Actual Agents of Women’s Self Presentation Social Networks a Design Factor: ‘Make Glorious’

Öz

Choices, likings which are shaped by postmodern practices have an impact to individuals’ mentally prosesses. Consequently thinking, moving, and communicating styles which are experienced in virtual universe hence social networks are posting their indispensability. Whole communication styles are reinstalling in virtual universe and reflected to social practices in this connection this kind of symbolical transfer increasingly continue and attending iner Dynamics and settlements of social networks. Thus individual provides self revelation and improves behavioral patterns via representing, confirming and proving self unity.

When Ne Plus Ultra is considered in cognitively is completeness and faultlessness. Individual who situated in social networks, conceals, covers disguises her either physical or psyhological infelicities and presents own story to others. In this process social networks are becoming functional as ‘make glorious’ agent. Social sex roles, culture, individuality/ego and sexuality with beauteouness, staying young, and being realized in social environment are appearing as a favor sensation which enures from woman’s nature to her life are observed as dominant impulsions in social media.

Aim of this study is emphasising the role and importance of social networks, which formats woman’s individual and social relations, as ‘make glorious’  agent. At the same time study efforts to examine favor of woman, acceptance of woman by society and actings of individuality via these norms mentioned by the fact social networks. The other aim of the study is comparing existing style of woman in the past with current new media using practices and presenting critical sights. Assesments are going to be analized via literature and concept surveings in the center of ‘make glorious’ Notion and new media patterns in settled social networks.

Anahtar Kelimeler

• New Media; Women; Make Glorious; Social Networks

Kadının Benlik Sunumunun Güncel Bir Aracı Olarak Sosyal Ağlar Bir Tasarım Unsuru: “Kusursuzlaştırma”

Öz

Post modern yaşam pratiklerince şekillenen tercihler, beğeniler bireylerin zihinsel süreçlerine işlemektedir. Sanal evrende deneyimlenen simgelerle düşünme, hareket etme, ilişki kurma biçimleri dolayısıyla sosyal ağlar vazgeçilmezliklerini ilan etmektedir. Tüm iletişim tarzları sanal evrende yeniden kurularak toplumsal pratiklere yansıtılmakta, bu sembolik aktarım artarak sosyal ağların kendi iç dinamiklerinin ve yapılanmasının gündelik hayat içerisinde egemenlik kurmasını beraberinde getirmektedir. Birey böylece kendini ifşa etme marifetiyle sosyal ağlarda kendini sunma, onaylatma ve biricikliğini kanıtlama dolayımıyla davranış kalıpları geliştirmektedir.

Kusursuzluk, kavramsal bağlamı içinde düşünüldüğünde eksikliğin ya da noksanlığın olmaması durumudur. Sosyal ağlar içerisinde konumlanan birey, gerek fiziksel gerek psikolojik hoşnutsuzluklarını gizleyerek, kapatarak, değiştirerek, kendi hikâyesini cilalayarak diğerlerine sunmaktadır. Bu süreçteyse sosyal ağlar “kusursuzlaştırma” aracı olarak işlevselleşmektedir. Toplumsal cinsiyet rolleri, kültür, benlik ve cinsellik ekseninde kadının doğasından hayatına sirayet eden beğenilme duygusunun tezahürü güzel olma, genç kalma, sosyal ortamlarda fark edilme gibi bir takım pratiklerin de sosyal medyada başat itkiler olduğu gözlemlenmektedir.

Çalışma “kusursuzlaştırma” aracı olarak sosyal ağların kadının benliğini ve sosyal ilişkilerini inşasındaki yerini ve önemini vurgulamak niyetindedir. Aynı zamanda, çalışma kadının beğenilme, toplum tarafından onanma ve kendi benliğini bunlar üzerinden kurma eyleminin sosyal ağlar tarafından ne şekilde dönüştürüldüğünü irdeleme çabasındadır. Çalışmanın amacı, kadının geçmişte var olma biçiminin, günümüz sosyal ağ kullanma pratikleriyle karşılaştırılması üzerinden eleştirel bakışı ortaya koymaktır. Değerlendirmeler yapılırken literatür ve kavram tarama yöntemleri kullanılarak, yerleşik sosyal ağlar merkezinde yeni medya örüntüleri, ‘kusursuzlaştırma’ kavramı odağında analiz edilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Yeni Medya; Kadın; Kusursuzlaştırma; Sosyal Ağlar

Kaynakça

1. “Katılmanın Beden İmgesi ve Benlik Saygısına Etkisi”. 3P Dergisi, 2(1), 33-38.
2. AGGER, B. (2011). Sanal Benlik. Çev., Volkan Hacıoğlu, İstanbul: Babil Yayınları
3. BAUDELAIRE, C. (2013). Modern Hayatın Ressamı. Çev., Ali Berktay. İstanbul: İletişim Yayınları
4. BAUDRILLARD, J. (2005). Şeytana Satılan Ruh ya da Kötülüğün Egemenliği. Çev. , Oğuz Adanır, Ankara: Doğu Batı
5. BAUMAN, Z., Lyon, D. (2013). Akışkan Gözetim. Çev., Elçin Yılmaz. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
6. BIÇAKÇI, H. (2014). Doğa Tarihi. İstanbul: İletişim Yayınları
7. CASTELLS, M. (2005). Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür, Ağ Toplumunun Yükselişi (Cilt 1). Çev. Ebru Kılıç. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları
8. DOĞAN, O., Doğan, S., Çorapçıoğlu, A. ve Çelik, G. 1994. “Aktif ve Sosyal Etkinliklere

9. FEATHERSTONE, M. (1996). Postmodernizm ve Tüketim Toplumu. Çev. , Mehmet Küçük. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
10. GİDDENS, A. (2010). Modernite ve Bireysel Kimlik, Geç Modern Çağda Benlik ve Toplum. İstanbul: Say Yayınları
11. GOFFMAN, E. (2004). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu. Çev., Barış Cezar, İstanbul: Metis
12. http://www.dipnot.tv/instagramdaki-muhtesem-hayatlara-bakip-benim-hayatim-neden-boyle-degil-dediniz-mi-hic/72165/)
13. KULAKSIZOĞLU, A. (2007). Ergenlik Psikolojisi. İstanbul: Remzi Kitabevi
14. LACAN, J. (1978). The Four Fundamental Concepts of Psycho- Analysis, New York: Norton
15. MELLUCI, A. (2013). Oyuncu Benlik. Çev., Başak Kıcır, İstanbul: Sel Yayınları
16. MULVEY, L. (1997). Görsel Haz ve Anlatı Sineması. Çev., Nilgün Abisel. 25. Kare, s. 21
17. NIEDZVIECKI, H. (2011). Ben Özelim! Bireylik Nasıl Yeni Konformizm Haline Geldi. Çev., Sibel Erduman. İstanbul: Ayrıntı Yayınları Lacivert Kitaplar
18. OĞUZ, G. Y. (2005). “Bir Güzellik Miti olarak İncelik ve Kadınlarla ilgili Beden İmgesinin
19. PILKINGTON, H.ve R. Johnson. (2003). “Pheripherial Youth: Relations of Identity and Power İn Global/Local Context”. European Journal of Cultural Studies, 6(3), 260-281
20. POUNTAIN, D. ve Robins D. (2002). Cool: Bir Tavrın Anatomisi. Çev. Aslı Ağca. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
21. ROBINS, K. (2013). İmaj, Görmenin Kültür ve Politikası. Çev., Nurçay Türkoğlu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
22. SAAD, G. (2012). Tüketim İçgüdüsü, Neden Ferrari, fast- food ve porno seviyoruz?, Çev. Nadir Özata. İstanbul: Mediacat.
23. SANFORD, L. T. ve Donovan, M. E. (1999) . Kadınlar ve Benlik Saygısı. Çev. S. Kunt. Ankara: HYB Yayıncılık.
24. SILVERMAN, K. (1998). “Moda Bir Söylemden Parçalar”. Eğlence İncelemeleri (Der. Tania Modleski). İstanbul: Metis Yayıncılık.
25. Televizyonda Sunumu”. Selçuk İletişim Dergisi, 4(1), 31-37.
26. TSEELON, E. (2002). Kadınlık Maskesi, Gündelik Hayatta Kadının Sunumu. Çev., Reşide Kekeç. Ankara: Ekin Yayınları.
27. WEINZIERL, R. ve Muggleton, D. (2003). “What is Post Subcultural Studies Anyway?” The Post Subcultures Reader. Oxford: Berg. 3-23.