THE RELATIONSHIP BETWEEN PHYSICAL ACTIVITY AND SCREEN EXPOSURE AMONG UNIVERSITY STUDENTS

Öz

Background: Technology has many benefits as well as disadvantages. Its harms are manifested in long-term use or exposure to technology. Physical activity level and screen exposure time have changed after the pandemic. Aim: It was aimed to reveal the relationship between the duration of screen exposure and physical activity of university students in the post-pandemic period. Material and methods: The study was started with the hypothesis that "students with more screen exposure time have lower levels of physical activity." The universe and sample of our study were created from 85 students that studying Therapy and Rehabilitation at Isparta University of Applied Sciences. Students were asked to record the time they spent on a daily computer, tablet, phone, and television for 1 week and to fill out a physical activity questionnaire. A pedometer was used from objective methods and an International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) was used from subjective methods to evaluate physical activity. Findings: In the SPSS program, One-Way ANOVA test was performed between the average number of steps per day on weekdays, the average number of steps per day on weekends, and met values related to screen exposure. No significance was found between exposure to the screen and the average number of steps per weekday, the average number of steps per weekend, and met values (p>0.05). Conclusion: No association was found between students' screen exposure, physical activity levels, and step numbers. Further research on the subject is needed to support the data.

Anahtar Kelimeler

• Physical Activity
• Screen Exposure
• Step Count
• Technology Addiction

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE FİZİKSEL AKTİVİTENİN EKRAN MARUZİYETİYLE İLİŞKİSİ

Öz

Giriş: Teknolojinin insana birçok faydasının yanında zararları da bulunmaktadır. Bu zararlar uzun süre kullanım veya teknolojiye maruz kalmada açığa çıkmaktadır. Pandemi sonrasında fiziksel aktivite seviyesi ve ekran maruziyet süresi değişmiştir. Amaç: Pandemi sonrası süreçte üniversite öğrencilerinin ekrana maruz kalma sürelerinin, fiziksel aktiviteleriyle ilişkinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntemler: Araştırmaya, "Ekran maruz kalma süresi fazla olan öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri daha düşüktür" hipoteziyle başlanmıştır. Çalışmamızın evren ve örneklemi, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Terapi ve Rehabilitasyon bölümünü okuyan 85 öğrencilerden oluşturuldu. Öğrencilerden 1 hafta boyunca, günlük bilgisayar, tablet, telefon ve televizyonda geçirdikleri süreyi kaydetmelerini ve fiziksel aktivite anketini online olarak doldurmaları istenildi. Fiziksel aktiviteyi değerlendirmek için objektif yöntemlerden pedometre ve sübjektif yöntemlerden ise Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ) kullanıldı. Bulgular: SPSS programında ekrana maruz kalma ile ilgili; hafta içi günlük ortalama adım sayısı, hafta sonu günlük ortalama adım sayısı ve met değerleri arasında One-Way ANOVA testi yapıldı. Ekran ekrana maruz kalma ile hafta içi günlük ortalama adım sayısı, haftasonu günlük ortalama adım sayısı ve MET değerleri arasında herhangi bir anlamlılık bulunamadı (p>0.05). Sonuç: Öğrencilerin ekrana maruz kalması, fiziksel aktivite düzeyleri, adım sayıları arasında bir ilişki bulunamamıştır. Verileri desteklemek için konuyla ilgili daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Adım Sayısı
• Ekran Maruziyeti
• Fiziksel Aktivite
• Teknoloji Bağımlılığı

Kaynakça

1. [1] Yeşilay, Teknoloji Bağımlılığı, Erişim linki: https://www.yesilay.org.tr/tr/makaleler/dsonun-gundeminde-e-spor-ve-oyun-bagimliligi-var. Erişim tarihi 06.03.2023
2. [2] Çam, H. H., & Nur, N. (2015). Adölesanlarda internet bağımlılığı prevalansı ile psikopatolojik semptomlar ve obezite arasındaki ilişkinin incelenmesi. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 14(3), 181-188.
3. [3] Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: Güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi. 27(2), 128-137.
4. [4] BTK, Yeşilay İnternetin Bilinçli Kullanımı ve Teknoloji Bağımlılığı Çalıştayı Raporu. Türkiye Yeşilay Cemiyeti, Ankara. s 17
5. [5] Rosenberg, D. E., Norman, G. J., Wagner, N., Patrick, K., Calfas, K. J., Sallis, J. F. (2010). Reliability and validity of the Sedentary Behavior Questionnaire (SBQ) for adults. Journal of physical activity health, 7(6), 697-705.
6. [6] Lepp, A., Barkley, J. E., Sanders, G. J., Rebold, M., Gates, P. (2013). The relationship between cell phone use, physical and sedentary activity, and cardiorespiratory fitness in a sample of US college students. International Journal of Behavioral Nutrition Physical Activity, 10(1), 1-9.
7. [7] Esen, E., Siyez, D. (2011). Ergenlerde internet bagimliligini yordayan psiko-sosyal degiskenlerin incelenmesi. J Turkish Psychological Counseling Guidance Journal, 4(36), 127-138.
8. [8] Naime, U., Beğen, S., Keskin, E., Karahan, Z., Şanlı, T., Kelek, F., Adalı, M. F., Özeren, A., Kılıç, E. (2023). Covid-19 Pandemisi Sürecinde Uygulanan Uzaktan Eğitimin Lise Öğrencilerinin Kas İskelet Sistemi Problemleri, Uyku, Ekran Süresi ve Fiziksel Aktivite Düzeyine Etkisi. Journal of Health Sciences Management, 3(1), 7-15.

9. [9] Faria, T. M. T. R., da Silva, A. G., Claro, R. M., Malta, D. C. Time trends and COVID-19 post pandemic changes in physical activity and sedentary behavior prevalence among Brazilian adults between 2006 and 2021.
10. [10] Lee, P. H., Macfarlane, D. J., Lam, T. H., & Stewart, S. M. (2011). Validity of the international physical activity questionnaire short form (IPAQ-SF): A systematic review. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 8(1), 1-11.
11. [11] Türen, U., Erdem, H., Kalkin, G. (2017). Mobil telefon yoksunluğu korkusu (nomofobi) yayılımı: Türkiye’den üniversite öğrencileri ve kamu çalışanları örneklemi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 10(1), 1.
12. [12] Serrano-Sanchez, J. A., Martí-Trujillo, S., Lera-Navarro, A., Dorado-García, C., González-Henríquez, J. J., Sanchís-Moysi, J. (2011). Associations between screen time and physical activity among Spanish adolescents. PloS one, 6(9), e24453.
13. [13] Van den Berg, M., Ronday, H., Peeters, A., Le Cessie, S., Van Der Giesen, F., Breedveld, F., Vliet Vlieland, T. (2006). Using internet technology to deliver a home‐based physical activity intervention for patients with rheumatoid arthritis: A randomized controlled trial. Arthritis Care Research: Official Journal of the American College of Rheumatology, 55(6), 935-945.
14. [14] Lau, P. W., Lau, E. Y., Wong, D. P., Ransdell, L. (2011). A systematic review of information and communication technology–based interventions for promoting physical activity behavior change in children and adolescents. Journal of medical Internet research, 13(3), e1533.
15. [15] Penko, A. L., Barkley, J. E. (2010). Motivation and physiologic responses of playing a physically interactive video game relative to a sedentary alternative in children. Annals of Behavioral Medicine, 39(2), 162-169.
16. [16] Bort-Roig, J., Gilson, N. D., Puig-Ribera, A., Contreras, R. S., Trost, S. G. (2014). Measuring and influencing physical activity with smartphone technology: a systematic review. Sports medicine, 44, 671-686.
17. [17] Oflu, A., Bükülmez, A., Elmas, E., Gürhan Tahta, E., Çeleğen, M. Türk çocuklarının COVID 19 pandemisi öncesinde ve sırasında ekran başında kalma süresi ile dijital oyun alışkanlıklarının karşılaştırılması. Türk Pediatri Arşivi.