ORTOPEDİK ÖZÜRLÜ ÇOCUKLARIN BENLİK KAVRAMI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu araştırma, ortopedik özürlü çocukların ve ailelerinin bazı özellikleri, çocuklarınaileleri ve yakınları ile bağlantısı, aile ilişkileri, özürüne ilişkin bazı özellikleri ilebenlik kavramı düzeyi arasındaki ilişkileri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Buaraştırma Doğan Çağlar Ortopedik Özürlüler Okulundaki 40 öğrenci üzerindeyürütülmüştür.Verilerin toplanmasında bir anket formu, Benlik Kavramı Ölçeği ve HacettepeKişilik Envanterinin içinde yer alan Aile İlişkileri Alt Ölçeği kullanılmıştır. Toplananbilgilerin çözümlenmesi için “t”, ”r” ve ANOVA istatistiklerinden yararlanılmıştır.Araştırma sonunda çocukların aile ilişkileri ve özürü ile ilgili olumlu duygulara sahipolma değişkenleri ile benlik kavramı arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Ortopedik özürlü çocuk, benlik kavramı

Öz

The purpose of this research is to determine the relationship between somecharacteristics of orthopedically disabled children, some characteristics of theirfamilies, and their contact with their families and relatives, their familyrelationships, some characteristics of their disability and their self-concept level.This research was conducted on forty children in the School of Doğan ÇağlarOrthopedically Disabled Children.In order to collect the data a questionnaire form, Self-Concept Scale and FamilyRelations Sub inventory which is included in Hacettepe Personality Inventory wereused. The collected data were using “t”, ”r” and ANOVA statistics. As a result ofresearch, there was found a significant relationship between the variables of familyrelationships, children’s positive feelings about their own disability and selfconcept level

Anahtar Kelimeler

• Orthopedically disabled children, self-concept

Kaynakça

1. Arıkan, Çiğdem.Türkiye’de Görme Özürlü Kadınlar: Sorunlar, Beklentiler, Çözüm Önerileri. Ankara: Körler Federasyonu, 2001.
2. Breslin, Hazel Brown. ”The Relationship Between the Physically Handicapped Child’s Self-Concept and his Peer Reputation, ”Dissertation Abstracts International. 29, 4: 1493-B, 1968.
3. Demiröz, Filiz. ”Okula Devam Eden Ortopedik Özürlü Çocukların Dile Getirdiği Güçlükler ve Sosyal Kişisel Çalışma Uygulamalarında Üretilen Çözüm Önerileri”Sosyal Hizmet Sempozyumu’97. Ed: Işıl Bulut ve Özcan Kars, Ankara: Dinnage, Rose Mary ve M. L. Kalmer Pringle. Residential Child Care: Facts and Fallacies. London: Longmans, Gren and Co. Ltd. , 1969
4. Dowling, Monica ve Linda Dolan. ”Families with Children with Disabilities-Inequalities and the Social Model”,Disability and Society. 16, 1, 21-35, 2001
5. Duyan, Veli.Sosyal Grup Çalışması Uygulamasının Ortopedi Hastalarının Kişisel ve Sosyal Uyum Düzeylerine Etkisi. Ankara: 1997.
6. Emiroğlu, Vedia. ”Kırsal Kesim Gençliğinin Gelenek ve Göreneklerden Kaynaklanan Sorunları”,H. Ü. Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Dergisi. 3, 12: 17-32, 1985.
7. Erkan, Gönül.Ortopedik Özürlü Çocukların Kendini Kabul Düzeyi Üzerine Bir Araştırma. İstanbul: Sakatları Koruma Milli Koordinasyon Kurulu, 1990.
8. Fawcett, Barbara. ”Disability and Social Work: Applications from Poststructuralism, Postmodernism ve Feminizm”,British Journal of Social Work. 28, 2: 263-277. Hurlock, Elizabeth B.Child Development. New York: Mc. Graw–Hill Book Company, 1978.

9. Hurlock, Elizabeth B. Developmental Psychology. New York: Mc. Graw Hill, Inc., Kağıtçıbaşı, Çiğdem.Sex Roles, Family and Community in Turkey. Indiana: Indiana University Turkish Studies 3, 1987.
10. Karasar, Niyazi.Bilimsel Araştırma Yöntemi. . Ankara: 1994
11. Kashani, Javad H. ”Self-Esteem of Handicapped Children and Adolescence”. Developmental Medicine and Child Neurology. 28: 81-83, 1986
12. Kayıhan, Hülya.Serebral Paralizili Çocuk ve Bağımsız Yaşam. Ankara: Fizik Tedavi Rehabilitasyon Yüksekokulu, 1995.
13. Mackelprang, Romel W. ve Richard O. Salsgiver.Disability: A Diversity Model Approach in Human Service Practice. California: Brooks/Cole Publishing Company, 1999.
14. Miley. K. M. Omelia veB. Dubois.Generalist Social Work Practice. Boston: 1999
15. Oliver, Michael. Social Work with Disabled People. London: McMillan Pres Ltd. , Öntaş, Özlem Cankurtaran. ’Güçlendirme Yaklaşımı’Prof. Dr. Nihal Turan'a Armağan. Ed: Duyan, Veli ve Aliye Mavili Aktaş. HÜ. SHYO Yayın No: 008, Ankara: Özgüven, İbrahim Ethem.HKE-Hacettepe Kişilik Envanteri El Kitabı. İkinci Revizyon. Ankara: Psikolojik Danışma Rehberlik ve Eğitim Merkezi, 1992.
16. Özsoy, Yahya, Mehmet Özyürek ve Süleyman Eripek.Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar- Özel Eğitime Giriş. Ankara: Karatepe Yayınları, 1989.
17. Shavelson, Richard J., Judith J. Hubner ve George C. Stanton. ”Self-Concept: Validation of Construct Interpretations”.Rewiew of Educational Research. 46, 3: 441, 1976.
18. Shavelson, Richard J. ve Roger Bolus. ”Self-Concept: The Interplay of Theory and Methods, ”Journal of Educational Psychology. 74, 1: 3-17, 1982.
19. Şahin, Fatih. ’Özürlülük Ve Medikal Model: Yardım Veren Meslekler İçin Sosyal Hizmet Örneğinde Bir Değerlendirme’.Toplum Ve Sosyal Hizmet Dergisi. 13, 2: 76, 2002
20. Şahin, Fatih. ”Özürlülere Yönelik Yeni Bir Sosyal Hizmet Uygulama Modeli: Güçler Perspektifi”, Tanımları. Ed: Kasım Karataş, Ankara: Körler Rehabilitasyon Merkezi Yayınları, Yayın No: 4. 2000.
21. Tufan, Beril.Göçmen İşçilerde İş Kazaları. SSK. Yayın No: 556, Ankara. 1994
22. Turan, Nihal.Sosyal Kişisel Çalışma: Birey ve Aileler İçin Sosyal Hizmet. II. Basım. Ankara: 1999
23. Yörükoğlu, Atalay. Gençlik Çağı. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları, 1985.