The Problem of “Reality” on Media and Secondary Scholol Students (Detection of Status According to the Teachers’ Opinions)

Öz

It is known that secondary school students are the good followers of the television which is a media organ having the “reality” problem. Therefore, it can be inferrred that the students of this age are higly exposed to “reality” problem. It is aimed in this study to detect the student media interaction in the light of problem of reality according to teachers’ opinions. It can be asserted that the study has an importance in revealing the choice between the media experiences and real life experiences of the students in the perspective of teacher. The study was done in 4 secondary school, in Canakkale, with the participation of totaly 20 secondary school teachers in 2013- 2014 educational term. Data collected with conversationand a qualititive search pattern in type of scanning. Seeing the findings, it is seen that the students cannot figure out any difference between media world and real world; an that there are 15 teachers (75 %) who assert that they are living with the reality problem in media.Moreover,there are 16 teachers (80 %) who emphasize that students cannot get conscious of the fictionalized dimension in television series. Thinling that being a media literate is all about consciousness of that every thing read, observed and heard in media are fictional; we can say that the secondary school students who are evaluated in the context of reality problem by their teachers are not totally a media literate. It is prefarable that media literacy lesson is made obligatory in secondary schools.

Anahtar Kelimeler

• Media world, the real world, reality.

Medyadaki “Gerçeklik” Sorunu ve Ortaokul Öğrencileri (Öğretmen Görüşlerine Göre Durum Tespiti)

Öz

Ortaokul öğrencilerinin “gerçeklik” sorunuyla yıkanmış bir medya aracı olan televizyonun sıkı takipçileri oldukları bilinmektedir. Dolayısıyla bu yaş grubundaki öğrencilerin yoğun bir şekilde “gerçeklik” sorunuyla baş başa bırakıldığı söylenebilir. Bu çalışmada “gerçeklik” sorunu ışığında öğrenci- medya etkileşiminin, öğretmen görüşlerine göre tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın, öğretmen gözüyle öğrencilerin medya deneyimleri ile gerçek yaşam deneyimleri arasındaki seçimlerini ortaya koymada önem taşıdığı söylenebilir. Çalışma, 2013- 2014 öğretim yılında, Çanakkale’deki 4 ortaokuldan toplam 20 öğretmenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, tarama türünde nitel araştırma deseni yapılmış, görüşmeler yoluyla veriler toplanmıştır. Elde edilen bulgulara bakıldığında, öğrencilerin medya dünyası ile gerçek dünya arasında ayrım yapamadıklarını ve medyadaki “gerçeklik” sorunuyla yaşadıklarını savunan 15 öğretmenin (% 75) olduğu görülmektedir. Ayrıca çalışmada, öğrencilerin televizyon dizilerindeki “kurgulanmışlık” boyutunun farkında olamadıklarını vurgulayan 16 öğretmen (% 80) bulunmaktadır. Medya okuryazarı olmanın medyada okunan, gözlenen ve işitilen her şeyin öncelikle kurgusal olduğunu fark etmekten geçtiği göz önüne alındığında, bu çalışmada öğretmenleri tarafından “gerçeklik” sorunu bağlamında değerlendirilen ortaokul öğrencilerinin tam bir medya okuryazarı olmadıkları söylenebilir. Medya okuryazarlığı dersinin, ortaokullarda zorunlu bir ders okutulması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Medya dünyası, gerçek dünya, gerçeklik.

Kaynakça

1. Arık, B. ve Solmaz, B. (2007). Kitle İletişim Araçlarında Gerçeğe Bürünen Kurgu: Orhan Pamuk Edebiyat Ödülü Örneği, C. Bilgili, ve N. T. Akbulut (Ed.) Medya Eleştirileri 2007: Gerçeğin dışındakiler (ss. 233- 257). İstanbul: Beta.
2. Betz, F. (2010). Yönetim Stratejileri (Çev.: Ü. Şensoy). Ankara: TÜBİTAK Popüler Bilim.
3. Bütün, E. (2010). Medya Okuryazarlığı Dersine İlişkin Öğretmeni Öğrenci ve Veli Görüşleri (Samsun İli Örneği).Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
4. Cesur, S. ve Paker, O. (2007). Televizyon ve Çocuk: Çocukların TV Programlarına İlişki Tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (19), 106- 125.
5. Çakır, H. (2012). İletişim Sürecinde Medya Okuryazarlığı. Yeşilay, 939, 10- 15.
6. Çelik, T. (2011). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Çok Kültürlü Bakış Açısı Geliştirmelerinde Medya Okuryazarlığı Dersinin Rolüne İlişkin Bir Çalışma. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
7. Deveci, H. ve Çengelci, T. (2008). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarından Medya Okuryazarlığına Bir Bakış. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 25-43.
8. Doğan, A ve Göker, G. (2012). Tematik Televizyon ve Çocuk: İlköğretim Öğrencilerinin Televizyon İzleme Alışkanlıkları. Milli Eğitim Dergisi, 194, 5- 30.

9. Dorr, A. (1981). Television and Affective Development and Functoining; Maybe This Decade. Journal of Broadcasting, 25, 335- 345.
10. Elma, C., Kesten, A., Dicle, A. N., Mercan, E., Çınkır, Ş. ve Palavan, Ö. (2009). İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Medya ve Medya Okuryazarlığı Dersine İlişkin Tutumları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 93- 113.
11. Erjem, Y. ve Çağlayandereli, M. (2006). Televizyon ve Gençlik: Yerli Dizilerin Gençlerin Model Alma Davranışı Üzerindeki Etkisi. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 30 (1), 15- 30.
12. Ertürk, Y. D. ve Gül, A. A. (2006). Çocuğunuzu Televizyona Teslim Etmeyin, Medya Okuryazarı Olun. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
13. Fidan, M. (2013). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Medya Okuryazarlık Düzeyleri. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, (15) 2, 121- 137.
14. Genç, S. Z. ve Güner, F. (2010). İlköğretim 7. ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Televizyon İzleme Profili (Çanakkale İli Örneği).Milli Eğitim Dergisi, 188, 230- 250.
15. Genç, S. Z. ve Güner, F. (2013). Küreselleşme- Medya Okuryazarlığı İlişkisi (Sınıf Öğretmenlerinin Görüşlerine Göre Durum Tespiti). Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, (15) 2, 1- 24.
16. Güner, F. (2011). İlköğretim II. Kademe Öğrencilerinin Televizyon Dizilerindeki Mesajları
17. Algılamalarında Medya
18. Okuryazarlığının Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.
19. Hawkins, R. P. (1977). The Dimensional Structure of Children’s Perceptions of Television Reality.Communication Research, 7, 193- 226.
20. Hobbs, R. (1998). The Seven Great Debates In The Media Literacy Movement.Journal of Communication, 48 (1) , 16- 32.
21. İnceoğlu, Y. (2007). Medyayı Doğru Okumak, (der. Nurçay Türkoğlu; Melda Cinman Şimşek), Medya Okuryazarlığı. İstanbul: Kalemus Yayınları.
22. Jols, T. ve Thoman, E. (2008). 21. Yüzyıl okuryazarlığı, (Çev.: C. Elma ve A. Kesten). Ankara: Ekinoks Yayınevi.
23. Karasar, N. (2007). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
24. Keleş, S. (2009). İlköğretim Medya Okuryazarlığı Dersi Öğretim Programına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
25. Kress, G. (2005). Literacy in the New Media Age. London and New York: Taylor & Francis e-Library.
26. Kurt, A. A. ve Kürüm, D. (2010). Medya Okuryazarlığı ve Eleştirel Düşünme Arasındaki İlişki: Kavramsal Bir Bakış.Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (2), 20- 34.
27. Livingstone, S. (2006). Media Literacy and the Challenge of New Information and Communication Technologies. The Communication Review, 7 (1), 2004, 3- 14.
28. Pekman, C. (2007). Avrupa Birliği’nde Medya Okuryazarlığı, (der. Nurçay Türkoğlu; Melda Cinman Şimşek), Medya Okuryazarlığı. İstanbul: Kalemus Yayınları.
29. Postman, N. (1995). Çocukluğun Yok Oluşu, (Çev: K.İnal). İstanbul: İmge Yayınevi.
30. Potter, J. (1986). Perceived Reality In The Cultivation Hypothesis, Journal of Broadcasting.30, 159- 174.
31. Potter, J. (2005). Media Literacy. CA: Sage Publications Ltd.
32. Sadriu, S. (2009).Seçmeli Medya Okuryazarlığı Dersi Alan İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Ders Sonu Çıktılarına Yönelik Bir Pilot Araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
33. Semiz, L. (2013). Ortaokul Öğrencilerinin Medya Okuryazarlığı Yeterlilikleri ve Medya Okuryazarlığı Dersini Yürüten Öğretmenlerin Karşılaştıkları Sorunlar. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Rize: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi.
34. Sevim, Y. ve Şen, B. G. (2009). İletişim Fakültesi Öğrencilerinin ‘Sosyalleşme Aracı Olarak Televizyonun Çocuklarda Kimlik Oluşumu Süreci Üzerindeki Konusuna Etkisi’ İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi.7-9 Ekim 2009 Medya ve Etik Sempozyumu Bildirileri Kitabı içinde (ss. 321- 333). Elazığ: Fırat Üniversitesi.
35. Şahin, Ç. ve Tüzel, S. (2011). Medya Dünyasının Gerçek Dünyayı Yansıtma Düzeyinin Öğretmen Adaylarının Görüşleri Doğrultusunda Belirlenmesi. Eğitim ve Bilim, (36) 159, 127- 140.
36. Şenyurt, C. (2008). Türk Televizyon Dizilerinde Kadın İmajı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
37. Taşkıran, N. Ö. (2007). Zihinlerin Yeni Kadın İmgesi: Aliye (Lagos Eğri Yöntemiyle Bir Çözümleme).İstanbul: Beta.
38. Türkoğlu, N. (2007). Okuryazarlıktan Medya Okuryazarlığına: Şifrelerin Ortaklığını Aramak, (der. Nurçay Türkoğlu; Melda Cinman Şimşek), Medya Okuryazarlığı. İstanbul: Kalemus Yayınları.
39. Tyner, K. (1993). Media Literacy in a Digital Age. Mahwah, NJ: Erlbaum.
40. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
41. Yorulmaz, B. (2013). Pepee Çizgi Filminin Din ve Değerler Açısından Değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, (6) 24, 438- 448.