Lisansüstü Eğitim Gören Türkçe Öğretmenlerinin Yazılı Sınav Sorularının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, lisansüstü eğitim gören öğretmenlerin hazırladıkları yazılı sınav kâğıtları ve içerisindeki soruların niteliklerine yönelik durum tespiti yapmaktır. Çalışma nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde doküman analizi tekniği ile yürütülmüştür. Araştırmada, doküman olarak yazılı sınav kâğıtları, betimsel analiz tekniği ile incelenmiştir. Elde edilen verilerden ulaşılan bulgulara göre, öğretmenlerin yazılı sınav sorularının Dettmer Taksonomisinin aşamalarına göre dağılımı Temel Öğrenim aşamasının ‘Bilmek’ ve ‘Kavramak’ basamaklarında yoğunlaştığı; Uygulamalı  (Gelişimsel) Öğrenim aşamasında azalma eğilimi gösteren soruların Üretimsel Öğrenim aşamasında yok denecek kadar azaldığı görülmüştür. Yazılı sınav kâğıtları ve içerdikleri soruların dereceli puanlama anahtarı ölçütlerine göre durumuna bakıldığında en iyi düzey olarak konulan ‘mükemmel’ niteliğine sahip kâğıtların ‘Geliştirilebilir’ olarak nitelendirilen kâğıtlara göre çok az olduğu görülmüştür. ‘Geliştirilebilir’ olarak nitelendirilen sınav kâğıtların çoğunluğunun yüksek lisans eğitimi alan öğretmenlere; ‘mükemmel’ niteliğine sahip kâğıtların çoğunluğunun ise doktora eğitimi alan öğretmenlere ait olduğu görülmüştür.

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. (2004). Aktif Öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Akbulut, T. (1999). İlköğretim Okullarında Görevli Öğretmenlerin Soru Sorma Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
3. Arı, A. (2013). Bilişsel Alan Sınıflandırmasında Yenilenmiş Bloom, SOLO, Fink, Dettmer Taksonomileri ve Uluslararası Alanda Tanınma Durumları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 259-290.
4. Bahar, M.; Nartgün, Z.; Durmuş, S. ve Bıçak, B. (2012). Ölçme ve Değerlendirme Teknikleri (5. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Başol, G. (2013). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
6. Bilim, Y. (2015). Görüşme Tekniği (ss. 235-246), Bilimsel Araştırma Yöntemleri (Editörler: A. Yüksel, A. Yanık ve R. A. Ayazlar). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
7. Büyükalan Filiz, S. (2009). Soru Cevap Yöntemi Eğitiminin Öğretmenlerin Soru Sorma Bilgisi ve Soru Sorma Tekniklerine Etkisi. Kafkas Üniv. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3, 167-195.
8. Büyükalan, S. (2007). Soru Sorma Sanatı (2. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Çeçen, M. A. ve Kurnaz, H. (2015). Ortaokul Türkçe Dersi Öğrenci Çalışma Kitaplarındaki Tema Değerlendirme Soruları Üzerine Bir Araştırma, KSBD, Hüseyin Hüsnü Tekışık Özel Sayısı (Cilt 1), 109-132.
10. Çetin, B. (2002). Kompozisyon Tipi Sınavlarda Kompozisyonun Biçimsel Özelliklerinden Kestirilen Puanların Anahtarla ve Genel İzlenimle Puanlanmasından Elde Edilen Puanlarla İlişkisi (Yayımlanmamış Y.L. Tezi). HÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. Çetin, B. (2014). Bilişsel Alan Davranışlarının Ölçülmesi (ss. 67-142), Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (Editörler: M. Gömleksiz ve S. Erkan, 3. Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
12. Ensar, F. (2002). İlköğretim 6. Sınıf Türkçe Ders Kitaplarındaki Metin Altı Soruları Üzerine Bir İnceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniv. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Göçer, A. (2005). İlköğretim II. Kademe Türkçe Öğretiminde Ölçme ve Değerlendirme. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türkçe Eğitimi Anabilim Dalı Türkçe Öğretmenliği Bilim Dalı, Erzurum.
14. Göçer, A. (2014). Türkçe Eğitiminde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi Yay.
15. Güler, A.; Halıcıoğlu, M. B. ve Taşğın, S. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma (2. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
16. Güler, N. (2011). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.
17. Gümüş, B. (1976). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (2. Baskı). Erzurum: Basım Yeri Belirtilmemiş.
18. Kabaş, S. (2009). Soru Sorma Sanatı. İstanbul: Doğan Kitap.
19. McMillan, J. H. (2015a). Açık Uçlu Sorularla değerlendirme: Tamamlama Soruları, Kısa Cevaplı Sorular ve Yazılı Yoklama (ss. 238-358, çeviren: Melek Alemdar). Sınıf İçi Değerlendirme: Etkili Ölçütlere Dayalı Etkili Bir Öğretim İçin İlke ve Uygulamalar (Çev.Ed.: A. Arı). Konya: Eğitim Yay.
20. McMillan, J. H. (2015b). Biçimlendirici Durum Belirleme: Öğrenci Öğrenmesine İlişkin Veri Toplama ve Yorumlama (125-157, çeviren: Halil İbrahim Karabulut). Sınıf İçi Değerlendirme: Etkili Ölçütlere Dayalı Etkili Bir Öğretim İçin İlke ve Uygulamalar (Çev.Ed.: A. Arı). Konya: Eğitim Yay.
21. Öncü, H. (1994). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Ankara: Master Basım Tesisleri.
22. Seggie, F. N. ve Bayyurt, Y. (2015). Nitel Araştırma Yöntem, Teknik, Analiz ve Yaklaşımları. Ankara: Anı Yayıncılık.
23. Soysal, M. O. (1995). Türk Dili ve Edebiyatı ile Türkçe öğretmeninin El Kitabı. İstanbul: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
24. Tekin, H. (2004). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (16. Baskı). Ankara: Yargı Yayınevi.
25. Turgut, M. F. (1987). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Metotları (5. Baskı). Ankara: Saydam Matbaacılık.
26. Ural, M.; Erdoğan, H. ve Tüzün, M. (1980). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
27. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (Genişletilmiş 9. Baskı). Ankara: Seçkin Yay.