ABD ve AB Özelinde Küresel ve Bölgesel Güçlerin Arap İsyanları Politikalarının Karşılaştırılması

17 Aralık 2010 yılında, Tunus’ta fitili ateşlenen, kitlesel halk hareketleri, aslında beklenmeyen bir hızla genişlemiş, farklı bölge ve ülkelerde kendisine etki alanı bulmuştur. Kendisine bu denli hızlı yayılma alanı buluna kitlesel halk hareketlerinin, kontrolü ve nereye evrileceği, öncesinden hiçte kolay tahmin edilecek bir durum değildir. Bundan dolayıdır ki olayların başladığı, devam ettiği ve sonrasındaki “tahminler”, “kanaatler” ve “beklentiler” farklılık arz edecektir. Çünkü olayların çıkışında tarihsel, sosyal, psiko-sosyal, ekonomik ve siyasal sebepleri ile sonuçları olacaktır. Bu çalışmamda belgesel kaynak ve litaratür taraması yöntemini kullanarak, başlangıçta “Bahar”, “Uyanış” sonrasında ise “İsyan” olarak tanımlanan kitlesel halk hareketlerini derinlemesine inceleyip, olayların çıkmasında tarihsel, siyasal, sosyal, psiko-sosyal, ekonomik ve siyasi sebeplerin neler olabileceğine değindikten sonra, ABD ve AB özelinde küresel ve bölgesel güçlerin “aktörlerin” Arap İsyanları politikalarının karşılaştırılması incelenmektedir.

On December 17, 2010, mass popular movements, which were sparked in Tunisia, expanded at an unexpectedly rapid pace and found a sphere of influence in different regions and countries. The control of mass popular movements, which have spread so rapidly, and the direction in which they will evolve is not something that can be easily predicted in advance. Therefore, the “predictions”, “opinions” and “expectations” at the beginning, during and after the events will differ. This is because the events will have historical, social, psycho-social, economic and political causes and consequences. In this study, by using the method of documentary sources and literature review, I examine in depth the mass popular movements, which were initially defined as “Spring”, “Awakening” and later as “Revolt”, and after mentioning the historical, political, social, psycho-social, economic and political reasons for the emergence of the events, I examine the comparison of the policies of the global and regional powers “actors” of the Arab Uprisings in the US and the EU.