Main Trends in the Social Studies Teacher Education

Öz

The main aim of the social studies is the promotion of civic competence, which is the knowledge, intellectual processes, and democratic dispositions required of students to be active and engaged participants in public life. Social studies teachers play key role to realize this purpose. Technological developments in recent decades have affected education, as well as social studies. Through technological developments, the expectations of both parents and societies from social studies teachers have been revised. There are five main trends in preservice social studies education programs in the United States to respond these revised expectations. The purpose of this study is to explain these five main trends (closing achievement gap, technology, globalization, democracy, and critical reading) in the United States; and to analyze these main trends contibution to Turkish preservice social studies education programs. This study examined the related literature; accessed studies were evaluated and some suggestions were made based on the related literature.

Anahtar Kelimeler

• Social studies, preservice teacher education, main trends in teacher education programs.

Sosyal Bilgiler Öğretmen Eğitiminde Güncel Tartışmalar

Öz

Sosyal bilgiler dersinin temel amacı, demokratik bir ülkede vatandaşlık vazifesini yerine getirebilmek için, öğrencilerin sahip olması gereken bilgi, beceri ve davranışlardan meydana gelen vatandaşlık yeterliliklerini arttırıp; onları etkin birer yurttaş ve birey olarak yetiştirmektir. Bu nedenle sosyal bilgiler öğretmenlerine önemli görevler düşmektedir. Son yıllarda bilim ve teknolojide meydana gelen gelişmeler ve bu gelişmelerin meydana getirdiği bilgi artışı, sosyal bilgiler dersinden ve öğretmenlerinden beklentileri değiştirmiştir. Amerika Birleşik Devletleri’nde bu değişimlere ayak uydurabilmek için sosyal bilgiler öğretmen eğitiminde beş temel eğilim göze çarpmaktadır. Bu çalışmada Parker’ın (2012) ifade ettiği üç eğilime iki eğilim daha ilave edilerek aşağıda belirtilen beş temel eğilimden bahsedilecek ve Türkiye’de sosyal bilgiler öğretmen eğitimine katkıları tartışılacaktır Bu çalışmanın amacı, Amerika Birleşik Devletleri’nde sosyal bilgiler öğretmeni eğitimi için uygulanan beş temel eğilimi (öğrenciler arasındaki başarı farkının kapatılması, teknolojinin kullanımı, küreselleşme, demokrasi ve eleştirel okuma) tanıtmak ve bu eğilimlerin Türkiye’deki sosyal bilgiler öğretmen eğitimi alanına yapabileceği katkıları analiz etmektir. Bu çalışma derleme türünde bir çalışma olup konu ile ilgili erişilebilen çalışmalar incelenmiş, değerlendirmeler yapılarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal bilgiler, öğretmen eğitimi, öğretmen eğitiminde eğilimler.

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. ve Kurbanoğlu, S. (2003). Öğretmen adaylarının bilgi okuryazarlığı ve bilgisayar öz-yeterlik algıları üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 24, 1
2. Alıcıgüzel, İ. (2001). Çağdaş okulda eğitim ve öğretim. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
3. Altun, S. A. (2002). Okul yöneticilerinin teknolojiye karşı tutumlarının incelenmesi. Çağdaş Eğitim, 286, 8-14. Anderson, J. (2007). The historical context for understanding the test score gap. The National Journal of Urban Education & Practice, 1, 1Barr, R. D., Barth, J. L., & Shermis, S. S. (1977). Defining the social studies. Arlington, VA: National Council for the Social Studies. Barth, J. L. (1977). Advanced social studies education. Washington, DC: University Press of America. Bauman, Z. (1998). Globalization: The human consequences. New York: Columbia University Press. Becker, J. M. (1969). Organizing the social studies program. In D. M. Fraser (Ed.), Social studies curriculum development: Prospect and problems (pp. 65-99). Washington, D. C.: National Council for the Social Studies. Case, R., & Abbott, M. (2008). Purposeful teaching in secondary social studies. In R. Case & P. Clark (Eds.) The anthology of social studies: Issues and strategies for secondary teachers (pp. 15-24). Vancouver: Pacific Educational Press. Cuban, L. (2001). Oversold and underused: Computers in the classroom. Cambridge, MA: Harvard University Press. Dewey, J. (1916). School and society: An introduction to the philosophy of education. Michigan; Macmillan. Dietz, M. G. (1992). Feminizm and theorşes of citizenship. In C. Mouffle(Ed.), Dimensions of radical democracy: Pluralism, citizenship, community (pp. 63-85). London: Verso.
4. Dönmez, C. & Yazıcı, K. (2006). Sosyal bilgilerde öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinin geliştirilmesinde metin yapısına bağlı olarak kullanılabilecek strateji ve teknikler. Manas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 138-154. Dunn, R.R. (2002). Growing good citizens with a worldcentered curriculum. Educational Leadership, 60(2), 10-13.
5. Engler, J. M., & Hunt, Jr. J. B. (2004). Preparing our students for work and citizenship in the Global Age. Phi Delta Kappan, 86(3), 197-199.
6. Ertürk, S. (1981). Diktacı tutum ve demokrasi. Ankara, Yelkentepe Yayınları.
7. Fidalgo-Neto, A.A., Tornaghi, A.J.C., Meirelles, R.M.S., Berçot, F.F., Xavier, L.L., Castro, M.F.A., & Alves, L.A. (2009). The use of computers in Brazilian primary and secondary schools. Computers & Education, 53, 677-685.
8. Freeland, K. (1978). Technical vocabulary and comprehension of social studies material, Indiana Social Studies Quarterly, 30, 15Giddens, A. (1991). The consequences of modernity. Stanford: Stanford University Press.

9. Groen, M. M. (2008). The Whig Party and the rise of Common Schools, 1837-1854 party and policy reexamined. American Educational History Journal, 35(2), 251-260.
10. Gutek, G.L. (1995). A history of the Western educational experience. Second edition. Illionis: Waveland Press.
11. Hall, L., and S. Piazza. (2008). Critically reading texts: What students do and how teachers can help. The Reading Teacher 62 (1): 32–
12. Hirst, P. Q., & Thompson, G. (1999). Globalization in question. Malden, MA: Blackwell Publishers Inc.
13. Howard, G. (1999). We can’t teach what we don’t know. New York: Teachers College Press.
14. İçer, M. M. (1997). Türkiye’de eğitim sisteminin genel amaçları ve temel eğitim ilkelerinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
15. Kan, C. (2009). Değişen değerler ve küresel vatandaşlık eğitimi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(3), 895-904.
16. Karal, H., Berigel, M. (2006). Eğitim Fakültelerinin öğretmenlerin teknolojiyi eğitimde etkin olarak kullanabilme yeterlilikleri üzerine etkileri ve çözüm önerileri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(32), 60-67.
17. Keser, H. (2000). Yönetici adaylarının teknolojiye yönelik tutumları. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi (s. 696-700). Ankara: MEB Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü.
18. Kılınç, E., Evans, R., & Korkmaz, U. (2012). Aligning Facebook and Twitter with social studies curriculum. In P. Resta (Ed.), Proceedings of Society for Information Technology & Teacher Education International Conference 2012 (pp. 517-521). Chesapeake, VA: AACE.
19. Langer, J. A. (1995). Envisioning literature: Literary understanding and literature instruction. New York, NY: Teachers College Press.
20. Levstick, L. (2008). What happens in social studies classrooms? Research on K-12 social studies. In L. Levstick & C. Tyson (Eds.), Handbook of research in social studies education, (pp.50– 64). New York: Routledge.
21. Lewis, C., James, M., Hancock, S., & Hill-Jackson, V. (2008). Framing African American students’ success and failure in urban settings: A typology for change. Urban Education, 43(2), 1271 Lubienski, S. T. (2002). A closer look at Black-White mathematics gap: Intersections of race and SES in NAEP achievement and instructional practices data. The Journal of Negro Education, 71(4), 269-287. Marschall, S. (2012). A conceptual framework for teaching critical reading to adult college students. Adult Learning, 23(2), 63 Milli Eğitim Bakanlığı. (2009). Hayat boyu öğrenme strateji belgesi. Ankara.
22. Myers, M. P. & Savage, T. (2005). Enhancing Student Comprehension of Social Studies Material. The Social Studies 96(1), 18-23.
23. National Council for the Social Studies. (1994). Curriculum standards for social studies: Expectations of excellence. Washington, DC: National Council for the Social Studies.
24. Noddings, N. (2005). Global citizenship: Promises and problems. In N. Noddings (Ed.), Educating citizens for global awareness (pp. 1-21). New York: Teachers College Press.
25. O’Quinn, E. 2006. Critical literacy in democratic education: Responding to sociopolitical tensions in U.S. schools. Journal of Adolescent and Adult Literacy 49 (4): 260–267.
26. Oktay, A. (2010). 21. Yüzyılda yeni eğilimler ve eğitim. İçinde O. Oğuz, A. Oktay, & H. Ayhan (Eds.), 21. Yüzyılda eğitim ve Türk eğitim sistemi, (s. 1-20), Ankara: PegemA.
27. Okutan, M. (2010). Türk eğitim sistemi’nde demokrasi eğitimi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 938-946.
28. Oxfam. (2012, September 5). Global citizenship education. Retrieved f rom http://www.oxfam.org.uk/education/gc/files/education_for_global_c itizenship_a_guide_for_schods_pdf
29. Özensoy, A. U. (2011). Eleştirel okumaya göre düzenlenmiş sosyal bilgiler dersinin eleştirel düşünme becerisine etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 7(2),13-25.
30. Öztürk, C. (2012). Sosyal bilgiler: Toplumsal yaşama disiplinlerarası bir bakış. İçinde C. Öztürk (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi, (s.233). Ankara:PegamA.
31. Parker, W. C. (2003). Teaching democracy: Unity and diversity in public life. New York, NY: Teachers College Press.
32. Parker,W. (2008). Knowing and doing in democratic citizenship. In L. Levstick & C. Tyson (Eds.), Handbook of research in social studies education, (pp.65–81). New York: Routledge.
33. Parker, W. (2012). Social studies in elementary education. Boston: Pearson.
34. Rapoport, A (2009b). Lonely business or mutual concern: The role of comparative education in the cosmopolitan citizenship debates. Current Issues in Comparative Education, 12(1), 23-32. Rapoport, A. (2009a). A forgotten concept: Global citizenship education and state social studies standards. The Journal of Social Studies Research, 33(1), 91-112.
35. Reidel, M., & Draper, C. A. (2011). Reading for democracy: Preparing middle-grades social studies teachers to teach critical literacy. The Social Studies, 102, 124-131.
36. Sarıer, Y. (2010). Ortaöğretime Giriş Sınavları (OKS-SBS) ve PISA sonuçları ışınğında eğitimde fırsat eşitliğinin değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 107-129.
37. Sassen, S. (1996). Losing control?: Sovereignity in an age of globalization. New York: Columbia University Press.
38. Shujaa, M. (1994). Too much schooling, too little education: A paradox of Black life in White societies. Trenton, NJ: Africa World Press.
39. Şenses, F. (2007). Uluslar arası Gelişmeler Işığında Türkiye Yüksek öğretim Sistemi: Temel Eğilimler, Sorunlar, Çelişkiler ve Öneriler. ERC Working Papers in Economics N. 07,05.
40. Tezcan, M.(1994). Eğitim sosyolojisi. Zirve Ofset, Ankara.
41. U.S. Department of education. (2010). Teachers’ use of educational technology in U.S. public schools: 2009. Washington DC: National Center for Educational Statistics.
42. Wesley, E. B. (1937). Teaching the social studies. Boston, MA: D. C. Health.
43. Yazıcı, K. ve Yeşilbursa, C, C. (2007). Sosyal bilgiler derslerinde yazılı materyallerin öğrencilerin okuma seviyelerine uygunluğunun belirlenmesinde kullanılan ölçme araçları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1, 83-99.
44. Yılman, M. (1992). Demokrasimizin kültürel temelleri. İzmir, Reform Yayınları.