Yemek, Kültür ve Kimlik Bağlamında Yabancı Dil Öğretiminde Yemeklerin Kullanımı: King Sejong Enstitüsü Korece ve Gazi Üniversitesi TÖMER Kitapları

Yemek, biyolojik bir ihtiyaç olmakla birlikte aynı zamanda ruhsal doygunluğu ve toplumsal uyumu sağlayan bir olgudur. Yemek ritüelleri sosyalleşme araçları olarak da kabul edilir. Yemek ritüelleri ile bireyler yakınlaşmakta toplumsal bağları güçlenmekte, kültürü gelecek kuşaklara aktarmaktadır. Bu özelliklerinden hareketle yemeğin birey için korunaklı bir alan ve yemeğin bireysel ve toplumsal birçok yönünün olduğunu söylemek mümkündür. İnsanın varlığını sürdürmesinde temel bir ihtiyaç olan yemeğin nerede, ne zaman, kiminle, nasıl giderileceği, neyin yenip yenmeyeceği toplumdan topluma farklılık göstermektedir. Bu durum farklı davranış kalıplarının ortaya çıkmasında dolayısıyla kimlik belirlemede, kültür aktarımında etkili olmuştur. Topluluk kimliğiyle doğrudan ilişkili olan yemek aynı zamanda dil öğretim sürecinde kültür aktarım aracı olarak kullanılmaktadır. Yaşayan canlı bir varlık olarak kabul edilen dil, kültür ile etkileşim halindedir. Etkili bir yabancı dil öğretimi için sadece dört beceriye geliştirecek etkinlik, teknoloji kullanımı vs. yeterli değildir. Öğrencinin öğrendiği dilbilgisi yapısını gündelik hayattaki bağlamında etkili kullanabilmesi için hedef dilin kültürünü seviyesine uygun olarak tanıması gerekmektedir. Bu doğrultuda yabancı dil öğretiminde kullanılan kültürel unsulardan birisi de yemektir. Bu çalışmanın amacı hedef dilin öğretiminde yemeğin nasıl kullanıldığını Korece ve Türkçe öğretim kitapları üzerinden ele almaktadır. Betimsel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmada Gazi Üniversitesi TÖMER, A1 Başlangıç Düzeyi ve King Sejong Enstitüsünün Korece 1 kitapları kullanılmıştır.

Although food is a biological need, it is also a phenomenon that provides spiritual satisfaction and social harmony. Food rituals are also considered tools of socialization. With meal rituals, individuals become closer, social ties are strengthened, and they pass the culture on to future generations. Based on these features, it is possible to say that food is a protected area for the individual and that food has many individual and social aspects. Where, when, with whom, how and what to eat and what not to eat, which is a basic need for human existence, vary from society to society. This situation has been effective in the emergence of different behavioral patterns, thus in determining identity and transferring culture. Food, which is directly related to community identity, is also used as a cultural transfer tool in the language teaching process. Language, which is considered a living entity, interacts with culture. For effective foreign language teaching, there are only four activities that will develop skills, use of technology, etc. It is not enough. In order for the student to use the grammatical structure he/she has learned effectively in the context of daily life, he/she must know the culture of the target language in accordance with his/her level. In this regard, one of the cultural elements used in foreign language teaching is food. The aim of this study is to examine how food is used in teaching the target language through Korean and Turkish teaching books. In this study, where descriptive research method was used, Gazi University TÖMER, A1 Beginner Level and King Sejong Institute's Korean 1 books were used.