693-700.
Hargreaves, A. ve Fink, D. (2004). The Seven Principles of Sustainable Leadership. Educational Leadership, 61, 8–13.
Harris, C. ve Tregidga, H. (2012). HR Managers and Environmental Sustainability: Strategic Leaders or Passive Observers? The International Journal of Human Resource Management, 23(2), 236-254.
Hasnas, J. (1998). The Normative Theories of Business Ethics: A Guide for the Perplexed. Business Ethics Quarterly, 8(1), 19–42.
Henseler, J., Ringle, C. M. ve Sarstedt, M. (2015). A New Criterion for Assessing Discriminant Validity in Variance-Based Structural Equation Modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43(1), 115-135.
Hines, J. M., Hungerford, H. R. ve Tomera, A. N. (1987). Analysis and Synthesis of Research on Responsible Environmental Behavior: A Meta-Analysis. The Journal of Environmental Education, 18(2), 1-8.
Hong, N. T. H., Hanh, T. T., Anh, N. Q., Anh, D. N., Ngoc, T. M. ve Nhi, N. D. L. (2024). Green Human Resources Management and Employees’ Green Behavioral Intention: The Role of Individual Green Values and Corporate Social Responsibility. Cogent Business & Management, 11(1). https://doi.org/10.1080/23311975.2024.2386464
Jabbour, C. J. C. ve Santos, F. C. A. (2008). The Central Role of Human Resource Management in the Search for Sustainable Organizations. The International Journal of Human Resource Management, 19(12), 2133-2154.
Jamali, D. R., El Dirani, A. M. ve Harwood, I. A. (2015). Exploring Human Resource Management Roles in Corporate Social Responsibility: The CSR‐HRM Co‐Creation Model. Business Ethics: A European Review, 24(2), 125-143. https://doi.org/10.1111/beer.12085
Khan, M. (2015). Green Human Resource Management: A Prerequisite for a Sustainable Environment. Progress in Science and Engineering Research Journal, 18(3), 1-7.
Lacy, P., Cooper, T., Hayward, R. ve Neuberger, L. (2010). A New Era of Sustainability. UN Global Compact, Accenture.
Lantos, G. P. (2001). The Boundaries of Strategic Corporate Social Responsibility. Journal of Consumer Marketing, 18(7), 595-632. https://doi.org/10.1108/07363760110410281
Lawrence, A. T. ve Morell, D. (1995). Leading-Edge Environmental Management: Motivation, Opportunity, Resources, and Processes. In D. Collins & M. Starik (Eds.), Research in Corporate Social Performance and Policy: Sustaining the Natural Environment: Empirical Studies on the Interface Between Nature and Organizations (Supplement 1, pp. 99-126). JAI Press.
Lawter, L. ve Garnjost, P. (2025). Green Human Resource Management and Organizational Performance: A Systematic Review†. Sustainability (2071-1050), 17(7). https://doi.org/10.3390/su17073132
Liao, Y. (2022). Sustainable Leadership: A Literature Review and Prospects for Future Research. Frontiers in Psychology, 13, 1045570. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.1045570
Maak, T. ve Pless, N. M. (2006). Responsible Leadership in a Stakeholder Society – A Relational Perspective. Journal of Business Ethics, 66(1), 99-115.
Macke, J. ve Genari, D. (2019). Systematic Literature Review on Sustainable Human Resource Management. Journal of Cleaner Production, 208, 806–815. https://doi.org/10.1016/ j.jclepro.2018.10.091
McCann, J. T. ve Holt, R. A. (2010). Defining Sustainable Leadership. International Journal of Sustainable Strategic Management, 2(2), 204-210.
McCann, J. ve Sweet, M. (2014). The Perceptions of Ethical and Sustainable Leadership. Journal of Business Ethics, 121, 373–383. https://doi.org/10.1007/s10551-013-1704-4
McWilliams, A. ve Siegel, D. (2001). Corporate Social Responsibility: A Theory of the Firm Perspective. Academy of Management Review, 26(1), 117-127.
Misztal, A. ve Jasiulewicz-Kaczmarek, M. (2014). Environmental Issues of Corporate Social Responsibility. Management, 18(1), 58-70.
Mumford, T. V., Campion, M. A. ve Morgeson, F. P. (2007). The Leadership Skills Strataplex: Leadership Skill Requirements Across Organizational Levels. Leadership Quarterly, 18(2), 154–166.
Nafeesa, S. (2019). Awareness of Green HRM Practices and Their Benefits Among Employees of IT Companies in Ambattur IT Park. Journal of Emerging Technologies and Innovative Research, 6(1), 543-548.
Pham, H. ve Kim, S. Y. (2019). The effects of sustainable practices and managers’ leadership competences on sustainability performance of construction firms. Sustainable Production and Consumption, 20, 1-14. https://doi.org/10.1016/j.spc.2019.05.003
Pham, N. T., Hoang, H. T. ve Phan, Q. P. T. (2020). Green human resource management: a comprehensive review and future research agenda. International Journal of Manpower, 41(7), 845-878. https://doi.org/10.1108/IJM-07-2019-0350
Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2004). SPSS and SAS Procedures for Estimating Indirect Effects in Simple Mediation Models. Behavior Research Methods, Instruments, And Computers, 36, 717-731. https://doi.org/10.3758/BF03206553
Preacher, K. J. ve Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and Resampling Strategies for Assessing and Comparing Indirect Effects in Multiple Mediator Models. Behavior Research Methods, 40(3), 879-891. https://doi.org/10.3758/BRM.40.3.879
Reinig, C. J. ve Tilt, C. A. (2009). Corporate Social Responsibility Issues in Media Releases: A Stakeholder Analysis of Australian Banks. Issues in Social and Environmental Accounting, 2(2), 176–197.
Renwick, D. W., Redman, T. ve Maguire, S. (2013). Green Human Resource Management: A Review and Research Agenda. International Journal of Management Reviews, 15(1), 1-14.
Rezaei-Moghaddam, K. (2016). Green Management of Human Resources in Organizations: An Approach to the Sustainable Environmental Management. Journal of Agricultural Technology, 12(3), 415-428.
Rimanoczy, I. ve Pearson, T. (2010). Role of HR in the New World of Sustainability. Industrial and Commercial Training, 42(1), 11-17.
Robertson, J. L. ve Barling, J. (2013). Greening Organizations Through Leaders’ Influence on Employees’ Pro-Environmental Behaviors. Journal of Organizational Behavior, 34(2), 176-194.
Ruggiero, P. ve Cupertino, S. (2018). CSR Strategic Approach, Financial Resources and Corporate Social Performance: The Mediating Effect of Innovation. Sustainability, 10(10), 3611. https://doi.org/10.3390/su10103611
Saha, R., Shashi, Cerchione, R., Singh, R. ve Dahiya, R. (2020). Effect of Ethical Leadership and Corporate Social Responsibility on Firm Performance: A Systematic Review. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(2), 409–429.
Sarstedt, M., Ringle, C. M., Henseler, J. ve Hair, J. F. (2014). On the Emancipation of PLS-SEM: A Commentary on Rigdon (2012). Long Range Planning, 47(3), 154–160.
Scott, L. (2008). Remarks as Prepared for Lee Scott, CEO and President of Wal-Mart Stores, Inc. At the ‘The Company of the Future’ Wal-Mart US Year Beginning Meeting, January 23. Wal-Mart Pressroom. Retrieved from http://walmartstores.com/pressroom/news/7896.aspx
Siebenhüner, B. ve Arnold, M. (2007). Organizational Learning to Manage Sustainable Development. Business Strategy and the Environment, 16(5), 339-353.
Singh, S. K., Del Giudice, M., Chierici, R. ve Graziano, D. (2020). Green Innovation and Environmental Performance: The Role of Green Transformational Leadership and Green Human Resource Management. Technological Forecasting and Social Change, 150, 119762.
Supriya, G. K. (2017). Environmental Sustainability with Special Reference to Green HRM. International Journal of Advanced Research in Engineering & Management, 3(9), 41-44.
Tariq, S., Jan, F. A. ve Ahmad, M. S. (2016). Green Employee Empowerment: A Systematic Literature Review on State-of-Art in Green Human Resource Management. Quality & Quantity, 50(1), 237-269.
Teixeira, A. A., Bello, V. F. ve de Oliveira, J. H. C. (2013). Greening A Brazilian Cotton Seed Processing Company: From Challenges to Strategic Opportunities. World Journal of Science, Technology and Sustainable Development, 10(2), 123–130. https://doi.org/10.1108/ 20425941311323127
Türker, D. (2009). Measuring Corporate Social Responsibility: A Scale Development Study. Journal of Business Ethics, 85, 411-427. https://doi.org/10.1007/s10551-008-9780-6
Türkiye İş Kurumu. (2023). İşgücü Piyasası Araştırması Nevşehir İli 2022 Yılı Sonuç Raporu. Erişim Adresi: https://media.iskur.gov.tr/66917/nevsehir.pdf Erişim Tarihi: 10.07.2023
Voegtlin, C. ve Greenwood, M. (2016). Corporate Social Responsibility and Human Resource Management: A Systematic Review and Conceptual Analysis. Human Resource Management Review, 26(3), 181-197. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2015.12.003
Waldman, D. A. ve Siegel, D. (2008). Defining the Socially Responsible Leader. Leadership Quarterly, 19, 117–131. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2007.12.008
Wong, L. ve Avery, G. C. (2009). Transforming Organisations for Sustainable Practices. International Journal of the Interdisciplinary Social Sciences, 4(1), 397-408.
World Commission on Environment and Development (WCED). (1987). Our Common Future. Oxford University Press. Retrieved from https://digitallibrary.un.org/record/139811
Yıldız, E. (2021). SmartPLS ile Yapısal Eşitlik Modellemesi: Reflektif ve Formatif Yapılar (2nd Ed.). Seçkin Yayınları.
Zhao, L., Yang, M. M., Wang, Z. ve Michelson, G. (2023). Trends in the Dynamic Evolution of Corporate Social Responsibility and Leadership: A Literature Review and Bibliometric Analysis. Journal of Business Ethics, 182(1), 135-157. https://doi.org/10.1007/s10551-022-05035-y
Zihan, W., Makhbul, Z. K. M. ve Alam, S. S. (2024). Green Human Resource Management in Practice: Assessing the Impact of Readiness and Corporate Social Responsibility on Organizational Change. Sustainability, 16(3), 1153. https://doi.org/10.3390/su16031153
Zorlu, K. ve Korkmaz, F. (2020). Sürdürülebilir Liderlik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gazi Akademik Bakış, 13(26), 199-213

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kurumsal Sosyal Sorumluluk, İnsan Kaynakları ve Endüstriyel İlişkiler (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mustafa Altıntaş ^*
0000-0002-9846-5513
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Nisan 2026

Gönderilme Tarihi

1 Şubat 2025

Kabul Tarihi

16 Ocak 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Sayı: 51

DOI

https://doi.org/10.18092/ulikidince.1630992

IZ

https://izlik.org/JA86FD24ES

APA

Altıntaş, M. (2026). SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 51, 1-20. https://doi.org/10.18092/ulikidince.1630992

AMA

1.Altıntaş M. SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ. UİİİD. 2026;(51):1-20. doi:10.18092/ulikidince.1630992

Chicago

Altıntaş, Mustafa. 2026. “SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ”. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, sy 51: 1-20. https://doi.org/10.18092/ulikidince.1630992.

EndNote

Altıntaş M (01 Nisan 2026) SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi 51 1–20.

IEEE

[1]M. Altıntaş, “SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ”, UİİİD, sy 51, ss. 1–20, Nis. 2026, doi: 10.18092/ulikidince.1630992.

ISNAD

Altıntaş, Mustafa. “SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ”. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi. 51 (01 Nisan 2026): 1-20. https://doi.org/10.18092/ulikidince.1630992.

JAMA

1.Altıntaş M. SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ. UİİİD. 2026;:1–20.

MLA

Altıntaş, Mustafa. “SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ”. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, sy 51, Nisan 2026, ss. 1-20, doi:10.18092/ulikidince.1630992.

Vancouver

1.Mustafa Altıntaş. SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ. UİİİD. 01 Nisan 2026;(51):1-20. doi:10.18092/ulikidince.1630992

______________________________________________________

Adres: KTÜ-İİBF. Oda No:213 61080 TRABZON
e-mail : uiiidergisi@gmail.com

SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ

THE MEDIATING ROLE OF CORPORATE SOCIAL RESPONSIBILITY IN THE EFFECT OF SUSTAINABLE LEADERSHIP ON GREEN HUMAN RESOURCE MANAGEMENT

Öz

Anahtar Kelimeler

SÜRDÜRÜLEBİLİR LİDERLİĞİN YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN ARACILIK ROLÜ

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster