Authoritarian Resilience under Sanctions: The Reconstruction of State Capacity and Adaptive Governance in Iran

Öz

Abstract This study advances the analysis of international sanctions beyond the conventional “weakening” assumption by arguing that sanctions do not merely erode state capacity in authoritarian regimes, but also actively restructure and transform it. Drawing on the case of Iran, the article challenges the dominant linear expectations within the sanctions literature—such as economic contraction, social unrest, and regime breakdown—and instead demonstrates that sanctions generate complex, multi-layered, and often unintended effects that reshape the institutional architecture of the state. In this sense, sanctions are conceptualized not only as external coercive tools, but also as catalysts that reorganize internal state structures. The article departs from the premise that sanctions, rather than leading to institutional disintegration in authoritarian contexts, trigger processes of adaptive restructuring. Accordingly, state capacity is treated not as a static attribute, but as a dynamic configuration that can be reconstituted in response to external pressures. Positioned at the intersection of the sanctions and authoritarian resilience literatures, this approach reconceptualizes sanctions not as mechanisms that accelerate regime collapse, but as instruments that foster institutional flexibility, selective centralization, and strategic adaptation. Thus, the study argues that sanctions produce not only economic consequences, but also transformations in the distribution of political authority and governance practices. To capture this process, the article develops the concept of the “reconfiguration of state capacity” as an analytical framework structured around three core dynamics. First, economic centralization is examined, highlighting how sanctions enhance state control over resources and reinforce selective distribution mechanisms that reproduce regime loyalty. Second, the expansion of parallel institutional structures is analyzed, emphasizing the role of semi-formal and security-oriented actors in reorganizing state capacity beyond formal bureaucratic channels. Third, the securitization of governance is explored, demonstrating how sanctions narrow the political space and elevate the role of security apparatuses in decision-making, thereby deepening authoritarian control mechanisms. Methodologically, the study adopts a qualitative case study approach, focusing on Iran as an in-depth empirical example. The analysis relies on secondary data and employs a longitudinal perspective to trace the evolution of sanctions regimes over time. Particular attention is given to developments following the Joint Comprehensive Plan of Action, allowing for a comparative assessment of the effects of sanction relief and re-imposition on state capacity. This methodological design enables the study to move beyond short-term effects and capture longer-term institutional transformations. The findings reveal that international sanctions, contrary to conventional expectations, do not simply generate fragility in targeted authoritarian regimes. Instead, they can reinforce regime resilience by restructuring governance systems and redistributing power within the state. In this regard, sanctions may unintentionally enhance the adaptive capacity of authoritarian governments. The study concludes that approaches focusing solely on economic indicators are insufficient to assess the impact of sanctions, and that greater attention must be paid to their political and institutional consequences. In doing so, the article offers a more comprehensive and critical perspective on the outcomes of sanctions policies. Keywords: International Sanctions, Authoritarian Regimes, State Capacity, Institutional Restructuring, Authoritarian Resilience

Anahtar Kelimeler

• Keywords: International Sanctions
• Authoritarian Regimes
• State Capacity
• Institutional Restructuring
• Authoritarian Resilience

Destekleyen Kurum

Istanbul Kent University

Etik Beyan

This study has been conducted in accordance with ethical principles and declares no conflict of interest.

YAPTIRIMLAR ALTINDA OTORİTER DAYANIKLILIK: İRAN’DA DEVLET KAPASİTESİNİN YENİDEN YAPILANDIRILMASI VE UYARLANABİLİR YÖNETİŞİM

Öz

Özet Bu çalışma, uluslararası yaptırımların otoriter rejimler üzerindeki etkisini klasik “zayıflatma” varsayımının ötesine taşıyarak, bu araçların devlet kapasitesini yalnızca aşındırmadığını, aynı zamanda onu yeniden yapılandıran ve dönüştüren bir işlev gördüğünü ileri sürmektedir. İran örneği üzerinden geliştirilen analiz, yaptırım literatüründe sıklıkla öne çıkan ekonomik daralma, toplumsal hoşnutsuzluk ve rejim çözülmesi gibi doğrusal sonuç beklentilerini sorgulamakta; bunun yerine yaptırımların devletin kurumsal mimarisini yeniden şekillendiren çok katmanlı ve çoğu zaman öngörülmeyen etkiler ürettiğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışma, yaptırımların yalnızca dışsal bir baskı aracı değil, aynı zamanda devletin iç örgütlenmesini yeniden düzenleyen bir katalizör olarak işlediğini savunmaktadır. Makale, yaptırımların otoriter rejimlerde kurumsal çözülmeye yol açmak yerine, adaptif yeniden yapılanma süreçlerini tetiklediği varsayımından hareket etmektedir. Bu doğrultuda, devlet kapasitesinin statik bir özellik değil, dışsal şoklara karşı yeniden biçimlenebilen dinamik bir yapı olduğu kabul edilmektedir. Otoriter dayanıklılık literatürü ile yaptırım çalışmaları arasındaki kesişim noktasına yerleşen bu yaklaşım, yaptırımları rejim çöküşünü hızlandıran mekanizmalar olarak değil; kurumsal esneklik, seçici merkezileşme ve stratejik uyum süreçlerini teşvik eden araçlar olarak kavramsallaştırmaktadır. Böylece çalışma, yaptırımların hedef rejimlerde yalnızca ekonomik sonuçlar doğurmadığını, aynı zamanda siyasal otoritenin yeniden dağılımına ve yönetişim pratiklerinin dönüşümüne yol açtığını ileri sürmektedir. Bu çerçevede makale, “devlet kapasitesinin yeniden yapılandırılması” kavramını analitik bir araç olarak geliştirerek üç temel dinamik üzerinden inceleme yapmaktadır. İlk olarak ekonomik merkezileşme süreci ele alınmakta; yaptırımların devletin ekonomik kaynaklar üzerindeki kontrolünü artırarak seçici dağıtım mekanizmalarını güçlendirdiği ve böylece rejim sadakatini yeniden ürettiği tartışılmaktadır. İkinci olarak paralel kurumsal yapıların genişlemesi incelenmekte; özellikle resmî bürokratik yapılara alternatif olarak ortaya çıkan yarı-resmî ve güvenlik odaklı aktörlerin, devlet kapasitesinin yeniden örgütlenmesinde oynadığı rol analiz edilmektedir. Üçüncü olarak ise yönetişimin güvenlikleştirilmesi süreci ele alınmakta; yaptırımların siyasal alanı daraltarak güvenlik aygıtlarının karar alma süreçlerindeki ağırlığını artırdığı ve bunun da otoriter kontrol mekanizmalarını derinleştirdiği ileri sürülmektedir. Yöntemsel olarak çalışma, nitel bir vaka analizi yaklaşımını benimsemekte ve İran örneğini derinlemesine incelemektedir. Analiz, ikincil veri kaynaklarına dayandırılmakta ve yaptırım rejimlerinin zaman içerisindeki dönüşümünü yakalayabilmek amacıyla uzunlamasına bir perspektif kullanılmaktadır. Bu kapsamda özellikle Ortak Kapsamlı Eylem Planı sonrasındaki gelişmeler, yaptırımların kaldırılması ve yeniden uygulanması süreçlerinin devlet kapasitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı biçimde değerlendirme imkânı sunmaktadır. Bu metodolojik tercih, yaptırımların kısa vadeli etkilerinin ötesine geçilerek, kurumsal dönüşüm süreçlerinin izlenmesine olanak tanımaktadır. Elde edilen bulgular, uluslararası yaptırımların hedef alınan otoriter rejimlerde beklenenin aksine yalnızca kırılganlık üretmediğini; aksine yönetişim yapılarının yeniden düzenlenmesi ve devlet içindeki güç ilişkilerinin yeniden dağıtılması yoluyla rejim dayanıklılığını pekiştirebildiğini göstermektedir. Bu durum, yaptırımların istemeden de olsa otoriter yönetimlerin adaptasyon kapasitesini artıran bir işlev üstlenebileceğine işaret etmektedir. Sonuç olarak çalışma, yaptırımların etkilerini değerlendirirken yalnızca ekonomik göstergelere odaklanan dar yaklaşımların yetersiz kaldığını ve siyasal-kurumsal dönüşüm boyutunun analize dâhil edilmesinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu yönüyle makale, yaptırım politikalarının sonuçlarına ilişkin daha bütüncül ve eleştirel bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Uluslararası Yaptırımlar, Otoriter Rejimler, Devlet Kapasitesi, Kurumsal Yeniden Yapılanma, Otoriter Dayanıklılık

Anahtar Kelimeler

• Anahtar Kelimeler: Uluslararası Yaptırımlar
• Otoriter Rejimler
• Devlet Kapasitesi
• Kurumsal Yeniden Yapılanma
• Otoriter Dayanıklılık

Destekleyen Kurum

İstanbul Kent Üniversitesi

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanmasında etik ilkelere uygun hareket edilmiş olup herhangi bir çıkar çatışması bulunmamaktadır

Kaynakça

1. • Alfoneh, Ali (2013), Iran Unveiled: How the Revolutionary Guards Is Transforming Iran from Theocracy into Military Dictatorship, Washington, D.C.: AEI Press.
2. • Buzan, Barry & Wæver, Ole & de Wilde, Jaap (1998), Security: A New Framework for Analysis, London: Lynne Rienner Publishers.
3. • Drezner, Daniel W. (2011), “Sanctions Sometimes Smart: Targeted Sanctions in Theory and Practice”, International Studies Review, 13(1), ss. 96–108.
4. • Escribà-Folch, Abel & Wright, Joseph (2015), “Foreign Pressure and the Politics of Autocratic Survival”, Comparative Political Studies, 48(11), ss. 1390–1423.
5. • Esfahani, Hassan S. & Mohaddes, Kamiar & Pesaran, M. Hashem (2012), “Oil Exports and the Iranian Economy”, The Quarterly Review of Economics and Finance, 53(3), ss. 221–237.
6. • Farzanegan, Mohammad Reza (2013), “Effects of International Financial and Energy Sanctions on Iran’s Informal Economy”, The World Economy, 36(10), ss. 1221–1243.
7. • Geddes, Barbara (1999), “What Do We Know About Democratization After Twenty Years?”, Annual Review of Political Science, 2, ss. 115–144.
8. • Harris, Kevan (2017), A Social Revolution: Politics and the Welfare State in Iran, California: University of California Press.

9. • Hufbauer, Gary Clyde & Schott, Jeffrey John & Elliott, Kimberly Ann & Oegg, Barbara (2007), Economic Sanctions Reconsidered, Washington, D.C.: Peterson Institute for International Economics.
10. •Levitsky, Steven & Way, Lucan A. (2010), Competitive Authoritarianism, Cambridge: Cambridge University Press.
11. • Maloney, Suzanne (2015), The Political Economy of Iran since the Revolution, Cambridge: Cambridge University Press.
12. • Mann, Michael (1984), “The Autonomous Power of the State”, European Journal of Sociology, 25(2), ss. 185–213.
13. • Migdal, Joel S. (1988), Strong Societies and Weak States: State-Society Relations and State Capabilities in the Third World, Princeton: Princeton University Press.
14. • Nathan, Andrew J. (2003), “Authoritarian Resilience”, Journal of Democracy, 14(1), ss. 6–17.
15. • Pape, Robert A. (1997), “Why Economic Sanctions Do Not Work”, International Security, 22(2), ss. 90–136.