Faktoring İşlemlerinde Şüpheli Alacaklara Karşılık Ayrılması Uygulaması
Öz
Günümüzde işletmeler finansman
ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla farklı yöntemler kullanma ihtiyacı
duymaktadırlar. İşletmelerin finansman ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla
kullandıkları yöntemlerden biri de faktoring yöntemidir. Faktoring; bir
işletmenin alıcı işletmeden satıştan doğan kısa vadeli alacağını faktoring
şirketine devretmesi esasına dayanmaktadır. Bu aşamadan sonra alıcı işletme,
vade sonunda faktoring şirketine ödeme yapmakta; faktoring şirketi de satıcı
işletmeye ödemeyi yapmaktadır. Alıcı işletmenin ödeme yapmama riskini faktor
işletmenin üstlenmesi sayesinde satıcı işletme, bir tür alacağını garanti
altına almış olmaktadır; ancak faktoring şirketinin alacakları tahsil edememesi
durumunda alacaklara karşılık ayırma gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu durumda
şüpheli hale gelen alacaklar için faktoring şirketinin karşılık ayırması
gerekmekte ve bunu muhasebe kayıtlarında göstermesi gerekmektedir. Bu çalışmada
faktoring işlemlerinde şüpheli alacaklara karşılık ayrılması uygulaması teorik
olarak açıklanmaya çalışılmıştır.
Çalışmada, öncelikle faktoring
işlemleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. Daha sonra faktoring işlemlerinde
ortaya çıkan maliyetlere ve vergilere değinilmiş ve son olarak şüpheli hale
gelen alacaklara karşılık ayrılması uygulaması ve muhasebeleştirilmesi konusunda
örnekler verilmiştir.
Karşılık ayırma işlemlerinin
muhasebeleştirilmesi konusu, rücu edilemez faktoring alacaklarında karşılık
ayırma uygulamaları ve teminatlı iskontosuz şüpheli hale gelen faktoring
alacaklarında karşılık ayırma uygulamaları açısından değerlendirilmiş ve bu
konularda örnekler verilmiştir.
Çalışmada, faktoring şirketlerinin
kullandıkları hesap planının farklı olması nedeniyle kullandıkları hesapların
ve dolayısıyla kayıtların da farklı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ancak yapılan
muhasebe uygulamalarına bakıldığında faktoring şirketlerinin kullandıkları
hesap planının yeterli olduğu kanısına varılmıştır. Ayrıca tebliğde, ayrılacak karşılık
oranlarıyla ilgili hükümlerin bulunmasının da muhasebe kayıtlarının tutulmasını
kolaylaştırdığı sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akgüç, Ö. 2010. Finansal Yönetim, 8. Baskı, İstanbul: Avcıol Basım Yayın
- Demir, V.ve Sipahi, B. 2000. Satıcı Firmalar (Factor Kullananlar) Açısından Factoring İşlemlerinin Finansman ve Muhasebe Boyutuyla İncelenmesi, Mali Çözüm Dergisi, (53), Ekim- Kasım- Aralık.
- Demir, R. 2013. Factoring Sözleşmesi, Yaşar Üniversitesi Dergisi,1, (1), 877- 902.
- Ercan, M. K. ve Ban, Ü. 2009. Finansal Yönetim, Gazi Kitabevi, 5. Baskı, Eylül.
- İslamoğlu, M. ve Kayhan, F. 2013. Türk Faktöring Sektöründe Finansman ve Nakit Yönetiminin Yapısı: Kümülatif Nakit Akış Modeli Önerisi, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Güz, 9(9), 171- 187.
- Kaya, U. ve Gerekan, B. 2011. Faktoring Şirketi ve Satıcı İşletme Açısından Faktoring İşlemlerinin Muhasebeleştirilmesi, Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, XIII(II), 71- 101.
- Okka, O. 2011. İşletme Finansmanı, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, Geliştirilmiş 5. Baskı, Ocak,
- Okka, O. 2010. Finansal Yönetim, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 4. Baskı, Kasım.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nurcan Süklüm
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
25 Ekim 2017
Gönderilme Tarihi
27 Ekim 2017
Kabul Tarihi
19 Temmuz 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 10 Sayı: 3