How Is the Educational Supervision System of Turkey? When Compared with the Supervisional Structure of the Educational System of Developed and Developing Countries

Öz

The purpose of this study is to define the similarities and differences of the educational supervision systems of the developing countries and developed countries by comparing them and in Turkey, as a developing country, to define the situation of the educational supervision and also to make some recommendations about how it should be. In this study, the educational supervision systems of France, England, Germany, Finland, South Africa, Poland, Iran, India and Turkey have been analyzed and compared. As a result,, it is seen that Turkey, France, South Africa and Iran have more centralized supervision systems than the other countries. In Germany and Finland the autonomous structures of the schools are easily seen. England prefers a professional support from outside, thus, it is provided that schools can act more freely. Other striking point in developed countries is the faith in teachers and their skills. According to the developing levels of the countries, it is seen that in developing countries mostly it is focused on defining the inadequacy and finding mistakes. Recently there have been many changes on educational supervision system in Turkey. The most striking point is that there is an effort to foreground the intra-school supervision system. In order to increase the quality of the education in Turkey, the intra-school supervision system must be strengthen and also teachers must be included  into this process and approach of guidance must be improved.

Anahtar Kelimeler

• Inspection; Inspection Systems; Inspection in Developed Countries; Inspection in Developing Countries

Gelişmiş ve Gelişmekte Olan Ülkelerin Eğitim Sistemlerinin Denetim Yapıları Karşılaştırıldığında Türkiye Eğitim Sisteminin Denetimi Ne Durumdadır?

Öz

Bu çalışmanın amacı, gelişmekte olan ülkelerle, gelişmiş ülkelerin eğitim denetimi sistemlerini karşılaştırarak yapılanma ve işleyiş açısından benzerlik ve farklılıklarını belirlemek ve gelişmekte olan ülkelerden biri olan Türkiye’de eğitimde denetimin ne durumda olduğunu ortaya koymak ve nasıl olması gerektiğine ilişkin öneriler getirmektir. Bu çalışmada Fransa, İngiltere, Almanya, Finlandiya, Güney Afrika, Polonya, İran, Hindistan ve Türkiye’nin eğitim denetim sistemleri incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak Türkiye, Fransa, Güney Afrika ve İran’ın diğer ülkelere göre daha merkeziyetçi bir denetim yapısına sahip olduğu görülmektedir. Almanya ve Finlandiya’da ise daha çok okulların özerkliği dikkat çekmektedir. İngiltere, okulların denetiminde dışarıdan profesyonel bir yardım almayı tercih ederek, okulların daha özgür hareket etmeleri sağlanmaktadır. Gelişmiş ülkelerde öğretmenlere ve yeterliliklerine duyulan inanç dikkat çeken bir diğer noktadır. Gelişmişlik düzeylerine göre bakıldığında, gelişmekte olan ülkelerde daha çok eksikleri belirleme, hata bulmaya odaklanma gibi hususların ön plana çıktığı görülmektedir. Türkiye’de de son zamanlarda eğitimde denetim sisteminin yapısı üzerinde sıkça değişiklikler yapılmaya başlanmıştır. Dikkat çeken nokta ise yakın zamanda okul içi denetimi ön plana çıkarıcı girişimlerin var olduğudur. Türkiye’de, eğitimde niteliği arttırabilmek için iç denetimin güçlendirilmesi, bu sürece öğretmenlerin de dâhil edilmesi ve rehberlik anlayışının yerleştirilmesi yararlı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Denetim; Denetim Sistemleri; Gelişmiş Ülkelerde Denetim; Gelişmekte Olan Ülkelerde Denetim

Kaynakça

1. Aslan, G. (2013). Türk eğitim sisteminin genel yapısı. Türk Eğitim Sistemi ve Okul Yönetimi. Ankara. Maya Akademi.
2. Aydın, M. (2007). Çağdaş eğitim denetimi. (5. Baskı). Ankara: Hatiboğlu Yayıncılık.
3. Başar, H.(2005). Okulda denetim. Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. Ankara. Pegem A Yayıncılık.
4. Başaran, İ.E. (2008). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Ankara: Ekinoks Yayınevi.
5. Basaran, İ.E. (2000). Egitim yönetimi. Ankara: Feryal Matbaası.
6. Bilir, M.(1991).Türk eğitim sisteminde teftiş alt sisteminin yapı ve işleyişi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
7. Bonnet, G. (2003). Educational evaluation around the world: an ınternational anthology. copenhagen: Danish Evaluation Institute. 2003. (http://www.unc.edu/ppaq/docs/Denmark/InternationalAnthology.pdf ) Erişim: 14.11.2014.
8. Bursalıoglu, Z. (2002). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranıs. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

9. Can, N. (2004). İlköğretim öğretmenlerinin denetimi ve sorunları, Milli Eğitim Dergisi.(http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/161/) Erişim: 16.01.2014.
10. Çiçek Sağlam, A. (2013). Türkiye eğitim sisteminin denetim yapısı. Türk Eğitim Sistemi Ve Okul Yönetimi. (Edt: A. Çiçek Sağlam). Ankara: Maya Akademi. ss.253-272.
11. Çakıcı, L. (1985). Açılış konuşması. Eğitim Yönetiminde Denetleme ve Değerlendirme Sempozyumu. Ankara: 25-26 Nisan.
12. Demirkasımoğlu, N. (2011).Türk eğitim sisteminde bir alt sistem olan denetim sisteminin seçilmiş bazı ülkelerin denetim sistemi ile karşılaştırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (23), 23-48.
13. De Grauwe, A.(2008). Directions in educational planning: Symposium to honour the work of Francaise Caillods: School supervision: a tool for standardization or for equity?,International Institute for Educational Planning, Working Document.3-4 July.
14. Demirtaş, Z. ve Ersözlü, A. (2007). İlköğretim okulu öğretmenlerinin görüşleri bağlamında teftiş sürecinde etik (Tokat ili örneği), Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 6 (1), 89-94.
15. Education in Iran. (2008). (http://www.salamiran.org/Embassy/Embassy/Student Advisory/Iran_education/Iran_Education _system_all.PDF). Erişim:17.04.2014.
16. Erginer, A.(2012). Avrupa birliği eğitim sistemleri. Türk eğitim sistemi ile karşılaştırmalar. Ankara: Pegem A.
17. Eurydice,(2000). Approaches to the Evaluation of Schools Which Provide Compulsory Education. (http://bookshop.europa.eu/en/approaches-to-the-evaluation-of-schools-which-provide-compulsory-education-pbEC3212418/). Erişim:13.04.2014.
18. Eurydice,(2001). Approaches to the Evaluation of Schools Which Provide Compulsory Education.(http://bookshop.europa.eu/en/approaches-to-the-evaluation-of-schools-which-provide-compulsory-education-pbEC3012715/). Erişim:15.03.2014.
19. Eurydice,(2005). Avrupadaki Eğitim Sistemleri. http://www.megep.meb.gov.tr/indextr.html
20. Eurydice, (2007).The Education System in France. ( http://www.eurydice. org/ressources/eurydice/pdf/commonpressdos/PR05). Erişim:14.11.2013.
21. Glicman,C.D., Gordon, S.P. & Ross-Gordon,J.M.(2007). Supervision of instruction: A developmental approach. Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.
22. Gök, T. (2009). İlköğretim okullarının kurum denetiminde karşılaşılan sorunlara ilişkin müfettiş ve okul müdürü görüşleri (muğla ili örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
23. Hovde, K.(2010). Supervision and support of primary and secondary education: A policy not efor the Government of Poland. World Bank, May,19.
24. İnal, A. (2008). İlköğretim okullarında yapılan denetimlerde müfettişlerin tutum ve davranışlarının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
25. Karip, E.(2005). Yönetim biliminin alanı ve kapsamı. Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
26. Meuret, Denis & Marie Duru-Bellat. (2003).English and French modes of regultion of the education system: a comparison. Comparative Education. 39, (4). (http://taylorandfrancis.metapress.com/index/5BHHT7XHLEE8C0J
27. F.pdf). Erişim: 18.11.2014.
28. Ouardani, A. (2001). Approaches to the Evaluation of Schools which provide Compulsory Education: France. (http://oraprod.eurydice.org/ressources/eurydice/pdf). Erişim:21.03.2014.
29. Özdemir, S.(2012). Türkeğitim sisteminin yapısı, eğilimleri ve sorunları. Türk Eğitim Sistemi ve Okul Yönetimi. (Edt: S. Özdemir). Anakara. Pegem Akademi.
30. Rizzo, John F. (2004). Teachers’ and supervisors’ perceptions of current and ıdeal supervision and evaluation practices.” Doctoral Dissertation. Graduate School of the University of Massachusetts, School of Education.
31. Sullivan, S. (2000). Alternative approaches to supervision: cases from the field. The Journal of Curriculum and Supervision 15(3), 212–235.
32. Sharma,S., Yusoff, M., Kannan,S. (2011). Instructional supervision in three asian countries-what do teachers & principals say?. 2nd International Conference on Education and Management Technology IPEDR, (13). IACSIT Press, Singapore.
33. Sullivan, S. & Glanz, J. (2000). Supervision that improves teaching. California: Corwin Press.
34. Süngü, H. (2002). Bazı avrupa birliği ülkeleri eğitim denetimi sistemlerinin türkiye’deki okul yöneticileri tarafından değerlendirilmesi (Kırıkkale ili Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.
35. Süngü, H. (2005). Fransa, İngiltere ve Almanya egitim denetimi sistemlerinin yapısı ve isleyisi. Milli Egitim Dergisi.167.
36. (http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/167/index3-sungu.htm). Erisim: 12.02.2014.
37. Statham, J. & Mackinnon D. (1991). The education fact file. London: Hodder and Stoughton.
38. Standaert, R. (2000). Inspectorates of Education in Europe: A Criticial Analysis. Utrecht: Sici.
39. St John-Brooks, C. (1995). Schools under scrutiny. France: OECD Publications.
40. Taymaz, H. (1997). Eğitim sisteminde teftiş. Ankara: Sevinç Matbaası.
41. Tyagi, R.S. (2011). Academic supervision in secondary schools. school based approach for quality management. National University of Educational Planning and Administration,17-B Sri Aurotindo Marg, New Delhi-110016, India.
42. Turan, K. (2005). Avrupa birligi’ne giris sürecinde Türk-Alman egitim sistemlerinin karşılaştırmalı olarak degerlendirilmesi. Milli Egitim Dergisi. Sayı: 167. (http://tr.wikipedia.org/wiki/Gelismekte-olan-ulkeler), Erişim:15.01.2014.
43. http://www.tika.gov.tr/faaliyet-alanlari/sosyal-altyapilar-ve-hizmetler/egitim/1 Erişim: 20.01.2014.
44. http://www.teindia.nic.in/mhrd/50yrsedu/g/8V/FB/8VFB0A01.htm. Erişim:14.04.2014.
45. http://www.oph.fi. Erişim:28.11.2013.
46. http://www.education.gov.za. The national policiy on whole-school evulation. Erişim:10.04.2014.
47. http://www.frmtr.com/kultur/Erişim:31.08.2015.