KEMAL İLERİCİ, SANAT YAŞAMI, DÖRTLÜ ARMONİ SİSTEMİ VE “EFE KAPRİSİ’NİN” MÜZİKAL AÇIDAN İNCELENMESİ
Öz
Bu çalışmada; Geleneksel Türk Müziği bestecisi olan Kemal İlerici’nin sanat yaşamı ile döneminde ve sonrasında birçok bestecinin yeni eserler üretmesinde ilham kaynağı olan kendisine ait “Dörtlü Armoni Sistemi” tanıtılacak,bu sistemle 1967’de yazmış olduğu “Efe Kaprisi” adlı viyolonsel eseri, müzikal yapı bakımından incelenecektir. Geleneksel Türk Müziği’nin ezgi temelli yapısı armonize edilirken temelde dörtlü aralıklardan oluşmuş akorların kullanılabileceğine ilişkin öneri ilk kez Kemal İlerici tarafından yapılmıştır. Besteci açısından bu “dörtlü armoninin” ortaya çıkma ihtiyacı; Geleneksel Türk Müziğinin ses/perde sistemi özelliğinden kaynaklanan ve tonal armoni uygulamalarıyla çakışan yapısıdır. Bu noktada Kemal İlerici’nin Geleneksel Türk Müziğinin çokseslendirilmesine ilişkin getirdiği önerinin Modern Türk Müziğinin gelişimi açısından kuramsal bir yol sunmuş olması itibariyle önem taşıdığı düşünülmektedir. 1967'de yazılmış olan viyolonsel eseri Efe Kapírisi de bu yöntemle (Quartet Harmony Sistemi)bestelenmiştir. Besteci ilk olarak 1944'te ortaya çıkardığı bu dörtlü armoni sistemini, Türk Müziğini çoksesli hale bir getirmek ve bunu Modal Türk Müziği sistemi içine yerleştirebilmek için yıllarca çalışmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akarsu, E. (2008). Türk Bestecilerinin Viyolonsel Eserleri, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sanatta Yeterlik, Eskişehir
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Pinar Turan
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
27 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
30 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 3