Intrinsic Motivation Inventory Linguistic Equivalence, Reliability and Validity Study

Öz

The purpose of this study is to implement the linguistic equivalence, reliability and validity study of the Turkish version of the Intrinsic Motivation Inventory (IMI) “İçsel Güdülenme Envanteri (İGE)” developed by Ryan for the first time in 1982. In this research, data (N=320) has been collected from undergraduate students from different departments of two universities in Istanbul. In this research, for test-retest study has been conducted with 42 person from this sample. Other than this sample, the inventory has been applied to 40 university students in Kültür University were used for criterion validity. Factor Analyses and Correlation method were applied in accordance with the linguistic equivalence, reliability and validity study of the (İGE). In the first stage, began with the study of linguistic equivalence. In the reliability study, the same test was given to the same groups of students at two different times in order to determine the test-rest reliability of the “Paired Samples t-test” for the inventory was applied in order to determine whether there is any difference between two separate applications or not. Test-retest reliability coefficents of the İGE were calculated and it was found that there were significant correlations. In the Factor Analyses significant values were obtained too. In another dimension of construct validity (Internal Consistency Analyses) it was found that there were positive, significant correlations sub-test and total test. Finally, it was obtained that there was a significant correlation in the criterion validity analyse. İGE can measure the intrinsic motivation dimensions according to the results of the linguistic equivalence, reliability and validity study.

Anahtar Kelimeler

• Intrinsic Motivation Inventory, linguistic equivalence, reliability, validity.

İçsel Güdülenme Envanteri Dilsel Eşdeğerlik, Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı, Ryan’ın ilk kez 1982 yılında geliştirdiği İçsel Güdülenme Envanteri’nin (İGE) “Intrinsic Motivation Inventory (IMI)” Türkiye dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışmasını yapmaktır. Bu araştırmada veriler İstanbul’da bulunan iki ayrı üniversitenin farklı bölümlerinde öğrenim gören öğrencilerden (N=320) toplanmıştır. Araştırmada test-tekrar test çalışması için bu örneklemden 42 kişinin verilerinden yararlanılmıştır. Bu örneklemin dışında, araştırmanın ölçüt geçerliği çalışması için Kültür Üniversitesi öğrencisi 40 kişiye iki ayrı güdülenme envanteri uygulanmıştır. İçsel Güdülenme Envanteri (İGE) dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışmasında yöntem olarak Faktör Analizi ve Korelasyon uygulanmıştır. Araştırma, öncelikle dilsel eşdeğerlik çalışmasıyla başlamıştır. Araştırmanın güvenirlik çalışmasında, envanterin test-tekrar test uygulaması yapılmıştır. Aynı ölçeğin iki farklı zamanda uygulaması arasında fark olup olmadığı “İlişkili Örneklemler İçin t-test” ile ölçülmüştür. İGE’nin test-tekrar test güvenirlik katsayısı hesaplanmış ve anlamlı ilişki görülmüştür. Faktör analizinde de anlamlı değerler elde edilmiştir. İGE’nin yapı geçerliğinin bir başka boyutu olan iç tutarlılık analizinde, ölçeğin alt ölçek ve toplamı arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. İGE’nin geçerlik çalışmasında son olarak, ölçüt geçerliği analizinde anlamlı ilişki elde edilmiştir. İGE dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışması sonucunda içsel güdülenme boyutlarını ölçebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İçsel Güdülenme Envanteri, dilsel eşdeğerlik, güvenirlik, geçerlik.

Kaynakça

1. Ağca V. ve Ertan H. (2008). Duygusal bağlılık içsel motivasyon ilişkisi: Antalya’da beş yıldızlı otellerde bir inceleme, Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 10(2), 135-156.
2. Amabile, T., Hill, K.G., Hennesey, B.A., Tighe, E.M. (1994). The work preference inventory: Assesing intrinsic and extrinsic motivational orientations. Journal of Personality and Social Psychology, 66(5), 9509
3. Amorose, A.J.(2001). Pre- to Post-Season Changes in the intrinsic motivation of first year college athletes. Journal of Applied Sport Psychology, 13, 355-373.
4. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
5. Deci, E.L. ve Ryan, R.M. (1985). Intrinsic motivation and selfdetermination in human behaviour. New York: Plenum Press.
6. Deci, E.L. ve Ryan, R.M. (1991). A motivation aprroach to self. R.A. Dienstbier (Eds.), Perspectives on Motivation, Nebraska Symposium (s.237-289). Nebraska: University of Nebraska Press.
7. Dündar, S. Özutku, H. Ve Taşpınar, F. (2007). İçsel ve dışsal motivasyon araçlarının işgörenlerin motivasyonu üzerindeki etkisi: Ampirik bir inceleme. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 105-119.
8. Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., Anderson R.E.(2010). Multivariate Data Analysis:A Global Perspective. N.J: Pearson Prentice Hall.

9. Field, A. (2000). Discovering Statistics Using SPSS for Windows. London: Sage Publications.
10. Franco, L.M., Bennett, S. ve Kanfer, R. (2002). Health sector reform and public sector health sector worker motivation: A conceptual framework, Social Science and Medicine. 54, 1255-1266.
11. Gagné, M., Forest, J., Gilbert, M.H., Aube. C., Morin E., Malorni, A. (2008). The motivation at work scale: Validation in two languages. ASAX, (157-176).
12. Guay, F., Vallerand, R.J., Blanchard, C. (2000). On the assesment of situational intrinsic and extrinsic motivation: The situational motivation scale. Motivation and Emotion, 24(3),175-213.
13. Guay, F., Mageau, G., & Vallerand, R.J. (2003). On the hierarchical structure of self-determined motivation : A test of top-down and bottom-up effects. Personality and Social Psychology Bulletin, 29, 992-1004.
14. Harlow, H. F., Harlow, M. K., & Meyer, D. R. (1950). Learning motivated by a manipulation drive. Journal of Experimental Psychology, 40(2), 228-234.
15. Huddlestone, H., Fry, M., Brown, T.C. (2012). Corporate fitness members’ perceptions of the enviroment and their intrinsic motivation. Journal of Experimental Psychology, 21(1), 15-23.
16. Hull, C.L. (1943). Principles of Behaviour. New York: Appleton Century Crofts.
17. Karatepe, O.M. ve Uludağ, O. (2007). Conflict, exhaustion and motivation: A study of frontline employees in Northern Cyprus Hotels, Hospitality Management. 26, 645-665.
18. Koçel, T. (2007). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Arıkan Basım Yayın Dağıtım.
19. Kuruüzüm, A. , Irmak, S. ve Çetin, E.İ. (2010). Ahmet Yesevi Üniversitesi Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 53, 183-198.
20. Mayo, R.J. (1976). The development and construct validation of a measure of intrinsic motivation. Unpublished doctoral dissertation, Purdue University.
21. McAuley, E., Duncan, T. ve Tammen, V.V. (1989). Psychometric properties of the intrinsic motivation inventory in a competetive sport setting. Research Quarterly for Exercise and Sport, 60(1), 48-58.
22. Mccullagh, P. (2005). Sport and Exercise Psychology Lecture. Cal State University.
23. Mitchell, T. R. (1997). Matching motivational strategies with organizational context. Research in Organizational Behavior, 19, 57– 1
24. Mottaz, C.J. (1985). The relative importance of intrinsic and extrinsic rewards as determinants of work satisfaction, Sociological Quartely, 26(3), 365-385.
25. Murcia, J.A.M., Gimeno, E.C., Carretero, C.M., Lacarcel, J.A.V., Calvo, T.M. (2012). Social goals, basic psychological needs and intrinsic motivation as predictors of the perception of effort in physical education. Revista de Psicologia del Deporte, 21 (2), 215-221.
26. Murray, H.A. (1938). Explorations in Personality.. New York: Oxford University Press.
27. Nelson, D.L. ve Quick, J.C. (2000). Organizational Behaviour Foundations, Realities and Clallenges. Ohio: South Western.
28. Olusola, O.(2011). Intrinsic motivation, job satisfaction, and selfefficacy as predictors of job performance of industiral workers in Ijebu zone on Ogun State. Uluslar arası Sosyal araştırmalar Dergisi, 4(17), 569-577.
29. Orhunbilge, N. (2000). Örnekleme Yöntemleri ve Hipotez Testleri, İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
30. Özmen, A. (2013). Örnekleme ve örnekleme dağılımları. E. Şıklar, ve A. Özdemir (Edi.), İstatistik-II (s.14). Eskişehir: T.C. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını.
31. Pinder, C.C. (1998). Work motivation in organizational behaviour. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
32. Ryan, M. ve Deci, E.L. (2000). Intrinsic and Extrinsic Motivations: Classic Definitions and New Directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54-67.
33. Sipahi, B., Yurtkoru, E.S. ve Çinko, M. (2006). Sosyal Bilimlerde SPSS’le Veri Analizi, İstanbul: Beta Yayınevi.
34. Skinner, B.F. (1953). Science and Human Behaviour. New York: Mc millan.
35. Thomas, K. (2000). Intrinsic motivation and how it works. Training, 37, 130-1
36. Viira, R. ve Koka, A. (2012). Participation in afterschool sport. Kinesiology, 44(2), 199-208.
37. White, R.W. (1959). Motivation reconsidered. Psychological Review, 66, 297-333.
38. Wilson, J. (2005). Hull’s Quantitative Equation on Human Performance. Journal of Hyperlasia Research, 5(2), 1-4.
39. Yıldız, Z. Ayhan, S., Erdoğmuş, S. (2009).The impact of nurses’ motivation to work, job satisfaction and sociodemographic characteristics on intention to quit their job: An empirical study in Turkey.Applied Nursing Research, 22, 113-118.