The Effects of Terrorist Organisations on Construction of Identity: The Case of PYD-YPG in Northern Syria

Öz

Revolts in the Middle East, starting with the Arab Spring, and including non-state actors to existing equation in the region, make the structure complicated. PYD (Democratic Union Party)- YPG (Public Defense Union) who has an organic affiliation with PKK (The Kurdistan Workers’ Party), got involved in the Syrian Civil War one year after with the Qamıshlı Events. Instead of geopolitical and strategic existence and its targets in the region, this article deals with PYD-YPG’s identity construction methods and practice. PYD-YPG reshapes the identity of Syrian Kurdish society by means of chaos of civil war, and redefines Syrian Kurdish identity. PYD-YPG creates an artificial social base, which is the most chosen feeding method by terrorist organizations, on identity policy in Northern Syria. In doing so, the main reason strengthening PYD-YPG’s hand is the proxy war nature of Syrian Civil War. Besides, some states following ‘leading behind’ or ‘direct intervention’ strategy submit secular terrorism as a cure for combating against fundamental terrorism. For this reason, their support to PYD-YPG, facilitates to deepen and enlarge its artificial social base.

In the light of the arguments in this research, the identity politics and identity construction practice of PYD-YPG in Northern Syria, which has started on March 2011 and continues today, is analyzed with the perspective of Social Construction in International Relations Theory. In addition, the identity construction policy, instruments and practices of PYD-YPG, is evaluated on the grounds of Modern Nationalism Theory.

Anahtar Kelimeler

• Syrian Civil War,Middle East,PKK,PYD,Syrian Kurds

Terör Örgütlerinin Kimlik İnşasında Etkisi: PYD-YPG ve Suriye'de Kürt Kimliği

Öz

Arap Baharı ile başlayan Ortadoğu’daki ayaklanmalar, bölgedeki mevcut denkleme devlet dışı aktörleri de dahil ederek yapıyı daha da karmaşıklaştırmıştır. Suriye’de, Mart 2011’de başlayan devrime, devlet dışı bir aktör olarak PKK’nın Suriye kolu olan PYD (Demokratik Birlik Partisi)-YPG (Halk Savunma Birliği), bir yıl sonra Kamışlı’da başlayan eylemleriyle dahil olmuştur. Makale, PYD-YPG’nin bölgedeki stratejik, jeopolitik varlığı ve hedeflerinden ziyade, örgütün bölgede yürüttüğü kimlik inşa pratiğini ele almaktadır. PYD-YPG, bölge halkının kimliğini iç savaşın sunduğu kaotik ortamda biçimlendirmiş, Suriye’de Kürt kimliğini tanımlama siyaseti izlemiştir. Terör örgütlerinin en çok beslendiği ve sömürdüğü unsur olan ‘toplumsal tabanı’ Kuzey Suriye’de kimlik siyaseti üzerinden yaratmaya yönelmiştir. Bu siyaseti yürütmede PYD-YPG’nin elini kuvvetlendiren ana unsur da Suriye’deki iç savaşın ‘vekalet savaşı’ niteliği olmuştur. Bölgede ‘geriden liderlik’ veya ‘doğrudan müdahale’ siyaseti izleyen devletlerin köktendinci terörle mücadelede, seküler terörizmi çare olarak görmeleri, PYD-YPG’yi bu uğurda çeşitli kanallarla desteklemeleri, örgütün toplumsal tabanını genişletmesini ve derinleştirmesini kolaylaştırmıştır.

Bu çalışmada belirtilen argümanlar ışığında, Mart 2011’den günümüze değin PYD-YPG’nin ülkede izlediği kimlik siyaseti ve kimlik inşa pratiği, Uluslararası İlişkiler Teorileri’nden Toplumsal İnşacılığın kuramsal perspektifi üzerinden değerlendirilecektir. Bununla birlikte, örgütün kimlik inşa siyaseti, Modern Milliyetçilik Teorisi üzerinden temellendirilecek, kimlik inşasında başvurduğu araçlar ve pratikler belirtilen teorik çerçevede analiz edilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Suriye İç Savaşı,Ortadoğu,PKK,PYD,Suriye Kürtleri

Kaynakça

1. “Forcible Recruitments and the Deployment of Child Soldiers by the Democratic Union Party in Syria”, KurdWatch, Mayıs 2015.
2. “Law on Compulsory Military Service”, KurdWatch, Mayıs 2015.
3. “PYD Has Authority Only on Regions ‘Given by the al-Assad Regime’: Iraqi Kurdish Leader Barzani”, Hürriyet Daily News, 14 Kasım 2013.
4. Acun, Can ve Bünyamin Keskin, PKK’nın Suriye Örgütlenmesi: PYD-YPG, SETA Rapor, Şubat 2016.
5. Allsopp, Harriett, The Kurds of Syria: Political Parties and Identity in the Middle East, Londra, I.B.Tauris, Mart 2014.
6. Anderson, Benedict, Hayali Cemaatler, çev. İskender Savaşır, İstanbul, Metis Yayıncılık, 2015.
7. Barfi, Barak, Ascent of the PYD and the SDF, Research Notes, The Washington Institute for Near East Policy, No 32, Nisan 2016.
8. Bilig, Michael, Banal Nationalism, Londra, SAGE Publications, 1995. Bloom, William, Personal Identity, National Identity and International Relations, Cambridge, Cambridge University Press, 1990.

9. Bozarslan, Hamit, "Kürd Milliyetçiliği ve Kürd Hareketi (1898-2000)", Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Milliyetçilik, İstanbul, İletişim Yayınları, 2002, s. 841-870.
10. Bozarslan, Hamit, “The Kurds and Middle Eastern “state of violence” 1980s and 2010s”, Kurdish Studies, 2014.
11. Caves, John, “Syrian Kurds and The Democratic Union Party (PYD)”, Backgrounder, 2012, s. 1- 15.
12. Charountaki, Marianna. “Kurdish policies in Syria under the Arab Uprisings: A revisiting of IR in the new Middle Eastern order”, Third World Quarterly, Cilt 36, No 5, Mart 2015, s. 337-356.
13. Clausewitz, Carl Von. Savaş Üzerine, çev. Selma Koçak, İstanbul, Doruk Yayınları, 2015.
14. Clawson, Patrick (der.), Syrian Kurds As A U.S. Ally: Cooperation & Complications, The Washington Institute for Near East Policy, Kasım 2016.
15. Çağlar, Mehmet Turan, “A Constructivist International Relations Approach to Turkey-Syria Relations during 1998-2011”, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, 2013.
16. Eriksen, Thomas Hylland, Etnisite ve Milliyetçilik, çev. Ekin Uşaklı, İstanbul, Avesta Yayınları, 2004.
17. Erkmen, Serhat, Suriye’de Kürt Hareketleri, ORSAM Yayınları, Ağustos 2012.
18. Ertuğrul, Ebubekir, “Suriye Kürtleri ve Demokratik Birlik Partisi (PYD)”, Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi, 2014.
19. Ferris, Jared ve Andrew Self, Dead Men Tell No Lies: Using Martyr Data to Expose the PKK’s Regional Shell Game, The George Washington University, Mayıs 2015.
20. Fleming, Colin M., “New or Old Wars, Debating a Clausewitzian Future”, Strategic Studies, Cilt 32, No 2, 2009, s 213-241.
21. Gellner, Ernest, Nations and Nationalism, Ithaca, Cornell University Press, 1983.
22. Hall, Rodney Bruce, National Collective Identity: Social Constructs and International Systems, Columbia, Columbia University Press, 1999.
23. Hawar, http://tr.hawarnews.com/12-mart-sehitleri-stadyumu-acildi/.
24. Hobsbawn, Eric ve Terence Rangeri, (der.), The Invention of Tradition, Cambridge, Cambridge University Press, 2000.
25. Human Rights Watch, https://www.hrw.org/news/2015/07/10/syria-kurdish-forces-violating-child-soldier-ban-0.
26. Kürkçüoğlu, Ömer ve Melek Fırat, “Orta Doğu’yla İlişkiler”, Türk Dış Politikası Cilt I 1919-1980”, Baskın Oran (der.), İstanbul, İletişim, 2011.
27. Menkhaus, Ken, “Quasi-states, nation-building, and terrorist safe havens”, Journal of Conflict Studies, Cilt 23, No 2, 2006.
28. Orhan, Oytun, “The Impact of Identity on Syria’s Regional Policy between 1946-2000”, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, 2010.
29. Özcan, Nihat Ali, PKK (Kürdistan İşçi Partisi) Tarihi, İdeolojisi ve Yöntemi, ASAM Yayınları, 1999.
30. Renan, Ernest, "What is a Nation?," Homi K. Bhabha (der.), Nation and Narration, New York, Routledge, 1990.
31. Rudaw, http://rudaw.net/turkish/kurdistan/2610201513,
32. Schmitt, Carl, Siyasal Kavramı, çev. Ece Göztepe, İstanbul, Metis Yayınları, 2012.
33. Smith, Anthony D., Ethno-Symbolism and Nationalism, A Cultural Approach, New York, Routledge, 2009.
34. Stokes Martin, Colm Campbell, ve Kirsten E. Schulze, Ortadoğuʹda Milliyetçilik, Azınlıklar ve Diasporalar, İstanbul, Sarmal Yayınevi, 1999.
35. Şencanlar, Mustafa, “Türk Dış Politikası'nda Milliyetçilik ve Müdahalecilik Tartışmaları: Kuzey Irak ve Rojava Örnekleri”, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, 2015.
36. Tejel, Jordi, Syria’s Kurds: History, Politics, and Society, çev. Emily Welle ve Jane Welle, New York, Routledge, 2009.
37. Tilly, Charles, "War making and state making as organized crime", Violence: A reader, 1985.
38. Tokmajyan, Armenak, “Syria’s Identity Crisis: Group Solidarity vs. Nation Building”, www.fragilestates.org.
39. Volkan D., Vamık, Killing in the Name of Identity, Charlottesville, Pitchstone Publishing, 2006.
40. Washington Institute for Near East Policy, http://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/syrias-kurds-are-contemplating-an-aleppo-alliance-with-assad-and-russia#.VhZJg9iVCBM.twitter.
41. Weber, Max, et. al., Max Weber: Essays in Sociology, Oxford, Oxford University Press, 1946.
42. Wendt, Alexander, “Constructing International Politics”, International Security, Cilt 20, No 1, 1995.