The Changing Radio Broadcasting Structure Due to the Convergence Practices in Turkey

Öz

Radio which is the first electronic mass communication tool that could address large masses has been the media mostly affected from developing communication technologies and convergence practices due to its technique just based on audio. The satisfaction created by a high quality audio technique can be heard through a little music player or mobile phone. In the scope of the study, the changes in the styles of listening to the radio, listening rates and broadcasting contents which occurred by The New Communication Technologies and Convergence Practices in Turkey will be queried. In the scope of the article study, the results of convergence practices in terms of radio came to the fore with the developing technology in Turkey were discussed in the framework of radio broadcasting, radio listening rates and changes in broadcast contents taking the from 2004-2010 KMG data into account. While convergence practices are creating radical changes in styles and rates of listening to the radio, they also have required the content to be regulated again towards passive audiences.

Anahtar Kelimeler

• Radio Broadcasting; Radio Audience Researches; Convergence; Technology; Form-Content Relation

Türkiye’de Yakınsama Uygulamaları Sonucu Değişen Radyo Yayıncılığı

Öz

Geniş kitlelere seslenebilen ilk kitle iletişim aracı olan radyo, yalnızca sese dayalı tekniğiyle, gelişen iletişim teknolojilerinden ve dolayısıyla yakınsama uygulamalarından en çok etkilenen medya olmuştur. Kaliteli bir ses tekniğinin yarattığı haz, oldukça küçük bir müzik çalardan ya da cep telefonundan da duyulabilmektedir. Yeni iletişim teknolojileri ve yakınsama uygulamaları, radyo yayıncılığında hem biçimsel hem de içeriksel değişikliklere sebep olmuştur. Yakınsama uygulamaları radyo dinleme biçimlerinde ve oranlarında köklü değişiklikler yaratırken aynı zamanda pasif dinleyiciye yönelik, içeriğin yeniden düzenlenmesini de gerektirmiştir. Yeni teknolojilerin kitleler tarafından hızla özümsenip tüketilmesi, bu teknolojilerle gelişen radyoyu da, hızla işlevsel olarak tüketilen bir kitle iletişim aracı haline getirmiştir. Makale çalışması kapsamında, Türkiye’de, gelişen teknolojiyle birlikte ortaya çıkan yakınsama uygulamalarının radyo bakımından sonuçları, KMG verileri üzerinden, radyo yayıncılığı, radyo dinleme oranları ve yayın içeriklerindeki değişiklikler çerçevesinde yorumlanarak ele alınmıştır. Geleneksel radyo dinleme biçimlerinde önemli farklılıklar olmakla birlikte, radyo yayın içerikleri de mobil olan pasif dinleyiciyi hedef seçerek, müzik ağırlıklı program türlerine göre şekillendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Radyo; Teknoloji; Yakınsama; İzleyici Araştırmaları; Biçim-İçerik İlişkisi

Kaynakça

1. ALANKUŞ, S. (2005). Radyo ve Radyoculuk, 2. ed., IPS İstanbul. İletişim Vakfı Yayınları.
2. AZIZ, A. (2007). Radyo Yayıncılığı, 3. ed., Ankara. Nobel Yayınevi.
3. BLACKMAN, C. (1998). Convergence between Telecommunications and Other Media: How Should Regulation Adapt?, Telecommunications Policy 22 (3)
4. EUROPEAN COMMISION, (1997), Green Paper On The Convergence Of The Telecommunications, Media And Information Technology Sectors, And The Implications For Regulation Towards An Information Society Approach, COM(97)623, Brussels. Retrieved May 2, 2014. from http://ec.europa.eu/avpolicy/docs/library/legal/com/greenp_97_623_en.pdf
5. GERAY, H. (2003). İletişim ve Teknoloji, Ankara. Ütopya Yayınevi.
6. GÜNGÖR, M., Kibar, Y. Ş., Yılmaz, R., Tekin, M. A. (2009). Yakınsama: Telekomünikasyon ve Medya Sektörleri Açısından Düzenlemelere Etkileri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Sektörel Araştırma ve Stratejiler Dairesi Başkanlığı, Retrieved June 3, 2014. from http://www.tk.gov.tr/kutuphane_ve_veribankasi/raporlar/arastirma_raporlari/dosyalar/yakinsama.pdf
7. ITU (1999). Trends in Telecommunication Reform: Convergence and Regulation, Geneva, Sweden.
8. JENKINS, H. (2006). Convergence Culture Where Old and New Media Collide, New York and London. New York University Press.

9. LAWSON-BORDERS, G. (2006). Media Organizations and Convergence: Case Studies of Media Convergence Pioneers, London. Lawrence Erlbaum Associates.
10. Retrieved February 13, 2011. From http://www.radyoskop.com/turkce/urun_detay.aspx?id=381
11. Retrieved February 14, 2011. From http://www.milliyet.com.tr/2007/01/10/ekonomi/eko15.html
12. Retrieved February 18, 2011. From http://www.milliyet.com.tr/1-078-radyo-1-tv-bile-etmiyor-/ekonomi/sondakikaarsiv/22.07.2010/1266914/default.htm
13. Retrieved February 18, 2014. From http://www.cnnturk.com/2007/ekonomi/sirketler/07/26/kmg.arastirma.ve.ipsos.birlesti/379988.0/index.html
14. TIMISI, N. (2003). Yeni İletişim Teknolojileri ve Demokrasi, Ankara. Dost Kitabevi.
15. TUFAN, F. (2009). Radyo Dinleme Ölçümleri ve Program Planlamasındaki Rolü, İstanbul. Unpublished Master Thesis.
16. WEDELL, G., Crookes, P., Daws, A., Ryan, K., (no date), Radio 2000, Trans. Mustafa K. Gerçeker, Ankara. TRT Eğitim Dairesi Başkanlığı.