İnsani Diplomasinin Etkisi ve Uluslararası Sistemdeki Konumu

Öz

Son on yılda, uluslararası hukuk ihlallerinin sıkça yaşandığı iç silahlı çatışmalarda belirgin bir artış meydana gelmiştir. Bunun sonucunda, insani yardım faaliyetlerinin operasyonel ortamı giderek daha karmaşık ve tehlikeli bir hale gelmiştir (Régnier, 2011, s. 1229). Ayrıca, küresel terörle mücadele süreci, insani yardım kuruluşlarının devlet dışı gruplarla etkileşimlerinde önemli zorluklar doğurmuştur. Bazı devletler, bu gruplara istemeden meşruiyet kazandırma endişesiyle, bu tür etkileşimleri kriminalize eden yasalar çıkarmıştır (Régnier, 2011, s. 1230). Bu çalışma, insani diplomasinin uluslararası sistemdeki rolünü ve konumunu incelemekte; insani diplomasinin geleceğini araştırmayı ve bu alandaki etkisini sahada olumlu bir değişime yönlendirme yollarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, uluslararası sistemde insani diplomasinin değişen rolünü analiz etmek için mevcut literatürün kapsamlı bir şekilde gözden geçirilmesini ve vaka analizlerini içeren nitel bir yöntem benimsemektedir. Çalışma, insani yardım faaliyetleri ile küresel yönetişim arasındaki kesişimi araştırmak ve insani diplomasiye ilişkin operasyonel zorluklar ile stratejilere dair pratik bilgiler sunmak amacıyla politika belgeleri, raporlar ve akademik makaleleri incelemektedir. Araştırma, insani diplomasinin giderek önem kazanan bir konu haline geldiğini, ancak bu terimin kullanımının ve uluslararası düzeyde üzerinde uzlaşılmasının hâlâ tartışmalı olduğunu ortaya koymuştur. Küreselleşme süreci, insani diplomasi kavramını şekillendirmiş; STK'ların rolünü genişleterek onları önemli yeni aktörler haline getirmiş ve kamuoyunun siyasi kararlar üzerindeki etkisini artırmıştır. İnsani diplomasi, yeni bir diplomasi biçimi olabilir; ancak, doğaçlama ve kaotik olmaktan çıkarılıp haklar ve yükümlülükler çerçevesinde düzenlenmesi gerekmektedir. İnsani yardım kuruluşlarının ayrıca insani diplomatlar için uzmanlaşmış organlar oluşturması ve bu diplomatlara dokunulmazlık ve koruma sağlaması gereklidir. Gelecekte, sınır ötesi insani faaliyetleri denetleyen daha geniş bir kurum yelpazesinin ortaya çıkması beklenmekte; egemen devletler rollerini sürdürmekle birlikte STK'lara daha fazla alan tanımaktadır. Ancak, STK'lar arasındaki eğilimler, bürokratik yapıların genişlemesi, siyasallaşmanın artması ve uygulanabilir çözümler sunmadan sorunları tartışan konferansların düzenlenmesi yönünde bir eğilime işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İnsani Diplomasi
• Küreselleşme
• Sivil Toplum Kuruluşları
• Uluslararası Sistem
• İnsani Hareket

The Impact of Humanitarian Diplomacy and its Position in the International System

Öz

In the past decade, there has been a marked escalation in internal armed conflicts, often characterized by blatant breaches of international law. As a result, the operational environment for humanitarian efforts has grown increasingly complex and perilous. This study examines the role of humanitarian diplomacy and its position in the international system, it seeks to investigate the future of humanitarian diplomacy and how to expand its impact towards a positive change on the ground. This research adopts a qualitative methodology, utilizing a comprehensive review of existing literature and case studies to analyze the evolving role of humanitarian diplomacy within the international system. The study examines policy documents, reports, and scholarly articles, to explore the intersection of humanitarian action and global governance, and to provide practical insights into the operational challenges and strategies of humanitarian diplomacy. The paper concluded that humanitarian diplomacy has become an issue of increasing importance, and the term itself is still controversial regarding using it and reaching international agreement on it. Globalization developments shaped the concept of humanitarian diplomacy, enlarged the role of NGOs to become major new players, and public opinion has a degree of influence over political decisions. Humanitarian diplomacy could be the new form of diplomacy but needs to have frameworks that make it governed by rights and obligations, so it will not always be improvised and chaotic. Humanitarian organizations also need specialized bodies of humanitarian diplomats and provide them with immunity and protection. It is anticipated that the future will witness a broader array of institutions engaged in overseeing cross-border human activities, with sovereign states retaining their role but allowing greater space for NGOs. However, prevailing trends among NGOs suggest an inclination towards expanding bureaucratic structures, increasing politicization, and convening conferences that highlight issues without offering enforceable solutions.

Anahtar Kelimeler

• Humanitarian Diplomacy
• Globalization
• Non-Governmental Organizations
• International System
• Humanitarian Action

Kaynakça

1. Archer, C. (2001). International organizations (3rd ed ed.). London and New York: Routledge. Armstrong, D., Lloyd, L., & Redmond, J. (2004). International organisation in world politics (3rd ed ed.). Basingstoke/New York: Palgrave Macmillan.
2. Baylis, J. P. (2014). The Globalization of World Politics: An Introduction to International Relations (6th ed ed.). Oxford: Oxford University Press.
3. Burniske, J. N. (2014, November). Counter-terrorism laws and regulations: What aid agencies need to know. Overseas Development Institute, 1-15.
4. Comras, V. (2013). Foreword. In L. W. Roeder, Diplomacy and negotiation for humanitarian NGOs. New York: Springer, vi.
5. Cooper, A. F. (2013). Introduction: the challenges of 21st-century diplomacy. In The Oxford handbook of modern diplomacy. Oxford: Oxford University Press.
6. De Lauri, A. (2018). Humanitarian Diplomacy: A New Research Agenda. CMI Brief, 2018(4).
7. De Lauri, A. (2020). Diplomacy In Humanitarianism: Keywords (pp. 44-46). Boston: Brill.
8. Dora, Z. K. (2019). The Role of Afad in Turkey's Humanitarian Diplomacy. PhD diss.

9. Giddens, A. (2003). Runaway world: How globalization is reshaping our lives. London: Profile Books.
10. Harroff-Tavel, M. (2006). The humanitarian diplomacy of the ICRC. African Yearbook on International Humanitarian Law, 1-16.
11. Karns, M. P. (2013). International organizations and diplomacy. In A. Cooper, J. Heine, & R. Thakur, The Oxford handbook of modern diplomacy (pp. 1-13). Oxford: Oxford University Press.
12. Kurtzer, J. D. (2019). Denial, Delay, Diversion; Tackling Access Challenges in an Evolving Humanitarian Landscape. Washington DC: Center for Strategic & International Studies.
13. MacLeod, A. C. (2016). Humanitarian engagement with non-state armed groups. London: The Royal Institute of International Affairs.
14. Minear, L., & Smith, H. (2007). Humanitarian diplomacy Practitioners and their craft. Tokyo: United Nations University.
15. Norwich University Online. (2020, June 24). Humanitarian Diplomacy in the 21st Century: How Diplomats Help Address Human Rights Violations. Retrieved December 13, 2020, from https://online.norwich.edu/academic-programs/resources/humanitarian-diplomacy.
16. Pusterla, F., & Pusterla, E.R.G. (2021). The future of humanitarian aid in a new context full of challenges. European Parliament, Directorate-General for External Policies. doi: 10.2861/859658.
17. Régnier, P. (2011). The emerging concept of humanitarian diplomacy: identification of a community of practice and prospects for international recognition. International Review of the Red Cross, 93(884), 1211-1237.
18. Roeder, L. W., & Simard, A. (2013). Diplomacy and Negotiation for Humanitarian NGOs. New York: Springer.
19. Sending, O. J. (2015). Diplomats and humanitarians in crisis governance. Cambridge Studies in International Relations, 136(1), 256-283.